«Η ιστορία είναι ένας ανοιχτός διάλογος» μάς… διδάσκει ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης από το πρωτοσέλιδο της «Εποχής». Αφήνοντας στην άκρη αυτή καθαυτή την παπάρα του Βούλγαρη, ρωτάμε: αυτός ο διάλογος περιλαμβάνει και τη μετατροπή των διακοσίων εκτελεσμένων στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την πρωτομαγιά του 1944, από κομμουνιστές σε «Έλληνες»;

Έλληνες ήταν έτσι κι αλλιώς οι διακόσιοι εκτελεσθέντες κομμουνιστές, όμως οι ναζί ήξεραν πολύ καλά με ποια ιδιότητα αυτοί ήταν κρατούμενοι. Δεν τους συνέλαβαν οι κατακτητές, αλλά τους παραδόθηκαν σιδηροδέσμιοι από το φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Από αυτή τη δεξαμενή αντλούσαν αγωνιστές που τους εκτελούσαν σαν αντίποινα. Και δεν το έκρυψαν ποτέ. Ούτε όταν εκτέλεσαν 54 στο Κούρνοβο ούτε όταν εκτελέστηκαν οι διακόσιοι στην Καισαριανή. «Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του. Πολλοί Γερμανοί στρατιώται ετραυματίσθησαν. Ως αντίποινα διατάχτηκε: Ο τυφεκισμός διακοσίων κομμουνιστών την 1.5.1944» έγραφε η ανακοίνωση του γερμανού στρατιωτικού διοικητή που δημοσιεύτηκε στις 30 Απρίλη του 1944, μια μέρα πριν από την εκτέλεση.

Οι αναθεωρητές της ιστορίας είναι ταυτόχρονα αισχροί και γελοίοι.

«Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα». Αυτό προστάζει ο Κώστας Βάρναλης με τον πρώτο στίχο του συγκλονιστικού ποιήματός του για τους διακόσιους εκτελεσμένους στην Καισαριανή κομμουνιστές, την πρωτομαγιά του 1944. Η προσταγή του ποιητή δεν ισχύει φυσικά για ανθρώπους σαν τον Παντελή Βούλγαρη. Αυτοί έχουν μάθει να πέφτουν στα γόνατα μόνο μπροστά στους φορείς της αστικής εξουσίας. Αλλά και γι' αυτούς πρόβλεψε ο ποιητής: «Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες / που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν / και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!».

Όσες ταινίες και να κάνει ο κάθε Βούλγαρης, την ιστορική αλήθεια δεν πρόκειται να τη θάψει. Οι διακόσιοι δεν ήταν απλώς «Έλληνες», ήταν κομμουνιστές. Απ' αυτούς που η δικτατορία του Μεταξά είχε παραδώσει σιδηροδέσμιους στους ναζί κατακτητές. Κομμουνιστής ήταν και ο Ναπολέων Σουκατζίδης. «Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους / κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος».

Και για να τελειώνουμε μ' αυτούς που μαγαρίζουν τα ιερά και τα όσιά μας, ο λόγος πάλι στον ποιητή: «Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους! / Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι / θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου».

πηγή: Κόντρα