Eπιστολές Φαύλου

Αδελφοί

Επανερχόμεθα ευχόμενοι πρωτίστως καλή χρονιά, πολύ φοβούμεθα όμως ότι κάτι τέτοιο ακούγεται πλέον ως κακόγουστο αστείο. Και πώς άλλως να ακουστεί, όταν κατακερματισμένοι, φοβισμένοι και στριμωγμένοι εις τα σχοινιά της ταξικής (ναι, ασφαλώς και καταφανώς ταξικής, όσο και αν οι πλείονες ποιούν τη νήσσα ή δέχονται να παραμένουν εθελοτυφλούντες και εις πλήρη συσκότιση) παλαίστρας, δεχόμεθα τας γρόνθους τη μία μετά την άλλη, τους κλότσους και τους μπάτσους, τόσους μπάτσους που από τη χούντα είχαμε να ιδούμε, χωρίς ουσιαστική αντίδραση;

Περισσότερα...

Αδελφοί

Ας αφιερωθούμε σήμερον εις τα εύθυμα έθιμα των ημερών.

Εν εξ αυτών που σώζεται ως τις ημέρες μας (όπως άπαντα τα σχετιζόμενα με χρήματα) είναι τα κάλαντα. Ορδές παιδιών αλλά και κάθε πικραμένος, εφορμούν εις οδούς τε και ρύμαις και φαλτσάρουν επί χρήμασι. Τα παιδιά κρούουν τον κώδωνα (το μόνο μέσο επικοινωνίας των οικιών με τον έξω κόσμο εκτός τηλεφώνου και internet, αφού ηχομόνωση, σιδεριές και θύρες ανασφαλείας με δεκαπέντε μπάρες δεν επιτρέπουν καμία επαφή).

Περισσότερα...

Αδελφοί

Ω τέμπορα, ω μόρτες! Αυτό ανεφώνησα μόλις επληροφορήθην ένα ακόμη ιστορικό γεγονός, το οποίον (ω πύον!) έρχεται να επιβεβαιώσει την ανάπτυξη και δημιουργία που παρατηρείται εις τον χώρο των πολιτικών(;) μορφωμάτων τα τελευταία έτη. Έκαστος κυριολεκτικά πικραμένος, ιδρύει και από ένα θνησιγενές κόμμα, προορισμένο να επιζήσει δι εν, δύο, άντε πέντε έτη.

Περισσότερα...

Αδελφοί

Φουσκώνουν τα στήθη ημών από τα κοτόπουλα (σχετικά φθηνό κρέας γαρ στις αποστεωμένες ημέρες μας), φουσκώνουν όμως και από εθνική υπερηφάνεια. Ω, μα είναι θαυμάσιο να ζει κανείς ως κανίς εις μια χώρα που διαθέτει κοινοβούλιο με πλείστους όσους συγγραφείς και ποιητές!

Περισσότερα...

Αδελφοί

Οφείλουμε έναν αποχαιρετισμό στον σπουδαίο Χρόνη Μίσσιο, που «έφυγε» ενώ είχε ήδη γραφεί η προηγούμενη επιστολή μας. Και θα το κάνουμε με μια συρραφή σπουδαίων λεγομένων του σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις που έδωσε:

Περισσότερα...