Αδελφοί

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ένα συμβάν της πολιτικής και πωλητικής σκηνής που προτίθεμαι να επισημάνω, διέλαθε της προσοχής υμών εις τον μόνιμο ορυμαγδό των εξελίξεων. Ομιλώ δια την ένταξη του Αστερίου Ροντούλη εις τη Νέα Δημοκρατία. Εάν δεν διαβάσατε το χρονικό της προσχωρήσεως (μετά συγχωρήσεως) χάσατε! Ειδικότερον δε τις προηγηθείσες δηλώσεις και τα προς Σαμαρά εγκώμια, που θύμιζαν εντόνως εκκλησιαστικούς χαιρετισμούς και ακάθιστο ύμνο. Μόνο «χαίρε κεχαριτωμένη» δεν είπε προς τον πρωθυπουργό ο monsieur Αστέριος! Αφήστε δε που μέχρι τα Μ.Μ.Ε. να κάμουν λόγο για «φλερτ», η δουλειά είχε κλείσει. Εν μία νυκτί. Και ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός έτεινε πλέον ακόμη περισσότερο προς το ελαφρολαϊκότερον…

Ωραία άνοιξη θα διάγομε. Θα μας ενθυμηθούν εκείνοι αίτινες δεν έστρεφαν το πρόσωπο να πουν μία καλημέρα, θα πυκνώσει η αλληλογραφία μας, θα αποκτήσουν άπαντες όραμα δια την πόλη και άλλα πολλά «εύμορφα» καθ’ οδόν προς τις κάλπες της ουτοπικής εαυτοδιοίκησης.

Απεργούν οι πωλητές των λαϊκών αγορών που τις προάλλες καταφέρθηκαν κατά των παραγωγών οι οποίοι έβριζαν τους μεσάζοντες που συνεπλάκησαν με την αστυνομία η οποία κυνηγούσε συνταξιούχους που τα είχαν βάλει με τους ταξιτζήδες οι οποίοι πιάστηκαν στα χέρια με τους πρατηριούχους υγρών καυσίμων που αντάλλαξαν ύβρεις με τους οδηγούς βυτιοφόρων αίτινες προπηλάκισαν τους εργάτες του δήμου που δέρνονταν με τους καταστηματάρχες την ώρα που εκείνοι έβριζαν τους εργολάβους που συγκρούστηκαν με τους εργάτες και τους έβριζαν οι οδηγοί των λεωφορείων λίγο μετά την συμπλοκή τους με επιβάτες που ανήκουν εις κάποια εκ των παραπάνω κατηγοριών και βρίζουν ο εις τον άλλο εκ περιτροπής κάθε που κάποιος κάνει απεργία, πιστοί εις τις επιταγές της αστικής δημοκρατίας ήτις βολεύεται αφάνταστα να χωρίζει την εργατική τάξη εις συντεχνίες τεχνηέντως αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων δια το διαίρει και βασίλευε και την διαιώνιση της εξουσίας, αμήν. Α, μην…