Πολιτική

Το αυταρχικό πρόσωπό της δείχνει για άλλη μια φορά η κυβέρνηση, μέσα από έγγραφο της Ελληνικής Αστυνομίας που θέτει «στον γύψο» την Αθήνα για ολόκληρη την αυριανή μέρα ανάληψης της προεδρίας της Ε.Ε. από την ελληνική κυβέρνηση!

Περισσότερα...

55η ημέρα απεργίας πείνας του Σπύρου Στρατούλη σήμερα. Όλα πια κρέμονται σε μια κλωστή…

Ο αγωνιστής Σπύρος Στρατούλης, κρατούμενος στις φυλακές Λάρισας, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 11 Νοεμβρίου 2013διεκδικώντας το νομικό του δικαίωμα στη χορήγηση αδειών εξόδου που με εκδικητικό τρόπο του στερήθηκε πρόσφατα. Βρίσκεται επί 22 χρόνια στη φυλακή και πλησιάζει στο τέλος της έκτισης της ποινής του. Έχει επανειλημμένως κάνει χρήση του δικαιώματος στην άδεια εξόδου που δίνει ο νόμος χωρίς ποτέ να δημιουργηθεί πρόβλημα. Η χορήγηση των αδειών σταμάτησε γιατί η αστυνομία τον φέρει να εμπλέκεται στην υπόθεση των Στεκιών της  Θεσσαλονίκης, στην οποία όμως όλοι οι εμπλεκόμενοι  αφέθηκαν ελεύθεροι από τον ανακριτή μέχρι να γίνει η δίκη.

Περισσότερα...

Με βαθιά συγκίνηση και θλίψη το ΚΟ του ΚΚΕ(μ-λ), ανακοινώνει  τον θάνατο του σ. Ηλία Καμαρέτσου, μέλους του Πολιτικού Γραφείου του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ). Ο σ. Ηλίας Καμαρέτσος άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ στην Θεσσαλονίκη, το βράδυ της Πέμπτης 2 του Γενάρη 2014, ύστερα από σύντομη και παλικαρίσια  μάχη με τον καρκίνο.  Όπως και στην πολιτική δράση έτσι και στην αρρώστια ο Ηλίας Καμαρέτσος προτίμησε την ευθεία αναμέτρηση μαζί της και πάλεψε κόντρα στις δυσκολίες και στις πιθανότητες,  μέχρι τέλους.

Περισσότερα...

Οι αποκαλύψεις του πρώην αναπληρωτή διευθυντή εξοπλισμών Α. Κάντα σχετικά με τις μίζες και τη διαφθορά στα εξοπλιστικά προγράμματα, αναδεικνύουν σαν φυσιολογικό ένα μόνιμο καθεστώς μίζας και παράνομων συναλλαγών.

Περισσότερα...

Τοπική Αυτοδιοίκηση 2014: από την άμυνα στην επίθεση!

Μπροστά στην καθημερινή καταστροφή της ζωής χιλιάδων ανθρώπων, η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να εξαντλείται σε ανέξοδες διαμαρτυρίες για τον οικονομικό στραγγαλισμό της και την κατάργηση -από τις κυβερνήσεις της κοινωνικής συμφοράς- της όποιας «αυτοτέλειας» είχε. Ούτε βέβαια να απλώνει τα πόδια της έως εκεί που της επιτρέπει το «πάπλωμα» των μνημονίων, επιλέγοντας το ρόλο του φτωχού συγγενή και του καλού παιδιού της κεντρικής εξουσίας και όχι το δρόμο της οργανωμένης σύγκρουσης με τη βάρβαρη κυβερνητική πολιτική, ώστε να ανακουφίσει στοιχειωδώς τους πολίτες.

Περισσότερα...