Μέχρι πριν από καμιά διετία, αριστερά σήμαινε αγώνες για μεροκάματο, κοινωνική ασφάλιση, εργασιακές σχέσεις, ωράριο εργασίας, εργασιακά δικαιώματα, δημοκρατικά δικαιώματα, αντιιμπεριαλισμό κτλ. Έτσι καταξιώθηκε η αριστερά στον τόπο μας, σε όλα τα επίπεδα. Με αγώνες που σφραγίστηκαν με πολύ πόνο, πολλές θυσίες, ποταμούς αίματος. Ακόμα και στη ρεφορμιστική εκδοχή της, η αστική αριστερά δεν απομακρύνθηκε απ' αυτή την εξόχως κοινωνική ατζέντα. Άλλο αν στην πράξη φρόντιζε για τον σεβασμό της αστικής νομιμότητας, που ακύρωνε τους λαϊκούς αγώνες.

Άλλωστε, σ' αυτή τη μακρά παράδοση οφείλει εν πολλοίς και ο ΣυΡιζΑ την ανέλιξή του στην εξουσία. Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων υποσχόταν.

Τώρα, το «αριστερό αποτύπωμα» αφήνεται τσαλαπατώντας όλα τα προηγούμενα και ψηφίζοντας νομοσχέδια σαν αυτό για την ταυτότητα φύλου. Με τους συριζαίους χάνουν και οι λέξεις το νόημά τους. 'Η μάλλον, για να ακριβολογούμε, αυτό επιδιώκουν. Η ίδια η ζωή όμως θα ακυρώσει αυτή την προσπάθεια ευνουχισμού του Λόγου. Οι λέξεις θα διατηρήσουν το πραγματικό τους νόημα.