Λόγω του μικρού αριθμού συμμετεχόντων, ο Διδασκαλικός Σύλλογος Ξάνθης ανέβαλε τη γενική συνέλευσή του και καλεί σε νέα το απόγευμα (19.00) της Τρίτης 17 Οκτωβρίου στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ξάνθης για ενημέρωση, συζήτηση και λήψη αποφάσεων για τις μορφές κινητοποίησης (συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια, παραστάσεις διαμαρτυρίας, στάσεις εργασίας, απεργιακές κινητοποιήσεις) ενόψει της ολομέλειας προέδρων που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 21 Οκτωβρίου στην Αθήνα, σημειώνοντας:

Οι μνημονιακές πολιτικές της σκληρής λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση και έχουν επιβάλει η τρόικα και οι δανειστές, συνεχίζοντας κατά γράμμα την πολιτική που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό κλίμα. Μισθοί και συντάξεις που μειώνονται, δραματική αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, υπερφορολόγηση, ακρίβεια και ανεργία είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι.

Στον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης τα προβλήματα αυξάνονται και οξύνονται. Οι διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών συνεχίζουν να είναι μηδενικοί. Η αναπλήρωση αποτελεί τον διαρκώς αυξανόμενο τρόπο εργασίας στην εκπαίδευση, σε συνθήκες ολοένα χειρότερες (αναπληρωτές άστεγοι, σε αρκετές περιοχές της χώρας, και με τεράστια προβλήματα σίτισης). Οι μεταθέσεις είναι ελάχιστες, ο αριθμός των αποσπάσεων σε τραγική αναντιστοιχία με τις ανάγκες, τα κονδύλια για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των σχολείων δεν επαρκούν και φτάνουν στα σχολεία με μεγάλη καθυστέρηση και με το σταγονόμετρο. Κι όλα αυτά σε ένα κλίμα όπου κάθε αλλαγή στην εκπαίδευση είναι σε αρνητική κατεύθυνση (υποταγή στα κελεύσματα των εκθέσεων του Ο.Ο.Σ.Α., εφαρμογή της αξιολόγησης-χειραγώγησης στο δημόσιο και επέκτασή της στον χώρο της εκπαίδευσης, σε πρώτο χρόνο για τους εκπαιδευτικούς με θέση ευθύνης καθώς και για τους αποσπασμένους σε διοικητικές θέσεις, αρνητικές συνέπειες από την εφαρμογή του μέρους του Π.Δ. 79/2017 που ενσωμάτωσε τις υπουργικές αποφάσεις Φίλη, με τρομερές δυσλειτουργίες στις σχολικές μονάδες από την απουσία πάρα πολλών εκπαιδευτικών).

Η μόνη ελπίδα για την ανάσχεση των μνημονιακών πολιτικών που ολοένα και περισσότερο υποβαθμίζουν το έργο μας και τη ζωή μας, είναι οι κοινωνικοί αγώνες. Αγώνες με σχεδιασμό, προοπτική, συνεργασία και εμπλοκή όλων των κλάδων, αλλά πάνω απ' όλα αγώνες που χρειάζονται τη συμμετοχή και τη στήριξη όλων μας.