Πορεία διαμαρτυρίας στους δρόμους της πόλης πραγματοποίησε το απόγευμα της Πέμπτης 30 Νοεμβρίου (και) ο Σύλλογος Φοιτητών Ξάνθης (δείτε και εδώ), που συνεδρίασε την Τρίτη 28 Νοέμβρη και αποφάσισε να κινητοποιηθεί ενάντια στο κλείσιμο της λέσχης στις εστίες και στην μεταφορά της Αρχιτεκτονικής μέσα στα προκατ.

Παραθέτουμε την απόφαση της γενικής συνέλευσης με τον προγραμματισμό των δράσεων των προσεχών ημερών:

Διανύουμε μια περίοδο κρίσης του οικονομικού συστήματος και τον έβδομο χρόνο εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών και τα μέτρα της κυβέρνησης ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ, υπό το πρίσμα της τελευταίας αξιολόγησης και των επιταγών των θεσμών, οξύνονται με τη μείωση των μισθών και συντάξεων, την καταστρατήγηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, τη μείωση του αφορολογήτου, τη θέσπιση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων, τις συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις, συνεχίζοντας έτσι μια λογική λιτότητας και τη διαμόρφωση μιας δυσβάστακτης κατάστασης για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Ταυτόχρονα, η ολοένα εντεινόμενη καταστολή μέσω της εφαρμογής του τρομονόμου και της ποινικοποίησης της πολιτικής έκφρασης και της αντίστασης στην υπάρχουσα κατάσταση, οδηγεί μέχρι και στην επίθεση στις κοινωνικές σχέσεις (Ηριάννα, Περικλής). Η κυβέρνηση ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ συνεχίζει την πολεμική και ρατσιστική πολιτική ενάντια στους πρόσφυγες, διατηρώντας τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την παρουσία του Ν.Α.Τ.Ο. στο Αιγαίο, τη Frontex και θέτοντας φραγμούς στην ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό, απέναντι στο κίνημα αλληλεγγύης, σύμφωνα με τις αντιλαικές πολιτικές της Ε.Ε.

Αρχιτεκτονική

Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς εργασιών στο χώρο του αναγνωστηρίου αλλά και μεταφορών υπηρεσιών εκτός πόλης, ενώ η διοίκηση του πανεπιστημίου προσχηματικά μας απαντά ότι γίνονται εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης. Η πραγματικότητα όμως θέλει τη μετεγκατάσταση του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών από την πανεπιστημιούπολη και το κτήριο της βιβλιοθήκης στα Κιμμέρια στο χώρο του αναγνωστηρίου. Προφανώς όμως το αναγνωστήριο δεν είναι αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες μας, καθώς είναι εξαιρετικά μικρό και δεν πληροί καμία προδιαγραφή σε ό,τι αφορά στην πυρασφάλεια, εξόδους κινδύνου, αντισεισμικοτότητα κλπ. Όλα αυτά τα αναγνώρισε κι η ίδια η μαζικότατη συνέλευση των αρχιτεκτόνων (130 άτομα) που αποφάσισε την κατάληψη του κτιρίου.

Η αφήγηση που υπαγορεύει ότι αυτό γίνεται για το ευρύτερο καλό μόνο υποκριτική είναι, μιας και το πανεπιστήμιο είναι αναγκασμένο να καταβάλλει πρόστιμο για τη χρήση του χώρου της βιβλιοθήκης σαν χώρο του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών δεσμευμένο από ευρωπαϊκές συνθήκες. Αυτή η μετακίνηση συντελεί στοχευμένη κίνηση από πλευράς κράτους και όλων των κυβερνήσεων που βρίσκει υλοποιητή τη διοίκηση, σε μια διαδικασία που εκκινεί πολλά χρόνια πριν και απώτερο σκοπό έχει τη δημιουργία ενός αποστειρωμένου περιβάλλοντος, φιλικού μόνο στις εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες όπου τα πανεπιστήμια είναι απλώς χώροι διδασκαλίας και παραγωγής έρευνας (κοινώς «κολέγια»), στην Ελλάδα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα αποτελούν χώρους έκφρασης και παρέμβασης τόσο των φοιτητών, όσο και διαφόρων κοινωνικών ομάδων (σε πανεπιστημιακές σχολές γίνονται συνελεύσεις φοιτητών, συντονιστικά καταλήψεων, εκδηλώσεις πολιτικών φορέων μουσικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ πολιτιστικών συλλόγων των φοιτητών). Παράλληλα, σε περιόδους που αναπτύσσονται κοινωνικά κινήματα, τα πανεπιστήμια αποτελούν κέντρο συντονισμού και οργάνωσης της δράσης των αντιστεκόμενων κοινωνικών ομάδων.

Η υπό συζήτηση μεταφορά στα προκατ εγκυμονεί τον κίνδυνο από προσωρινή να είναι μόνιμη. Οι χώροι που θα διατεθούν στο τμήμα των Αρχιτεκτόνων Μηχανικών οφείλουν να καλύπτουν τις ανάγκες αυτού με τις όποιες ιδιαιτερότητές του. Πρέπει να γίνει προφανές πως η μετακίνηση στο χώρο του αναγωστηρίου, εκτός του ότι δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μας, έχει σαν απώτερο σκοπό την αποστείρωση του χώρου του πανεπιστημίου, καθώς στον εν λόγω χώρο πραγματοποιούνται πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ είναι ένας χώρος εντός πόλης που παραδοσιακά εξυπηρετούσε το συλλογικό διάβασμα όλων των φοιτητών.

Επειδή το πανεπιστημιακό άσυλο είναι μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος, θα το περιφρουρήσουμε με κάθε δύναμή μας. Ακριβώς επειδή το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και της ελεύθερης πρόσβασης στους πανεπιστημιακούς χώρους δεν δωρίστηκε από κανέναν, αλλά κατακτήθηκε μέσα από τους αγώνες του λαού τόσο στα χρόνια της χούντας όσο και στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Όσον αφορά στην προκλητική κι άρον-άρον μεταφορά της αρχιτεκτονικής σε χώρους οι οποίοι υποτιμούν ακραία τους όρους σπουδών των φοιτητών, αλλά και το κλείσιμο του αναγνωστηρίου πιστεύουμε πως δεν είναι ξεκομμένα από το συνολικότερο πολιτικό σκηνικό. Τα αναγνωρίζουμε ως επίθεση στο άσυλο καθώς αποτελούσε χώρο πολιτικών, πολιτιστικών και συλλογικών δράσεων και κινείται πάνω στις κατευθυντήριες που έθεσε ο νόμος Γαβρόγλου.

Λέσχη

Είναι ολοφάνερο πλέον ότι ως φοιτητές καλούμαστε να πληρώσουμε από την τσέπη μας όλα όσα θεωρούνταν έως τώρα δωρεάν παροχές, απαραίτητες για να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας. Η πανελλαδική εικόνα δείχνει και την κατεύθυνση που υπάρχει. Εισιτήρια στα λεωφορεία για τις σχολές, σίτιση επί πληρωμή, εστίες με “μερική συνεισφορά” (ενοίκιο δηλαδή), μηδενική συντήρηση στα δωμάτια των εστιών. Φρέσκια είναι ακόμη η αναστάτωση που έφερε στους φοιτητές η ανακοίνωση για τη μη διανομή δωρεάν συγγραμμάτων. Τα δίδακτρα καθιερώθηκαν στα μεταπτυχιακά και ανοίγει ο δρόμος για δίδακτρα στα προπτυχιακά γιατί “τα έξοδα δεν βγαίνουν” και για να λειτουργεί το πανεπιστήμιο κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα πρέπει να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη.

Ο νόμος Γαβρόγλου έρχεται να χτυπήσει για ακόμα μια φορά τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των φοιτητών με το κλείσιμο των λεσχών να αποτελεί έκφραση αυτής της κατεύθυνσής. Δεν χωράει καμία αμφιβολία. Οι φοιτητές πρέπει να ξεχάσουν πως έχουν δικαίωμα στη δωρεάν παιδεία και να εμπεδωθεί ότι η φοιτητική μέριμνα (σίτιση, στέγαση, μεταφορές, συγγράμματα) είναι “ανταποδοτική”. Ό,τι πληρώνεις παίρνεις δηλαδή. Μόνο που αυτά τα χρήματα τα έχουν δώσει οι οικογένειές μας όχι μία αλλά πολλές φορές. Έτσι δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η απόκτηση του πτυχίου και πολλοί οδηγούνται στο να παρατήσουν τη σχολή μιας και “η τσέπη της οικογένειάς μας είναι περιορισμένη”.

Κατεύθυνση που εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές λέσχες είναι η επίδειξη πάσο και οι λίστες σίτισης. Έτσι θέλουν να περιορίσουν και την ποσότητα του φαγητού αλλά και να μειώσουν τον αριθμό φοιτητών που μπορεί να σιτίζεται. Αυτά που θα αντιμετωπίσουμε -ή ήδη αντιμετωπίζουμε μερικοί- είναι η περιστολή των δημόσιων κοινωνικών παροχών, η επισφάλεια της εργασιακής ζούγκλας, η μαύρη και απλήρωτη εργασία, ο κατώτατος και υποκατώτατος μισθός και πάει λέγοντας… Απ' ό,τι φαίνεται ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία των λαϊκών στρωμάτων μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, για αυτό και πρέπει να συμμετέχουν σε κοινούς αγώνες.

Από τις 6 Νοεμβρίου το ΙΝεΔιΒιΜ τελεί υπό κατάληψη στην Αθήνα, ενώ από τις 24 Νοεμβρίου τελεί υπό κατάληψη και το πάραρτημά του στη Θεσσαλονίκη από φοιτητικούς συλλόγους. Το υπουργείο Παιδείας έχει ανακοινώσει δημόσια πως τα αιτήματα θα ικανοποιηθούν αρκεί να λήξουν οι καταλήψεις, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει ούτε μία κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση. Τους εμπόρους της «ελπίδας», που μας φόρτωσαν με δύο επιπλέον μνημόνια, δεκάδες αντεργατικά μέτρα και δεσμεύσεις μέχρι το 2060, έχουμε όλους τους λόγους του κόσμου να μην τους εμπιστευόμαστε. Αποδεικνύεται πως μόνο με συλλογικούς αγώνες μπορούμε να εξασφαλίσουμε κοινωνικές παροχές στο ύψος των αναγκών μας!

Νόμος Γαβρόγλου

Ο νόμος Γαβρόγλου δεν κατοχυρώνει πάγια φοιτητικά αιτήματα και κατακτήσεις των προηγούμενων ετών. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στο άσυλο, δεν γίνεται λόγος για επιστροφή σε μια ισχυρή έννοια πανεπιστημιακού ασύλου που να καλύπτει συνολικά την ελεύθερη πολιτική και κινηματική δράση και τη διακίνηση ιδεών, αλλά για μια πιο στενή έννοια «ακαδημαϊκού ασύλου» που αφορά την προστασία της διδασκαλίας και της έρευνας, αφού προβλέπεται ότι το άσυλο καταλύεται αυτεπαγγέλτως σε περίπτωση πλημμελημάτων κ αι κακουργημάτων. Βέβαια, αξιόποινη πράξη μπορεί να κριθεί και μια ειρηνική παράσταση διαμαρτυρίας! H συνδιοίκηση ρίχνει στάχτη στα μάτια των φοιτητών, απομακρύνοντάς μας από τις συλλογικές διεκδικήσεις.

Ένα προηγούμενο διάστημα είδαμε αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και εισαγωγή πιστωτικών μονάδων (ECTS) σε αυτά, πράγμα που δεν είναι καθόλου τυχαίο. Όλα τα παραπάνω βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση δημιουργίας ενός ατομικού φακέλου προσόντων για τον καθένα μας. Αυτός θα διαμορφώνεται με βάση τον αριθμό των ECTS που κατέχεις και των μαθημάτων που έχεις επιλέξει. Συνεπώς πλέον οι μηχανικοί δεν θα αποφοιτούμε έχοντας ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο. Αντ' αυτού αυτό, ο καθένας μας βάση των ECTS που έχει καταφέρει να μαζέψει, μέσα σε μια κατάσταση δια βίου μάθησης όπως περιγράφηκε παραπάνω, θα διαπραγματεύεται ατομικά τους όρους και τις συνθήκες με τις οποίες θα εργάζεται μελλοντικά.

Φυσικά αυτές οι εξελίξεις δεν ήρθαν από το πουθενά. Μέσα στο καλοκαίρι η συγκυβέρνηση ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ πέρασε ένα νομοσχέδιο το οποίο αποτελεί εφαρμογή των κατευθύνσεων της Μπολόνια(Ε.Ε.), του Σ.Ε.Β. και του Ο.Ο.Σ.Α. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να συμπληρώσει το νόμο-πλαίσιο και να δημιουργήσει ευνοϊκότερους όρους για τη συνέχιση της επίθεσης που εξελίσσεται στα φοιτητικά δικαιώματα, αναβαθμίζοντάς την.

Για εμάς το κλείσιμο της λέσχης αλλά και η μεταφορά της αρχιτεκτονικής όχι απλώς δεν είναι ξεκομμένα ζητήματα, αλλά αποτελούν αποτελέσματα της επίθεσης που διεξάγεται στα φοιτητικά δικαιώματα. Ο νόμος Γαβρόγλου με την κατάργηση του ασύλου αλλά και την «ανταποδοτική» μέριμνα, έχει στρώσει (μαζί με τον νόμο-πλαίσιο) τον δρόμο για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Οποιαδήποτε απάντηση από πλευράς φοιτητικού κινήματος πρέπει να απαντά στην πολιτική στόχευση του συστήματος να καταργήσει δικαιώματα και κατακτήσεις που έχουν κερδηθεί με αγώνες.

Πριν από δέκα χρόνια, όταν πάλι η διοίκηση είχε τις ίδιες βλέψεις, σύσσωμος ο Σύλλογος Οικοτρόφων Φοιτητών Ξάνθης αντέδρασε, κινητοποιήθηκε και κατάφερε να μην γίνει η ιδιωτικοποίηση της λέσχης και να κρατήσει τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα που είχε. Έτσι και σήμερα, επιθετικά, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε κίνηση υπονόμευσης των φοιτητικών μας δικαιωμάτων μέσα από τα συλλογικά μας όργανα για να τα πετύχουμε.

Απαιτούμε:

  • Δημόσια και δωρεάν σίτιση χωρίς εργολαβίες, για όλους
  • Άμεση κάλυψη των αναγκών μας με κάθε δημοσιονομικό και πολιτικό κόστος από το κράτος
  • Λειτουργία της λέσχης με σταθερή και μόνιμη εργασία για τους εργαζομένους
  • Άμεση επαναπρόσληψη και μονιμοποίηση με Σ.Σ.Ε. (Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας) των εργαζομένων στη λέσχη εστιών
  • Πλήρη επαναφορά του ασύλου, ενάντια στην αποστείρωση των χώρων του πανεπιστημίου. Πολιτική, πολιτιστική ελευθερία στο άσυλο
  • Κάτω ο νόμος Γαβρόγλου. Συνολική απόσυρση του νόμου Διαμαντοπούλου και όλων των πτυχών του
  • Όχι στη μεταφορά της αρχιτεκτονικής
  • Να ανοίξει άμεσα το αναγνωστήριο
  • Ανέγερση νέου κτηρίου αρχιτεκτονικής που να καλύπτει τις ανάγκες για χώρους διαλέξεων, εργαστηρίων, καμαρινιών
  • Όχι στην κατάργηση του ασύλου.

Αποφασίζουμε:

  • Κατάληψη της πολυτεχνικής σχολής από την Τρίτη 28/11 μέχρι την Τρίτη 5/12
  • Νέα συνέλευση ενιαίου την Τρίτη 5/12 στις 16.00 στα προκατ
  • Συντονιστικό κατάληψης την Τετάρτη 29/11 στις 19.00 στα προκατ
  • Πορεία με Σ.Ο.Φ.Ξ. την Πέμπτη 30/11 στις 18.00 από τα προκατ
  • Παράσταση διαμαρτυρίας στη σύγκλητο την Πέμπτη στις 09.00
  • Να συμβάλλουμε στην δημιουργία ενός πανελλαδικού κινήματος για τη διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων μας, με μεγαλύτερη αμεσότητα.
  • Στήριξη της συνέλευσης της αρχιτεκτονικής την Τετάρτη 29/11 στις 14.00 στην κατειλημμένη αρχιτεκτονική.

 

Mustafa