Επιλέξαμε και παραθέτουμε τρία πολιτικά βιβλία από τις προτάσεις των τελευταίων ημερών του βιβλιοπωλείου "Δύο" προς τους αναγνώστες:

"Ε.Δ.Α."

Ποια ήταν τα πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά της ανασυγκρότησης της ελληνικής αριστεράς μετά την ήττα του εμφυλίου; Πώς συντελέστηκε η μετάβαση από τον μεταπολεμικό αντιφασισμό στη διαιρετική τομή δεξιά-αντιδεξιά, που καθόρισε και τη μεταπολιτευτική πολιτική σκηνή; Πώς η υπό διαμόρφωση αντιδεξιά ιδεολογία διασταυρώθηκε με την αναδιαμόρφωση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, ξεκινώντας από το εμβληματικό 1956 που εγκαινίασε την αντιφατική εποχή της αποσταλινοποίησης; Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον τρόπο που η Ε.Δ.Α. την περίοδο 1956-1967, υποδέχθηκε αλλά και διαμόρφωσε τους πολιτικούς μετασχηματισμούς και τις πολιτισμικές αντιλήψεις της μεταπολεμικής Ελλάδας. Υπό το πρίσμα της πολιτικής ιστορίας και της ιστορίας των πολιτικών ιδεών, εξετάζονται οι απόπειρες της Ε.Δ.Α. για την αναθεώρηση της σχέσης της αριστεράς με τις ιδέες, τους διανοούμενους αλλά και τη «σοβιετική πατρίδα», η εκ νέου πραγμάτευση της αντιφασιστικής και «αντιστασιακής» εμπειρίας καθώς και των παραδόσεων που ανάγονται στη δεκαετία του '30, η επιστροφή του κόμματος στη δεξαμενή της «λαϊκότητας» και του «εθνικού», όπως αποτυπώθηκε και στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη ή στο πολιτικό-μουσικό εγχείρημα του Μίκη Θεοδωράκη. Διαμορφώνοντας έναν ιδιότυπο «ταυτοτικό υβριδισμό» και μέσα στα όρια του διπολικού κόσμου, η Ε.Δ.Α. έγινε ο αντιφατικός τόπος διαμόρφωσης νέων πολιτισμικών στάσεων και πολιτικών-ανθρωπολογικών τύπων που καθόρισαν την ελληνική πολιτική ζωή για τις επόμενες δεκαετίες.

"Ο Φιδέλ Κάστρο για τον Αλιέντε"

Στο βιβλίο παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό δυο σημαντικά ντοκουμέντα. Το πρώτο είναι η ιστορική ομιλία του Φιδέλ Κάστρο λίγες μέρες μετά το πραξικόπημα Πινοσέτ στη Χιλή ενώπιον ενός εκατομμυρίου διαδηλωτών στην πλατεία της Επανάστασης στην Αβάνα. Στην ομιλία του ο Κάστρο εστιάζει στην ταξική διάσταση της σύγκρουσης και αποκαλύπτει σοβαρές, άγνωστες ακόμη και σήμερα πλευρές και λεπτομέρειες της φασιστικής επίθεσης και του ρόλου της κουβανικής επανάστασης στην αντιμετώπισή της. Το δεύτερο ντοκουμέντο είναι άρθρο που έγραψε ο Φιδέλ Κάστρο το 2008 με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Αλιέντε. Σε αυτό περιλαμβάνονται αποκαλυπτικά αποσπάσματα από την ιδιωτική αλληλογραφία του με τον Αλιέντε την περίοδο της προεδρίας του τελευταίου, από τα οποία αναδύονται ανάγλυφα σημαντικές και άγνωστες πλευρές της εποχής.

"Λένιν"

Ο Μαγιακόφσκι άρχισε να γράφει το μακροσκελές ποίημα «Λένιν» στα τέλη του 1923 και το ολοκλήρωσε το φθινόπωρο του 1924, σε ηλικία μόλις είκοσι τεσσάρων ετών. Τούτη η φοβερή ελεγεία που κατέχει εξέχουσα θέση μέσα στο όλο έργο του, συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής του ποίησης. Είναι ένα οικοδόμημα πανύψηλο, στην κορυφή του οποίου ανεμίζει σαν σημαία ο φλογερός «κόκκινος πατριωτισμός» του. Ο Μαγιακόφσκι, προσηλωμένος στα «αρχέγονα αλλά τρομερά όπλα του στίχου», δηλαδή στον ρυθμό και στη ρίμα που χαρακτηρίζουν διαχρονικά τη ρωσική παράδοση, εξιστορεί μια περίοδο διακοσίων χρόνων, από την εμφάνιση του καπιταλισμού και του προλεταριάτου ως την επανάσταση του 1917 και την εγκαθίδρυση της σοβιετικής εξουσίας. Η τελευταία έγινε η μούσα του νεαρού ποιητή και την τραγούδησε με το ίδιο πάθος που τραγούδησαν οι μεγάλοι ποιητές τις δικές τους «Βεατρίκες». Εκείνη η κοσμογονική εποχή που γέννησε αυτό το έργο, δεν έχει να επιδείξει άλλο ποιητικό κείμενο που να την εκφράζει τόσο γνήσια κι απόλυτα, που να αποδίδει με τέτοια ένταση το ρίγος της, όπως αυτή η μεγαλόστομη «Λενινιάδα» που εδώ παρουσιάζεται στην πλήρη, μη λογοκριμένη εκδοχή της.

 

Mustafa