INDEXANTHI.GR
Αρθρογραφία

“Ένα ποτάμι οχετός”

Κάνοντας μια βόλτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αυτές τις μέρες, είναι σαν να περπατάς σε μια πλατεία τόσο βρώμικη, που δεν ξέρεις πού να πατήσεις. Βρωμά και ζέχνει.

Σχόλια υβριστικά, σεξιστικά, απειλές, ψέματα, ειρωνείες και μίσος. Απίστευτο μίσος! Έτσι προσπαθούν να δικαιολογήσουν την απανθρωπιά τους (ή τα τεράστια κενά τους). Γραπτά ουρλιαχτά με γράμματα κεφαλαία. Λυπάσαι για την ανορθογραφία, θλίβεσαι για τη φτώχεια του μυαλού μα πιο πολύ για την κατάντια της ψυχής.

Έστησαν πολεμικό σκηνικό για να δικαιολογήσουν το μίσος τους. Κι επιτίθενται για να πάρουν εκδίκηση από τους αδύναμους. Κι αναρωτιέσαι: Πού κρυβόταν αυτή η βρωμιά τόσα χρόνια;

Παρακολουθούμε εμβρόντητοι ανθρώπους που γνωρίζαμε ή μάλλον νομίζαμε ότι γνωρίζαμε, να επιτίθενται λυσσαλέα, ξεπερνώντας κάθε όριο όχι ευγένειας, μα ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ένας οχετός έχει ξεχυθεί στους δρόμους της πόλης και παρασέρνει ανθρώπους, συνειδήσεις, αξίες, φιλίες, ψυχές. Ένα ποτάμι που όποιον παρασύρει τον διαλύει ως άνθρωπο (η βρωμιά τους θα περάσει από πάνω μας).

Έστω λοιπόν ότι κάνεις δεν τους παρακίνησε να στήσουν μπλόκα, μόνοι τους το αποφάσισαν και το πράττουν. Υπάρχει όμως απουσία δημόσιου λόγου καταδίκης αυτών των έκνομων ενεργειών από πλευράς της Ν.Δ. και των εκπροσώπων της. Υπάρχει μια ανησυχητική ανοχή που εκλαμβάνεται ως ένοχη σιωπή και προβληματίζει κάθε δημοκράτη πολίτη.

Ευτυχώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που ακόμα στέκουν όρθιοι, έχοντας στυλώσει τα πόδια τους, αφήνοντας τη βρωμιά να κυλά από πάνω τους. Λάμπουν μέσα στη μαυρίλα. Κινούμενοι ήλιοι, κινούμενοι στόχοι. Όσο κι αν τους τσαλακώσουν, όσο κι αν τους ποδοπατήσουν, όσο κι αν τους λασπώσουν, εκείνοι συνεχίζουν να στέκουν απέναντι στο μαύρο, πιστοί στις ανθρώπινες αξίες, διάφανοι. Αρνητές της σκατοψυχιάς και της βίας. Αρνητές του φασισμού. Αρνητές του μίσους.

Είναι που οι συνειδήσεις τους γράφτηκαν στους δρόμους του αγώνα για ισότητα και δικαιοσύνη. Γι’ αυτό και πατάνε γερά. Από το δικό τους χέρι θα κρατηθούμε όλοι.

Λέσβος, Μάρτης 2020

Ασφαλίτες παντού. Επιθέσεις. Βία. Απειλές.

πηγή

Σχετικά άρθρα

Από τον (δικαιολογημένο) καταιγισμό των ημερών στο διαδίκτυο

Super User

Πώς μπορούσαν κι έδειχναν τόσο ευχαριστημένοι με τόσο λίγα οι άνθρωποι τη δεκαετία του ’60;

Super User

Οκτώ χρόνια χωρίς τον Σάββα

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies