INDEXANTHI.GR
Διάφορα

“Αλήθεια, κατάλαβε κανείς τι έχει συντελεστεί τους τελευταίους μήνες στην πόλη;”

Τα περιστατικά που έχουν λάβει χώρα τον τελευταίο χρόνο στην Ξάνθη, όπως και σε όλη τη χώρα, πρέπει να προβληματίσουν γιατί η έντασή τους έχει αρχίσει να αυξάνεται ραγδαία κι επικίνδυνα.

Θα ξεκινήσουμε με μια παράθεση των γεγονότων γιατί (πέραν των προθέσεων όσων μας εξουσιάζουν) είμαστε σίγουροι πως πολλά από όσα θα παρατεθούν εδώ είτε δεν είναι γνωστά, είτε είναι σκόπιμα αποκρυμμένα, είτε δεν τους δόθηκε η πρέπουσα σημασία.

Η ελληνική κυβέρνηση με αφορμή το πανδημικό φαινόμενο του Sars-Cov-2 έχει βρει την ευκαιρία να περάσει την αντεργατική ατζέντα της, με διακηρυγμένο στόχο την ιδιωτικοποίηση των πάντων – και την επακόλουθη καταστροφή τους. Από τον Φλεβάρη του 2020, δηλαδή ένα χρόνο τώρα, η χώρα έχει μπει στο γύψο ακολουθώντας τις αναποτελεσματικές πολιτικές άλλων κρατών (που κι αυτά μετράνε την «οικονομία» παραπάνω από την ευημερία των ανθρώπων τους· τι να περιμένει άλλωστε κανείς σε έναν κόσμο που υπάρχουν τόσοι πεινασμένοι κι άστεγοι;).

Στο παραπάνω πλαίσιο από τις 11 Μαρτίου και (δήθεν) για την προστασία της υγείας των πολιτών επιβληθήκαν αυστηρά περιοριστικά μέτρα, που μάλιστα στο νομό μας έφτασαν σε ακραία σημεία. Φυσικά το τοπικό ΑΤ δεν έχασε ευκαιρία να κάνει επίδειξη εξουσίας επιβάλλοντας πρόστιμα αδιάκριτα και αυθαίρετα. Υπάρχουν σχετικές καταγγελίες στον πανελλαδικό τύπο για την περίοδο εκείνη – τις οποίες φυσικά τα τοπικά ΜΜΕ δεν πήραν χαμπάρι. Φυσικά η περιοχή μας έγινε το πεδίο δοκιμών για όσα θα ακολουθούσαν σε όλο τον ελλαδικό χώρο, τόσο σε ότι αφορά την διαχείριση του πληθυσμού όσο και σε επίπεδο καταστολής. Σε αυτό έχει ευθύνη ο καθείς με θέση ευθύνης στα τοπικά όργανα εξουσίας. Τότε το κατάλαβαν λίγοι και το ανέφεραν ακόμα λιγότεροι.

Η μοναδική σημαντική κινητοποίηση που έγινε, ήταν η ολιγομελής πορεία της 1ης Μάη. Την ίδια περίοδο είχαμε “πανδημία” ατυχημάτων και δυστυχώς θανάτων-εργατικών δολοφονιών σε εργασιακούς χώρους: 2 θάνατοι εργατών στα κάτεργα του Άκτωρ στο Δημάριο κι άλλοι 2 στην ΕΛ.ΒΙ.Ζ. Το τοπικό ΑΤ, οι τοπικές αρχές, η επιθεώρηση εργασίας, οι εταιρίες, όλοι μαζί έκαναν τη δουλειά τους: δεν έκαναν τίποτα! Για τους ξενιτεμένους εργαζόμενους που μπαινόβγαιναν στη χώρα επίσης δεν έκαναν τίποτα… πέρα από το να τους επιβάλλουν απαγόρευση κίνησης εντός των χωριών τους και πρόστιμα.

Η κυβέρνηση παράλληλα προχωρούσε τους σχεδιασμούςτων αντικοινωνικών πολιτικών της που πλήττουν ήδη και θα πλήξουν σε ακραίο βαθμό τα εργατικά κομμάτια του πληθυσμού. Έτσι μέσα στο καλοκαίρι, με κλειστή επί της ουσίας τη Βουλή περνούσε ο “δημοκράτης” Χρυσοχοΐδης το νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου πορεία αντίστασης στο ν/σ η οποία κύλησε ομαλά, σε αντίθεση με την πορεία στην Αθήνα που ματοκυλίστηκε από τις δυνάμεις της δολοφονικής συμμορίας της Ελληνικής Αστυνομίας. Αυτό το ν/σ ήταν το πρελούδιο για ό, τι ακολούθησε και συνεχίζεται ως τα σήμερα.

Στις 18 του Σεπτέμβρη υπήρχαν καλέσματα για πορείες σε όλο τον ελλαδικό χώρο για να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη του αγώνα ενάντια στους φασίστες και το κράτος τους·για να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη του Παύλου Φύσσα. Οι μπάτσοι του τοπικού ΑΤ έκαναν ασφυκτικά έντονη την παρουσία τους πέριξ της πορείας, με πολλές προσπάθειες τρομοκράτησης όσων συμμετείχαν σε αυτήν· κάτι που δεν τους πέρασε βέβαια κι αυτό δεν συγχωρείται…

Ακολούθησε το μπάχαλο μετά το άνοιγμα του τουρισμού και την εκτόξευση των κρουσμάτων μέσα στο φθινόπωρο. Η κυβέρνηση η οποία τόσους μήνες δεν θωράκισε το ΕΣΥ (αλλά αντίθετα το ξήλωσε περαιτέρω) συνέχισε την επιθετική της πολιτική με σκοπό να διαλύσει ό, τι αντιστέκεται στην καταστροφική της μανία. Έτσι, κουρελιάζοντας το Σύνταγμα της χώρας (αυτό το ιερό δισκοπότηρο του αστικού μας τσίρκου) έφτασε με μια υπογραφή του αρχίμπατσου να καταργήσει το «δικαίωμα του συνέρχεσθαι» για τη 17η Νοέμβρη.

Παρ’ όλη τη σιγή νεκροταφείου που ήθελε να επιβάλει το κράτος σε πανελλαδικό επίπεδο, οι συλλογικότητες του α/α χώρου και σύντροφοι/φισσες συναποφασίσαμε να βγούμε στον δρόμο. Εκείνη τη μέρα ήρθαμε αντιμέτωποι με μια αστυνομοκρατούμενη πόλη με τον αποκλεισμό των σημείων συγκέντρωσης (όπως η περικύκλωση της Πολυτεχνικής σχολής σε ένα ιδιότυπο αποκλεισμό της λειτουργίας της) από το πρωί και την παρουσία των μπάτσων σε κάθε γωνία. Παρά τις προσπάθειες τρομοκράτησης ο κόσμος του κινήματος κατέβηκε στον δρόμο. Η πορεία του αντιεξουσιαστικου χώρου όταν έφτασε στην κεντρική πλατεία της πόλης περικυκλώθηκε από τις πολυάριθμες και πολλαπλάσιες δυνάμεις καταστολής και μετά από ολιγόλεπτη παρουσία εκεί δεχτήκαμε επίθεση. Αυτή η επίθεση είναι αλήθεια πως ξεχώρισε. Το τοπικό ΑΤ ξεπέρασε τον εαυτό του εμφανίζοντας “λαγούς”. Σ’ αυτή την επίθεση είδαμε: τους ασπιδοφόρους να σηκώνουντα γκλοπ κατευθείαν για τα κεφάλια των διαδηλωτ(ρι)ών· ασφαλίτη με μπαστούνι του μπέιζμπολ κρυμμένο κάτω από το μπουφάν, το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε μετά από παρέμβαση περαστικού μπάτσου χωρίς κανένα μέτρο προστασίας να στοιβάζουν προσαχθέντες σε βανάκια· διάλυση χεριών από τις χειροπέδες των υποτακτικών του Χρυσοχοΐδη· προσαγωγές ανθρώπων που διαμαρτυρήθηκαν ή έσπευσαν να φροντίσουν τους τραυματίες· το μπάχαλο του ΑΤ όπου οι γραφειοκράτες μπάτσοι δεν ήξεραν τι να κάνουν κι εν τέλει βεβαίωσαν πρόστιμα 300€ (το μισό του ελληνικού κατώτατου μισθού…) σε 26 άτομα.

Την 17η Νοέμβρη ήταν, λοιπόν, που επέλεξαν οι δυνάμεις της δημοκρατίας να κάνουν την πόλη να μοιάζει με το καθεστώς της 21ης Απρίλη…

Ακολούθησαν κι άλλα περιστατικά μετά από αυτή την κινητοποίηση. Η ανεμική απεργία της 26η Νοέμβρη δεν προσφέρεται για συμπεράσματα, γι’ αυτό πάμε στην 6η Δεκέμβρη κατευθείαν. Ημέρα που το Κράτος σκότωσε άλλο ένα παιδί το 2008. Η κυβέρνηση, στο ίδιο μοτίβο με το Νοέμβρη, προέβη σε προληπτική απαγόρευση συγκεντρώσεων. Την Κυριακή 6 Δεκέμβρη αμολήθηκε όλο το αστυνομικό σκυλολόι στην πόλη για να τρομοκρατήσει τη νεολαία της. Είχαμε εκ νέου αποκλεισμό του Πολυτεχνείου από τους μπάτσους και την ουσία του «σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία». Όσες/οι είχαν βγει στο κέντρο για βόλτα κι ήταν νέες/οι τραμπουκίστηκαν από τις συμμορίες των αστυνομικών, οι οποίες φωτογράφιζαν τα στοιχεία με τα προσωπικά τους κινητά απειλώντας μάλιστα «μην τυχόν και σας δούμε σε καμιά πορεία». Οι προγραμματισμένες πορείες δεν κατάφεραν να πραγματοποιηθούν. Η σιγή νεκροταφείου βασίλεψε για ‘κείνη τη μέρα, αλλά όχι και την επομένη…

Πρόσφατα η συμμορία της ΕΛΑΣ έκανε κατάληψη στην πλατεία Αντίκα για να μην πραγματοποιηθεί η “δολοφονική” μικροφωνική που είχε αναγγελθεί.

Τα περιστατικά επιτήρησης, απαγορεύσεων και συμμοριτοπόλεμου που έχει εξαπολύσει το τοπικό ΑΤ συνεχίζονται και δεν αφορούν μόνο εμάς, αλλά όπως είδαμε και πριν κάθε νέα και κάθε νέο αυτής της πόλης. Οι διαρκείς τραμπουκισμοί της νεολαίας σε όλη την πόλη για χαρτιά, ο αποκλεισμός του Πολυτεχνείου, η επιτήρηση στα σχολεία μόνο σε ένα πράγμα στοχεύουν: στην καθυπόταξη της νεολαίας με οποιοδήποτε μέσο. Όμως αυτό έχει και κόστος: μια καθυποταγμένη νεολαία είναι πειθήνιο όργανο των βάρβαρων εξουσιών, χάνοντας τα τόσο σημαντικά και κρίσιμα για κάθε κοινωνία δημιουργικά χαρακτηριστικά της. Όταν η ζωογόνοςδύναμη των νέων μπαίνει «στον γύψο», τότε ή ακολουθά τα δουλικά βήματα των γονιών τους ή εξεγείρεται και σπάει το κατεστημένο.

Το θέμα είναι όμως και σε τι κόσμο συμβαίνουν όλα αυτά. Όπως αναφέρουμε παραπάνω το ΕΣΥ συνεχίζει να διαλύεται με συνειδητή απόφαση της κυβέρνησης, καθώς στον προϋπολογισμό ψήφισε μείωση δαπανών για την υγεία κατά 572 εκ. Εν μέσω πανδημικού φαινομένου. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως ό, τι γίνεται κατασταλτικά γίνεται για την «προστασία της δημόσιας υγείας»·γι’ αυτή δεν ενδιαφέρεται διόλου το Κράτος. Ενδιαφέρεται όμως να συνεχίσει το κύμα ιδιωτικοποιήσεων των υπηρεσιών κοινής ωφελείας κι επειδή ξέρει ότι εγκληματεί σε βάρος των φτωχών στρωμάτων, της εργατικής τάξης, φροντίζει να θωρακίζεται και γι’ αυτό γεμίζει με αμόρφωτους δολοφόνους της ΕΛ.ΑΣ. όλη την επικράτεια: για να προστατέψουν ένα καθεστώς που τρώει, πίνει και ρημάζει σε βάρος -και με τον ιδρώτα- των φτωχών. Το αντεργατικό ν/σ που ετοιμάζουν είναι ενδεικτικό για το ποιους θέλουν να χτυπήσουν.

Την ίδια στιγμή βλέπουμε όλα τα τοπικά όργανα εξουσίας να συνεχίζουν το (όποιο) φαγοπότι, χωρίς καμιά ουσιαστική μέριμνα για τους δημότες και δη για τους πιο αδύναμους απ’ αυτούς. Τους βλέπουμε να σιωπούν συνένοχα, καθώς μπορούν όλοι μαζί να συνεχίσουν τη λεηλασία των δημόσιων ταμείων, χωρίς τους «φασαριόζους» που χαλάν την ησυχία της μάσας. Βολεύονται να τρώμε εμείς ξύλο και πρόστιμα για να μπορούν αυτοί να τρώνε την περιουσία όλων (χωρίς να ξεχνάμε πως από ένα υψηλό όριο και πάνω οι πλούσιοι δεν πληρώνουν μία…). Οι δικαστές δίνουν το σύνθημα για την ατιμωρησία των ενόχων και το δικό μας τσάκισμα. Τα δημοτικά συμβούλια χάσκουν σαν μαγεμένα, μιας και το επίπεδό τους είναι τόσο χαμηλό που ασχολούνται μόνο με μικροπολιτική. Οι δυνάμεις της περιφέρειας αναρωτιόμαστε τι ρόλο επιτελούν μιας και εκτός από την απορρόφηση των ΕΣΠΑ δεν φαίνεται να έχουν άλλο ρόλο. Τα τοπικά ΜΜΕ δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν μιλάνε· άλλωστε είναι ελκυστικό το πακέτο Πέτσα… Όλοι μαζί μια εξαιρετική συμπαιγνία ενάντια στην κοινωνία.

Αυτοί νομίζουν πως μπορούν να μας εξοντώσουν οικονομικά και κατασταλτικά (ίσως και φυσικά), αλλά να είναι σίγουροι πως δεν θα τα καταφέρουν· θα είμαστε εδώ μέχρι την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και της εκμετάλλευσης.

Να διαγραφούν όλα τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν λόγω covid-19

Να αποσυρθούν από τους δρόμους οι συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ που τραμπουκίζουν, επιβάλλουν παράνομα πρόστιμα κι επιτίθενται ενάντια στη νεολαία

Συνέλευση ενάντια στα πρόστιμα και την καταστολή

Σχετικά άρθρα

Έρχεται η τρίτη κινηματογραφική βραδιά στο “Xanadu”

Super User

Το 1ο Σκακιστικό Τουρνουά Ξάνθης

Super User

Σε ανοιχτή συζήτηση καλούν οι εργαζόμενοι της Ε.Β.Ζ.

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies