Η μεγαλύτερη ελληνική λέξη που έχει εμφανιστεί ποτέ σε λογοτεχνικό κείμενο, ανήκει στον Αριστοφάνη και καταγράφεται στις «Εκκλησιάζουσες» (στίχοι 1169-1175).
Το 1990 η λέξη μπήκε στο βιβλίο “Guinness“, καθώς αποτελείται από 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές και είναι η “λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιολιπαρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών“!
Δεν είναι άλλο από μια συνταγή, που αποδίδεται ως «ένα πιάτο με φέτες ψαριών, καρχαρία και κομμάτια από κεφάλι σκυλόψαρου, που δημιουργούν μια μίξη με έντονη, πικάντικη γεύση. Κάβουρα με μέλι, τσίχλα και κοτσύφι από πάνω, αγριοπερίστερο, ένα κανονικό περιστέρι, λίγο ψητό κοτόπουλο, ένα λαγό κρασάτο και τραγανές φτερούγες για βουτήγματα»!…
