INDEXANTHI.GR
Κόσμος

Λιώνουν οι πάγοι και «στη στέγη της Αφρικής»

«Δεν ήταν ποτέ τόσο λευκά τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» τραγουδούσε το 1967 ο Πασκάλ Ντανιέλ στη μεγάλη του επιτυχία, όμως σήμερα στο πιο ψηλό βουνό της Αφρικής -όνειρο του κάθε ορειβάτη να κατακτήσει τις δύο κορυφές του- δεν χιονίζει πια τόσο πολύ. Ιδιαίτερα η τελευταία ζώνη που παλαιότερα ήταν στρωμένη με έναν αιώνιο παγετώνα, αποδεικνύεται τα τελευταία χρόνια ότι δεν είναι πια τόσο αιώνια.

Επιπτώσεις ανθρωπογενούς δραστηριότητας

Μάλιστα, ειδήμονες όπως η κλιματολόγος Πατρίτσια Νινγκούρο από το Μετεωρολογικό Ινστιτούτο της Κένυας, πιστεύουν ότι σε μερικά χρόνια θα σταματήσει εντελώς να χιονίζει.

«Οι πάγοι στην κορυφή του βουνού σταδιακά λιώνουν», λέει. «Αυτό αποτελεί άμεση επίπτωση της ανόδου της θερμοκρασίας. Η εξέλιξη θα συνεχιστεί όλο και πιο γρήγορα, με ενδεχόμενο μέχρι το 2030 να εξαφανιστούν εντελώς». Οι φόβοι της ειδικού επιβεβαιώνονται και από τις έρευνες του Συμβουλίου για το Παγκόσμιο Κλίμα. Μάλιστα, τον περασμένο Αύγουστο κάλεσε σε άμεση κινητοποίηση, καθώς διαπίστωσε για άλλη μια φορά ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι αποτέλεσμα ανθρωπογενούς δραστηριότητας.

Στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο τα αιγοπρόβατα πηγαίνουν στο ποτάμι για να ξεδιψάσουν. Αλλά και το ποτάμι δεν είναι πια τόσο πλατύ και βαθύ όσο παλαιότερα. Τις μεσημεριανές ώρες ο ήλιος κατακαίει. Δεν υπάρχουν πια δέντρα για σκιά. «Είμαστε εκτεθειμένοι στον ανοιχτό ουρανό» λέει ο Γιόσφατ Σανέτι από τη φυλή Μασσάι. «Παλαιότερα υπήρχαν ψηλά δένδρα, που εμπόδιζαν τις αχτίδες του ήλιου να πέφτουν πάνω στον ποταμό. Τώρα όμως η άμεση ηλιοφάνεια εξατμίζει το νερό που λιγοστεύει διαρκώς».

Φαύλος κύκλος

Στο πέρασμα των χρόνων κόπηκαν πολλά δέντρα. Οι αγρότες επεκτείνουν τα χωράφια τους όλο και πιο κοντά στον ποταμό. 1.300.000 άνθρωποι ζουν κοντά στο Κιλιμάντζαρο, αρχές του προηγούμενου αιώνα ήταν γύρω στους εκατό χιλιάδες.

Η αποδάσωση έχει εντείνει το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, λέει ο Αντρέας Χεμπ από το Πανεπιστήμιο του Μπαϊρόιτ, που κάθε χρόνο περνά πολλούς μήνες στο βουνό παρατηρώντας τις μεταβολές. «Κυρίως η αποψίλωση του δάσους στο κάτω τμήμα συμβάλλει στη μεταβολή του τοπικού μικροκλίματος και της περιοχής. Τα δένδρα απορροφούν πολύ νερό αλλά όταν κόβονται, εξατμίζεται λιγότερο νερό και ο σχηματισμός σύννεφων ελαχιστοποιείται. Το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερη ηλιοφάνεια και γρηγορότερη ξηρασία του εδάφους».

Φαύλος κύκλος δηλαδή. Διότι όταν βρέχει σπανιότερα, οι αγροί δεν είναι αποδοτικοί και οι αγρότες εκχερσώνουν μεγάλα τμήματα. Με την ξηρασία μεγαλώνει ο κίνδυνος πυρκαγιών. Πριν από λίγα χρόνια η φωτιά έκαιγε για μέρες στην περιοχή.

Όλα αυτά είναι μερικά ακόμη μηνύματα προς την Γλασκόβη και τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, να περάσουν από τις μεγαλοστομίες στην πράξη. Για να πέσει και πάλι χιόνι στις κορφές του Κιλιμάντζαρο.

Αντγιε Ντίκχανς – eπιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Deutsche Welle

Σχετικά άρθρα

Ο Donald Trump οφείλει σε πιστωτές τουλάχιστον 315.600.000 δολάρια

Super User

Λίβυοι ενάντια στο λαθρεμπόριο ανθρώπων

Super User

H Μαύρη Θάλασσα κινδυνεύει

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies