Χωρίς την παραμικρή ελιτίστικη διάθεση, μόνο με πίκρα: Κοιτάξτε τον συρφετό της μάζας, τον απίστευτο όχλο που παραγκωνίζει τη γνώση και την κρίση, που υπεραμύνεται της προσωπικότητας κάνοντας στην πράξη τα πάντα για να την παραγκωνίσει. Κοιτάξτε πώς σπεύδει να αντιγράψει, να μαϊμουδίσει τα “πρέποντα”, τα “μοντέρνα” και –εν τέλει- τα καθεστώτα.
Μικρό παράδειγμα: Ολοι πια ξεκινάνε να μιλάνε με το “κατ’ αρχάς” (θυμάστε το “βασικά” της δεκαετίας του ’80; Τότε βέβαια δεν είχαν απολέσει όλοι το κριτήριο και κάποιοι το κατέγραφαν και το χλεύαζαν, σε αντίθεση με τη σημερινή άκρα του τάφου σιωπή και ολοκληρωτική απάθεια). Στη συνέχεια αμολάνε αμέτρητα “οποία“, έχοντας εξοβελίσει στο πυρ το εξώτερο το “που” (τα ξαναείπαμε), λένε πάντα “έως” (ποτέ “ως” ή έστω “μέχρι“) και “εάν” (ποτέ “αν” ή έστω “άμα“) και στέκουν ικανοποιημένοι που έδωσαν τα “καθώς πρέπει” διαπιστευτήρια συmμετοχής τους σ’ αυτό το μαζικό καρναβάλι της ομοιομορφίας που κατηφορίζει τον κόσμο και τη ζωή.
Παρατηρήστε.
