INDEXANTHI.GR
Τουρκία

T.K.P./M.L.: H απάντησή μας στις διώξεις θα είναι πολιτική

Από την Κεντρική Επιτροπή του Μαρξιστικού-Λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκία (T.K.P./M.L.) εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση αναφορικά με τις πανευρωπαϊκές διώξεις των μελών του:

Η ταυτόχρονη επίθεση στους αγωνιστές του κόμματός μας που οργανώθηκε από το γερμανικό κράτος στις 15 Απρίλη του 2015 είναι πολιτική και η απάντησή μας θα είναι πολιτική! Η ταυτόχρονη επίθεση ενάντια στους αγωνιστές του T.K.P./M.L. (Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας /Μαρξιστικό-Λενινιστικό), με ένταλμα του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης στις 15 Απρίλη 2015, είναι η πιο μεγάλη και παράνομη των τελευταίων χρόνων. Η επίθεση που διενεργήθηκε με το ένταλμα του γερμανικού κράτους, είχε σαν αποτέλεσμα την ταυτόχρονη σύλληψη συνολικά έντεκα επαναστατών: ενός στην Ελβετία, ενός στη Γαλλία, δύο στην Ελλάδα και επτά στην Γερμανία. Η Γερμανία ζητά από τη Γαλλία, την Ελβετία και την Ελλάδα την έκδοση των συλληφθέντων επαναστατών για να δικαστούν σύμφωνα με τα άρθρα a-b του αντιτρομοκρατικού νόμου 129.

Η σχιζοφρένεια του γερμανικού κράτους!

Οι συλληφθέντες αγωνιστές του κόμματός μας από τη γερμανική αστυνομία είναι κάτοικοι της Γερμανίας εδώ και πολλά χρόνια. Οι συλληφθέντες αγωνιστές μας είναι γνωστοί πολιτικοί πρόσφυγες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και οι διευθύνσεις είναι γνωστές. Ποτέ και κανένας δεν έκρυψε την πολιτική του ταυτότητα. Στα δικαστήρια και στις αιτήσεις τους για πολιτικό άσυλο δήλωσαν ξεκάθαρα ότι στην Τουρκία συνελήφθησαν εξ αιτίας της δράσης τους στο T.K.P./M.L., βασανίστηκαν, δικάστηκαν, έμειναν φυλακισμένοι για μεγάλο διάστημα και ότι εξακολουθούν να αναζητούνται για τους ίδιους λόγους. Για τους λόγους αυτούς δόθηκε πολιτικό άσυλο από τους αρμόδιους φορείς της Γερμανίας. Τώρα η γερμανική αστυνομία συλλαμβάνει αυτούς τους ανθρώπους για τους ίδιους λόγους! Είναι γνωστές οι διευθύνσεις κατοικίας και εργασίας των συλληφθέντων. Η αστυνομία όποτε ήθελε μπορούσε να τους καλέσει για ανάκριση. Αντίθετα ασκήθηκε αστυνομική τρομοκρατία. Σπάζοντας τις πόρτες των σπιτιών τους, μπήκαν μέσα. Με αυτό τον τρόπο το γερμανικό κράτος προσπάθησε να απειλήσει το κόμμα μας και συνολικά τους τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες.

Το κόμμα μας δεν είναι μια τρομοκρατική οργάνωση όπως προσπάθησε να το παρουσιάσει το γερμανικό κράτος. Οι γερμανικοί νόμοι και τα δικαστήρια δεν έχουν αντίθετη άποψη. Δεν υπάρχει καμιά απόφαση δικαστηρίου για παραβίαση του γερμανικού δικαίου από το T.K.P./M.L. Το κόμμα μας δραστηριοποιείται πολιτικά στην Γερμανία δεκάδες χρόνια. Οι σημερινές πολιτικές δραστηριότητες δεν είναι διαφορετικές από τις χθεσινές και φυσικά δεν αφορά αυτές. Είναι ένα κόμμα μαρξιστικό – λενινιστικό – μαοϊκό και έχει στόχο τη σοσιαλιστική κοινωνία μέσα από τη λαϊκή δημοκρατική επανάσταση. Η ταυτότητά μας είναι αυτή. Το κόμμα μας δεν έκρυψε ποτέ τους στόχους και τις κατευθύνσεις του. Δεν είμαστε ένα άγνωστο κόμμα. Έχει ένα καθαρό παρελθόν 43 χρόνων και αν υπολογίζουν ότι με αυτές τις εντεινόμενες επιθέσεις και τις συνωμοσίες θα μας αποκλείσουν, κάνουν μεγάλο λάθος.

Βέβαια ποτέ δεν κρύψαμε τις κατευθύνσεις και τις πολιτικές απόψεις μας. Στην Τουρκία η διεξαγωγή παράνομων κινητοποιήσεων είναι σχετική με τους όρους της χώρας μας. Η Τουρκία είναι ένα κράτος που βασίζεται στον κεμαλικό φασισμό. Από την ίδρυσή του το 1923 και εδώ, το τούρκικο κράτος υφίσταται πάνω σε επιθέσεις και σφαγές και δεν αναγνώρισε το δικαίωμα της ζωής σε όσους διαφέρουν. Δεν είναι άγνωστο ότι στην Τουρκία το κυνήγι μαγισσών ενάντια στους επαναστάτες και τους κομμουνιστές συνεχίζεται, βασισμένο στο “μια γλώσσα, ένα έθνος, μια πατρίδα, μια σημαία, μια θρησκεία”. Ένα χρόνο από την ίδρυση του κόμματός μας στις 24 Απρίλη του 1972, το τουρκικό κεμαλικό φασιστικό κράτος στις 18 του Μάη του 1973 δολοφόνησε τον σύντροφο ιδρυτή του κόμματός μας Ιμπραήμ Καϊπάκαγια στις φυλακές του Ντιγιάρμπακιρ. Το τούρκικο κράτος είναι αποφασισμένο να εξοντώσει τους επαναστάτες όχι μόνο στην Τουρκία.

Έτσι οι επαναστάτες και οι πατριώτες που αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό, δολοφονήθηκαν όταν εντοπίστηκαν στην Ευρώπη. Το 1981 στο Άαχεν της Γερμανίας η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών Τουρκίας (M.I.T.) δολοφόνησε τον αγωνιστή του κόμματός μας Katip Saltan και το 1982 τον Nubar Yalım στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Επίσης η γερμανική αστυνομία γνωρίζει πολύ καλά ότι στις 9 Γενάρη του 2013 στο Παρίσι πυροβολήθηκαν θανάσιμα από την M.I.T. οι ιδρυτές του P.K.K. Sakine Cansız, Fidan Doğan και Leyla Şaylemez. Η παρανομία μας είναι αυτή: θέλουμε να μπορούμε να ζήσουμε με ασφάλεια στην Τουρκία και το εξωτερικό.

Το τουρκικό κράτος είναι φασιστικό! Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί να είναι ειρηνικός

Το τουρκικό κράτος εδώ και ενενήντα χρόνια αρνήθηκε τα πάντα στον κουρδικό λαό που ζει στο δικό του έδαφος. Όποτε οι Κούρδοι διεκδίκησαν τα δίκια τους σφαγιάστηκαν. Δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι σφαγιάστηκαν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Διαμορφώνεται μια συστηματική καταστροφή με Κούρδους να αγνοούνται, να αφομοιώνονται, με χωριά να καίγονται, με βίαιους εκτοπισμούς και με σφετερισμό των πολιτικών ελευθεριών. Η φασιστική επιθετική πολιτική του τουρκικού κράτους δεν περιορίστηκε μόνο στους Κούρδους. Επιτέθηκαν με την ίδια σκληρότητα στα λαϊκά στρώματα και τις απόψεις που διεκδικούν δικαιώματα και ελευθερίες. Οι επαναστάτες και οι δημοκράτες που διεκδίκησαν ελευθερίες και δικαιώματα βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξαφανίστηκαν από τις φυλακές και δολοφονήθηκαν ανελέητα. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή και καταγραμμένη στη Γερμανία και σ’ όλη την Ευρώπη από τις εκθέσεις διαφόρων οργανώσεων πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο φασιστικός χαρακτήρας του τουρκικού κράτους είναι γεγονός γνωστό, σαφές και πραγματικό.

Η κρατική καταστολή του τουρκικού κράτους ενάντια σε κάθε κοινωνική δύναμη που αναπτύσσεται, συνεχίστηκε ιδιαίτερα στην περίοδο που ασχολήθηκε με την σύνδεσή της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η βάναυση επίθεση το 2013 στην καθιστική διαμαρτυρία ευαισθητοποιημένων ανθρώπων ενάντια στην παραχώρηση του πάρκου Gezi στους επιχειρηματικούς ομίλους, μετατράπηκε σε μια πλατιά κοινωνική έκρηξη της συσσωρευμένης δυσαρέσκειας των λαϊκών μαζών. Πραγματοποιήθηκαν μαζικές κινητοποιήσεις με συμμετοχή εκατομμυρίων σε όλη τη χώρα. Οι βίαιες αστυνομικές επιθέσεις του τουρκικού κράτους στις κινητοποιήσεις, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου είχαν σαν αποτέλεσμα την ανελέητη δολοφονία οκτώ ανθρώπων, την τύφλωση δεκάδων και 2.500 βαριά τραυματισμένους. Εκατοντάδες συλληφθέντες, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν.

Το τουρκικό κράτος αποκάλυψε το φασιστικό του πρόσωπο ακόμη περισσότερο με τις δολοφονίες παιδιών. Είναι κοινή πραγματικότητα ότι το τουρκικό κράτος σε δημόσιες κοινωνικές εκδηλώσεις στο Κουρδιστάν δολοφόνησε τα παιδιά των Κούρδων. Το 2006, όταν ο σημερινός πρόεδρος Tayyip Erdoğan ήταν πρωθυπουργός, έδωσε οδηγίες ενάντια σε όσους συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις αναφέροντας «θα γίνει αυτό που πρέπει, ακόμη και αν είναι παιδί, ακόμη και αν είναι γυναίκα». Και έγινε. Αρκετά παιδιά δολοφονήθηκαν, όπως τα παιδιά Enis Ata και Nihat Kazanhan. Αργότερα στις κινητοποιήσεις στο πάρκο Gezi δολοφονήθηκε ο Berkin Elvan. Αυτά τα παιδιά χαρακτηρίστηκαν τρομοκράτες τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τα δικαστήρια!

Το τουρκικό κράτος δεν ανέχεται ακόμη και την λειτουργία των νόμιμων κομμάτων. Όσα έκανε ενάντια στο H.P.D. που συμμετείχε στις γενικές εκλογές της 7-6-2015 είναι δημοσιευμένα. Κατά τη διάρκεια του προεκλογικού διαστήματος έγιναν ένοπλες επιθέσεις κατά του H.D.P., αστυνομικοί έλεγχοι και λιντσαρίσματα. Οι συγκεντρώσεις βομβαρδίστηκαν, οι προεκλογικές διαδικασίες εμποδίστηκαν. Σ’ αυτό το διάσημα δολοφονήθηκαν οκτώ μέλη του H.D.P. για τη συμμετοχή στην ειρηνική προεκλογική διαδικασία και το H.D.P. δέχθηκε 2.000 μικρές και μεγάλες επιθέσεις. Το τουρκικό κράτος είναι εχθρός κάθε νόμιμης, ειρηνικής και δημοκρατικής δραστηριότητας. Πολύ συχνές αστυνομικές επιθέσεις στα νόμιμα επαναστατικά περιοδικά, σε όσους πουλούν τις επαναστατικές εφημερίδες, στους εμπόρους που διαθέτουν στα μαγαζιά τους τις εφημερίδες, με στόχο να μην τις πουλάνε κλπ. Στην Τουρκία είναι πολύ δύσκολο να αναδείξεις ακόμη και έναν νόμιμο αγώνα.

Το τουρκικό κράτος έχοντας ως κύρια θρησκεία το σουνιτικό ισλάμ, είναι εχθρικό στους πιστούς κάθε άλλου δόγματος. Το ισλαμικό τουρκικό κράτος θεωρούσε εχθρούς τους χριστιανούς και τους ορθόδοξους. Υποχρέωσε να τους αποκαλούν άπιστους. Σ’ αυτά τα χώματα έζησαν αρχαία έθνη των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, τους εξόντωσε με τη γενοκτονία, τους απέλασε με την ανταλλαγή και ιδιοποιήθηκε τη γη τους. Δεν χρειάζεται να πάμε στο παρελθόν, ο Αρμένιος δημοσιογράφος Hrant Dink δολοφονήθηκε με ρητή εντολή του κράτους επειδή αναδείκνυε την ιστορική αλήθεια για τις αδικίες σε βάρος του αρμενικού λαού. Στην Μαλάτια -στον εκδοτικό οίκο Ζίρβε- σφαγιάστηκαν βάναυσα τρεις χριστιανοί ιεραπόστολοι. Στην Τραπεζούντα και στο Χατάι μαχαιρώθηκαν θανάσιμα ιερείς. Οι αλεβίτες με διαφορετικές αξίες και πίστη χαρακτηρίζονται εχθροί του τουρκικού κράτους και υφίστανται επιθέσεις. Οι αλεβίτες μέχρι πρόσφατα αναγκάζονταν να προσευχηθούν κρυφά μετά τις μαζικές δολοφονίες στις πόλεις Maraş, Sivas και Çorum. Ακόμη οι χώροι λατρείας των αλεβιτών δεν είναι αποδεκτοί. Προσπαθεί συστηματικά να αφομοιώσει ή να τους απομονώσει τους αλεβίτες. Με υποχρεωτική εκπαίδευση στα μαθήματα θρησκευτικών στο σουνιτικό δόγμα για τα παιδιά των αλεβιτών. Τον Απρίλη του 2015, το δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναγνώρισε τους χώρους λατρείας των αλεβιτών και το τουρκικό κράτος δεν εφάρμοσε ποτέ αυτήν την απόφαση.

Το τουρκικό κράτος είναι ένα κράτος εχθρικό προς την ελευθερία της έκφρασης. Γραπτές και προφορικές απόψεις και η διακίνηση ιδεών έχουν απαγορευθεί. Δεκάδες δημοσιογράφοι εξακολουθούν να κρατούνται στις φυλακές. Είδαμε και συνεχίζουμε να βλέπουμε αναγνώστες νόμιμων εφημερίδων να παρακολουθούνται σταθερά, να απειλούνται, να συλλαμβάνονται και να βασανίζονται. Οι φυλακές στην Τουρκία είναι ένα σύμβολο καταπίεσης και αιματοχυσιών. Σήμερα 10.000 κούρδοι επαναστάτες και πατριώτες συνεχίζουν να είναι στη φυλακή για πολιτικούς λόγους. Πολλές φορές κρατούμενοι έχουν δολοφονηθεί στις φυλακές από το τουρκικό κράτος. Στις 19 Δεκεμβρίου του 2000 πραγματοποιήθηκαν 22 ταυτόχρονες επιθέσεις σε φυλακές και 28 επαναστάτες δολοφονήθηκαν ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Με την αυστηρή απομόνωση και τα θανάσιμα βασανιστήρια στους επαναστάτες που αντιστάθηκαν ενάντια στις φυλακές τύπου F με απεργία πείνας. Η τουρκική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει μια στάση που αγνοεί τον αντιφασιστικό αγώνα και το νόμιμο δικαίωμα της απεργίας πείνας με αποτέλεσμα να πεθάνουν 122 αγωνιστές. Σε μια επίσημη δήλωση του τουρκικού υπουργείου Δικαιοσύνης, από το 2002 έως και το 2014 2.847 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις φυλακές. Σε άλλη ανακοίνωσή του λίγο αργότερα αναφέρει ότι επαναστάτες κρατούμενοι βρίσκονται στα πρόθυρα του θανάτου και το τουρκικό κράτος περιμένει τον θάνατό τους και την εκκένωση των κελιών τους.

Το τουρκικό κράτος από το 1980 ως το 2014 «έχασε» 17.000 αγωνιστές λέγοντας πως ήταν χωρίς χειροπέδες και ακόμη δεν εξήγησε πού και πως πέθαναν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ούτε ένα τάφο. Παρά την αποδοχή του υπουργού Εσωτερικών και Δικαιοσύνης δεν δόθηκαν στις οικογένειες ούτε τα πτώματα για την κηδεία. Μπορούμε να επεκταθούμε. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι όσον αφορά την κατάσταση του τουρκικού κράτους έγινε κατανοητή… Οι κομμουνιστές που ζουν νόμιμα στην Τουρκία, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να διαδώσουν τις ιδέες τους και να οργανώσουν τον λαό. Η μόνη επιλογή είναι η παράνομη οργάνωση. Ο κύριος λόγος που το κόμμα μας είναι παράνομο είναι αποτέλεσμα του φασιστικού τουρκικού κράτους επειδή πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της παράνομης οργάνωσης.

Το κόμμα μας δεν είναι τρομοκράτης, τρομοκράτες είναι ο ιμπεριαλισμός και ο καπιταλισμός

Το κόμμα μας χρησιμοποιεί ιστορικά τον ένοπλο αγώνα στην νόμιμη αντίσταση του λαού. Το δικαίωμά μας να αντισταθούμε απέναντι στο τουρκικό κράτος είναι απολύτως νόμιμο, όταν δεν επιτρέπεται η οργάνωση του λαού, όταν στους οπαδούς, στα μέλη και στα στελέχη μας δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα στη ζωή, όταν συλλαμβάνονται τα μέλη και οι οπαδοί και φυλακίζονται με βαριές ποινές.

Η ταξική πάλη επιβάλλεται ιστορικά και είναι επιτακτική ανάγκη να επιβληθεί. Δεν είναι αδύνατο και ακατόρθωτο να ανατρέψουμε την άρχουσα τάξη που βασίζεται στη βία και τη σκληρή εκμετάλλευση. Το νόημα των λέξεων τρομοκρατία, τρομοκράτες και τρομοκρατική οργάνωση, είναι ανάλογο με την άποψη της τάξης που τις χρησιμοποιεί. Έτσι η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί το κόμμα μας τρομοκρατικό σύμφωνα με τα συμφέροντα της αστικής της τάξης.

Το κόμμα μας εκπροσωπεί το διεθνές προλεταριάτο στην Τουρκία. Υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα που θα πραγματοποιηθούν στον σοσιαλισμό και στον κομμουνισμό μέσα από την λαϊκή δημοκρατική επανάσταση. Γι’ αυτό η οργάνωση που αγωνίζεται για την υπόθεση των λαών στον κόσμο, των διαφορετικών εθνοτήτων, δεν θα πρέπει να θεωρείται τρομοκράτης. Ο αγώνας για το όφελος του λαού, για τα συμφέροντά του, δεν είναι τρομοκρατικός, είναι μια έντιμη επαναστατική πάλη. Το κόμμα μας στους αγώνες 43 χρόνων έγινε σύμβολο της επαναστατικής πάλης.

Το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα είναι το πιο αντιδραστικό και φασιστικό απ’ όλα τα συστήματα και κυριάρχησε στην κοινωνία με πολλούς και διάφορους τρόπους και μέσα . Ένα από τα εργαλεία που χρησιμοποιεί για να υποτάξει την κοινωνία είναι ο φόβος της τρομοκρατίας. Δεν δεχόμαστε τον χαρακτηρισμό του τρομοκράτη από το γερμανικό κράτος και τον απορρίπτουμε. Οι γερμανοί προοδευτικοί και επαναστάτες γνωρίζουν το κόμμα μας πολύ καλά. Το κόμμα μας ήταν πάντα κατά της τυφλής βίας, ακόμη και στους ένοπλους αγώνες έκανε πολύ μεγάλες προσπάθειες ώστε να μην πάθει καμιά ζημιά ο λαός. Αν άθελα έβλαψε άμαχους πολίτες έκανε αυτοκριτική και καταδίκασε τέτοιες πρακτικές. Δεν δίστασε να ανακοινώσει αυτή τη στάση στο κοινό.

Το γερμανικό κράτος, πρέπει να λογοδοτήσει που από το 2001 έως σήμερα υποστήριξε τη δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ από την ηγεσία των Η.Π.Α., θυσία για το πετρέλαιο και το μεγάλο κεφάλαιο. Πρέπει να λογοδοτήσει για τον υποστηρικτικό και ενδοτικό ρόλο του στη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και στη Συρία. Η πραγματική τρομοκρατία είναι το ματοκύλισμα εκατομμυρίων ανθρώπων για τα συμφέροντα του παγκόσμιου κεφαλαίου. Το γερμανικό κράτος είναι ένας ουσιαστικός παράγοντας αυτής της κατάστασης.

Πραγματική αιτία του κατασκευασμένου και διακηρυγμένου στο κοινό χαρακτηρισμού του κόμματός μας ως «τρομοκρατικού» από το γερμανικό υπουργείο δικαιοσύνης και την αστυνομία, είναι οι οικονομικές και πολιτικές σχέσεις που έχει το γερμανικό κράτος με το τουρκικό κράτος. Αποδεικνύεται ότι έγινε μια κρυφή συμφωνία. Αυτό θα αποκαλυφθεί ακόμη καλύτερα στο μέλλον. Επιτέθηκαν στους τούρκους επαναστάτες επειδή το γερμανικό κράτος με το τουρκικό κράτος μεθοδεύουν τα σχέδιά τους για τη Μέση Ανατολή. Επιδιώκουν και οργανώνουν με το τουρκικό κράτος την εφαρμογή με οποιοδήποτε τρόπο της αντιδραστικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή. Θα σταθούν ενάντια σε κάθε δύναμη που θεωρούν απειλή. Οι επιθέσεις ενάντια στο κόμμα μας είναι απλά αποτέλεσμα αυτών των βρώμικων υπολογισμών και συμφερόντων.

Ποιο είναι το περιεχόμενο και ο στόχος του «αντιτρομοκρατικού» νόμου 129 a-b

Το 2001, μετά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, οι Η.Π.Α. άλλαξαν τους ισχύοντες νόμους, διεύρυναν τον «αντιτρομοκρατικό νόμο» και άσκησαν μεγάλες πιέσεις ώστε αυτοί οι νόμοι να τεθούν σε ισχύ και σε άλλα κράτη. Αποτέλεσμα των πιέσεων ήταν πολλά κράτη -αφήνοντας στην άκρη την ανεξαρτησία τους- να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους στοιχισμένα στην γραμμή των Η.Π.Α. Στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε καθυστερήσει η αναπροσαρμογή των νόμων σύμφωνα με τις απαιτήσεις των Η.Π.Α. Ένα απ’ αυτά τα κράτη είναι η Γερμανία. Πιο πριν στη δική της νομοθεσία υπήρχε ο ποινικός νόμος 129 και το 2002 επεκτάθηκε αρκετά το πεδίο εφαρμογής. Στην πραγματικότητα ο ποινικός νόμος 129 δεν είναι νέος. Το πνεύμα του νόμου έχει ιστορικό υπόβαθρο και χρονολογείται από τον Μπίσμαρκ έως τον Χίτλερ. Για παράδειγμα, το 1951 στο πλαίσιο του νόμου 129 απαγορεύτηκαν «οι κινητοποιήσεις για την ελευθερία της γερμανικής νεολαίας». Μετά το 1970, με την ανάπτυξη και την άνοδο του επαναστατικού αγώνα στην Γερμανία, πολλές επαναστατικές οργανώσεις αντιπολιτεύτηκαν το γερμανικό κράτος για την προσθήκη στον νόμο 129 του άρθρου a, που έκανε ευκολότερες τις παρακολουθήσεις και τις διώξεις αυτών των οργανώσεων. Το 2001 προστέθηκε το άρθρο b στον νόμο και με την προσθήκη διευρύνθηκε το πεδίο εφαρμογής. Το 2002 παρουσίασε τον κίνδυνο της «διεθνούς τρομοκρατίας», ενέκρινε και διεύρυνε τον νόμο με προσθήκη λίστας οργανώσεων.

Το γερμανικό κράτος βασισμένο σ’ αυτό τον νόμο, ακόμη και για τις δραστηριότητες που δεν έγιναν στην Γερμανία, ακόμη και στους οπαδούς μιας οργάνωσης, ξεκινάει ανακρίσεις ή αν βρίσκονται σε άλλη χώρα απαιτεί να συλληφθούν και να εκδοθούν στη Γερμανία. Για παράδειγμα τον Νοέμβρη του 2008 συνελήφθησαν μέλη της οργάνωσης «Anadolu Federasyonu» και κρατήθηκαν με την αιτιολογία «διάπραξη εγκλημάτων στη Γερμανία» αλλά στην πραγματικότητα αποδείχτηκε σαν αιτία «η συμμετοχή σε παράνομη οργάνωση στην Τουρκία».

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το P.K.K. Στη Γερμανία έγιναν πολλές συλλήψεις και αγωγές σε οπαδούς του P.K.K., τις περισσότερες φορές με τη δικαιολογία «συμμετέχουν στις πορείες, στις εκδηλώσεις και στις συνεδριάσεις των οργανώσεων του P.K.K.» και σ’ αυτές τις δίκες στα γερμανικά δικαστήρια αποδείχτηκε ότι καταπατήθηκε το δίκαιο. Το 2009 η Γερμανία έκανε ακόμη μια τροποποίηση στο άρθρο 5 του νόμου 129 «πρόθεση εγκληματικής ενέργειας» και με την εφαρμογή του ακολούθησαν χιλιάδες δίκες, διώξεις και βαριές ποινές.

Στις 15 του Απρίλη του 2015, με την επιχείρηση που έγινε ενάντια στους αγωνιστές του κόμματός μας και τις συλλήψεις τους, έπεσαν οι μάσκες και αποκαλύφθηκε η αντιδραστική πολιτική και οικονομική πλευρά των τουρκο-γερμανικών σχέσεων. Με βάση το ιστορικό των σχέσεων και επενδύσεων της Γερμανίας στην Τουρκία, η Γερμανία δεν έμεινε αδιάφορη στο αίτημα της Τουρκίας να συλλάβει, να δικάσει και να εκδώσει στην Τουρκία τους επαναστάτες και τους κομμουνιστές, προτάσσοντας τα συμφέροντά της σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο.

Στις 3 και 4 του Φλεβάρη κατά την επίσκεψη της Άγκελα Μέρκελ στην Τουρκία, διέρρευσε στον τύπο η είδηση ότι θα σκληρύνει την στάση απέναντι στους Τούρκους επαναστάτες και κομμουνιστές που είναι αναγκασμένοι να ζουν στη Γερμανία. Σ’ αυτή την περίπτωση αποδείχτηκε ότι υπάρχει μια σημαντική συναλλαγή. Οι τελευταίες επιθέσεις ήταν ένα χαρακτηριστικό δείγμα για αυτό.

Επομένως:

Οι συλλήψεις των αγωνιστών του T.K.P./M.L. είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι ποινικές, αλλά πολιτικές διώξεις. Εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων a-b του νόμου 129 που περιλαμβάνουν πολλές αυθαίρετες πρακτικές. Η εφαρμογή αυτού του νόμου στα δικαστήρια έχει αποτέλεσμα τις βαριές ποινές φυλάκισης. Είναι γνωστό ότι δεν δίνονται τα αρχεία της δίκης στους δικηγόρους, περιορίζοντας το δικαίωμα υπεράσπισης και ούτε τα απαραίτητα στοιχεία για υπεράσπιση των κρατουμένων. Περιορίζουν το δικαίωμα επικοινωνίας στις φυλακές, περιορίζουν την επαφή με την οικογένεια, τα βιβλία, τα περιοδικά και επιβάλλουν βαριές ποινές στην απομόνωση. Τις διώξεις και τις δίκες με βαριές κυρώσεις ενάντια στους αγωνιστές του P.K.K., του D.H.K.P.-C, Παλαιστινίων και Γερμανών είδε επανειλημμένα η γερμανική κοινή γνώμη.

Σαν κόμμα απαιτούμε να σταματήσουν οι κατασταλτικές επιθέσεις και να απελευθερωθούν άμεσα οι κρατούμενοι αγωνιστές μας. Καλούμε την κοινή γνώμη της Γερμανίας να πάρει θέση απέναντι σ’ αυτή την αδικία. Αυτή η ανομία, οι βρώμικοι πολιτικοί σχεδιασμοί και οι επιθέσεις, δεν θα περιοριστούν μόνο στο κόμμα μας αλλά θα επεκταθούν και σε άλλους επαναστάτες μετανάστες, σε προοδευτικά και πατριωτικά κόμματα και οργανώσεις. Αυτή η κατασταλτική και απαγορευτική πρακτική απευθύνεται στην κοινωνική αντιπολίτευση της Γερμανίας και σ’ όλους τους αγωνιστές και τους επαναστάτες. Ακόμη μια φορά καλούμε την προοδευτική κοινή γνώμη και τους επαναστάτες να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη συνωμοσία της 15ης Απρίλη.

 

Σχετικά άρθρα

H.D.P.: “Το τουρκικό κράτος έχει γίνει μαφία και κατά συρροή δολοφόνος”

Super User

Οι ανήλικες νύφες της Τουρκίας

Super User

Γιατί δεν έχει χτυπήσει ο κορονοϊός την Τουρκία

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies