Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της Νικαράγουα, χωρικοί, ψαράδες, αγρότες, campesinos, οικοακτιβιστές, επιστήμονες και περιβαλλοντολόγοι, λένε όχι στα σχέδια κατασκευής της υπερωκεάνιας διώρυγας από την κυβέρνηση Ορτέγκα.
Το 2013 η κυβέρνηση της Νικαράγουα πέρασε τον νόμο 840 που επιτρέπει στη κινεζική επιχείρηση επενδύσεων «Χονγκ Κονγκ Ανάπτυξης Νικαράγουας» την κατασκευή της υπερωκεάνιας διώρυγας χωρίς καμία δημόσια διαβούλευση ή συζήτηση. Αν και η κυβέρνηση χαιρετά το έργο ως το μέσο για να άρει το έθνος από τη φτώχεια, εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι θα αναγκαστούν να φύγουν από τη γη τους, με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις μη αναστρέψιμες και με ολοκληρωτική καταστροφή τού πλούσιου οικοσυστήματος της χώρας από λίμνες, ποτάμια και δάση.
Η προβλεπόμενη κατασκευή τής υπερωκεάνιας διώρυγας πού θα περάσει μέσα από τη «μεγάλη λίμνη» ενώνοντας τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό ωκεανούς, έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή κοινωνική συσπείρωση για τα χρονικά της κεντρικής Αμερικής που μπορεί να οδηγήσει σε μια γενικότερη επανάσταση η οποία μπορεί να μεταπηδήσει και στις υπόλοιπες χώρες της κεντρικής και Λατινικής Αμερικής.
Η «μεγάλη λίμνη» είναι η σημαντικότερη πηγή πόσιμου νερού για τη Νικαράγουα και μοναδικής βιοποικιλότητας οικοσύστημα που επιτρέπει στους παράκτιους πληθυσμούς της (ψαράδες, χωρικούς, ιθαγενείς και μικρούς αγρότες) να επιβιώνουν με αυτάρκεια και αξιοπρέπεια. Στην πλειοψηφία τους βοήθησαν τον Ορτέγκα και τους Σαντινίστας να ανέβουν στην εξουσία, πολεμώντας ενάντια στον δικτάτορα Σομόζα και τους αμερικανοτραφείς αντάρτες Κόντρας, ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες. Ο Ορτέγκα όμως τα τελευταία χρόνια, προδίδοντας τις υποσχέσεις του και τις αριστερές απόψεις του (κάτι μας θυμίζει αυτό πάλι) έχει ξεκινήσει μια ανηλεή καταστολή μειονοτήτων βάζοντας την υπογραφή του στη μελανότερη στιγμή της ιστορίας της Νικαράγουα. Εκδίωξη ιθαγενών από τη γη τους όπως οι Ράμα, οι Μισκίτο και άλλοι, και με μια απειλούμενη ακόμη μέχρι το φθινόπωρο μαζική εκδίωξη των παράκτιων κατοίκων της λίμνης προκειμένου να κατασκευαστεί η μεγα-διώρυγα συνολικού μήκους 170 μιλίων. Οι επιπτώσεις για το τοπικό και ευρύτερο οικοσύστημα της περιοχής θα είναι καταστροφικές. Μαζική αποψίλωση δασών(120.000 εκτάρια με το 30% υψηλής φυσικής ποιότητας),εξαφάνιση των ψαριών, οριστικό τέλος για τα απειλούμενα υπό εξαφάνιση άγρια ζώα, τη μόλυνση του νερού και των ακτών από τοξικά ιζήματα που θα ανασυρθούν από μεγάλο βάθος της λίμνης εξ αιτίας της κατασκευής και τέλος την εξάλειψη της μοναδικής πηγής νερού για αυτούς τους παράκτιους κατοίκους της αλλά και για τις καλλιέργειές τους.
Η Νικαράγουα κατέχει το 10% της βιοποικιλότητας του πλανήτη (συγκρίνεται μόνο με την Κόστα Ρίκα με 7%) και το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό το 10% βρίσκεται μέσα και γύρω από τη «μεγάλη λίμνη» με σπάνιας ομορφιάς και οικολογικής αξίας χλωρίδα και πανίδα.
Η πρωτοφανής διαφθορά, η διαπλοκή και η μυστικότητα γύρω από το έργο, φαίνεται από το γεγονός ότι η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ελλιπής είναι και σε κοινωνική διαβούλευση δεν έχει δοθεί, και η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει τις δημόσιες τοποθετήσεις ανεξάρτητων επιστημόνων, δασκάλων, φοιτητών, ιθαγενικών ομάδων χωρικών και αγροτών, για τη σκοπιμότητα του έργου και το αρνητικό αντίκτυπο στον τρόπο ζωής εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων της Νικαράγουα. Οι διαδηλώσεις που γίνονται συχνά με καραβάνια φορτηγών, με τα καμιόνια γεμάτα από διαδηλωτές που περνάνε μέσα από χωριά ξεσηκώνοντας τον κόσμο, μπλοκάρονται από την αστυνομία.
Προκειμένου να διευκολυνθεί το παγκόσμιο εμπόριο όπως αυτό της Κίνας, του Καναδά και των Η.Π.Α., η μέχρι πρότινος «αριστερή» κυβέρνηση Ορτέγκα -υπακούοντας και στις «συμβουλές» της Παγκόσμιας Τράπεζας- εκποιεί και καταστρέφει τον φυσικό πλούτο της Νικαράγουα διώχνοντας εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους από τη γη τους, αφανίζοντας τον τρόπο ζωής τους και με σίγουρο αποτέλεσμα τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση και εξαθλίωση μεγάλου κομματιού του πληθυσμού, με τη φτωχή δέσμευση θέσεων εργασίας στη διώρυγα για το τραγελαφικό ποσοστό 0,7% του εργατικού δυναμικού της χώρας και με μια αμφιλεγόμενη ανάπτυξη από τη μεγα-διώρυγα πού τα κέρδη της θα καρπωθεί μόνο ή επιχειρηματική ελίτ.
Το 2014 ανακοινώθηκε ότι η προτεινόμενη διαδρομή θα περάσει μέσα από το χωριό των Ράμα Bangkukuk, αφαιρώντας από την κοινότητα τη γη και τον τρόπο ζωής της. Από τότε, κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν πιέσει τα μέλη της κοινότητας να υπογράψουν συμβάσεις παραχώρησης γης χωρίς νομική διαβούλευση. Σε απάντηση, οι ηγέτες της κοινότητας έχουν συνεργαστεί με τις ομάδες για τα δικαιώματα των ιθαγενών για την καταπολέμηση αυτής της υφαρπαγής γης, φέρνοντας την υπόθεσή τους στο Διαμερικανικό Δικαστήριο. Η φυλή των Ράμα έχει ζήσει στην ακτή του Ατλαντικού της Νικαράγουα για χιλιάδες χρόνια, πολύ πριν την ύπαρξη του έθνους-κράτους. Ο Νόμος 445 της Νικαράγουα αναγνωρίζει στους αυτόχθονες την ιδιοκτησία των παραδοσιακών εδαφών και των φυσικών πόρων, αλλά για δεκαετίες έποικοι από τον Ειρηνικό έχουν αρπάξει τεράστιες ποσότητες εδάφους των Ράμα, προκαλώντας μαζική αποψίλωση των δασών και απειλώντας τον τρόπο ζωής τους.
Μια μικρού μήκους ταινία που προβάλλεται αυτές τις μέρες παγκοσμίως με το όνομα του χωριού «Bangkukuk», είναι μια συνεργασία μεταξύ μιας ακτιβιστικής ομάδας σκηνοθετών και καλλιτεχνών των Η.Π.Α. και Νικαράγουα με το όνομα «Τέχνη της Αλληλεγγύης» και των ηγετών του χωριού, με στόχο την ανταλλαγή της ιστορίας τους με τη διεθνή κοινότητα. Και σκοπό μια επερχόμενη ταινία ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, που θα δώσει φωνή στις πολλές κοινότητες, οργανώσεις και ακτιβιστές στις πρώτες γραμμές των ιθαγενών δικαιωμάτων και των κοινωνικών κινημάτων κατά της διώρυγας στη Νικαράγουα.
πηγή: indymedia
