Όλες οι πτυχές της ζωής τους τώρα μιλούσαν για απώλεια, πόνο και ασπλαχνία: διεφθαρμένες διοικήσεις πανεπιστημίων, τρελές κυβερνήσεις χαυνωμένες από την εξουσία και τον θάνατο που εκπορεύεται από αυτή, ένας κόσμος κυριευμένος από το μίσος, τις ανόητες προκαταλήψεις, τη μολυσματική απληστία και τη λιμοκτονία εκατομμυρίων.
Οι πλούσιοι τρύπωναν στους αηδιαστικούς σωρούς των κακόγουστων, φανταχτερών, άχρηστων κοσμημάτων τους. Οι μορφωμένοι κρύβονταν ανάμεσα στις ελιτίστικες και ακατανόητες ειδικότητές τους. Και οι δυο έβριζαν τους αδύναμους, τους φτωχούς, τους ανίσχυρους, και έτρεφαν τις φοβερές, βρυχώμενες φωτιές του μίσους και της οργής με την εύφλεκτη βενζίνη των ψεμάτων και της περιφρόνησης.
Hilbert Schenck
