Αν δεν υπήρχε η ανάγκη να ενταχθεί η Δημοκρατία της Μακεδονίας στο Ν.Α.Τ.Ο. και στην Ε.Ε., θα είχαμε όλο αυτό το «πατιρντί» των τελευταίων μηνών που κατέληξε σε μια συμφωνία ανάμεσα στην ελληνική και τη μακεδονική κυβέρνηση η οποία ήδη διχάζει τον αστικό πολιτικό κόσμο και στις δύο χώρες; Όλα θα κυλούσαν ήρεμα όπως και πριν.
Η γειτονική χώρα θα αποκαλούνταν Μακεδονία ακόμα και από ηγέτες κρατών που δεν την είχαν αναγνωρίσει με το συνταγματικό της όνομα (σιγά που θα κάθονταν η Merkel ή ο Macron να προφέρουν το μακρόσυρτο όνομα του Ο.Η.Ε.: Former Yugoslavian Republic of Macedonia), η Ελλάδα θα ζητούσε σε διάφορα διεθνή φόρουμ να αναγράφεται το FYRοM υπό τα χλευαστικά χαμόγελα των υπόλοιπων, ενώ ταυτόχρονα οι έλληνες καπιταλιστές θα συνέχιζαν να κάνουν μπίζνες στη ΔτΜ, υπογράφοντας όλα τα απαραίτητα έγγραφα με τις υπηρεσίες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας (και όχι της FYRοM). Ακόμα και για τους τουρίστες που έρχονται κάθε καλοκαίρι από τη γείτονα θα εξακολουθούσε να βρίσκεται λύση στα ελληνομακεδονικά σύνορα. Σημασία θα είχε να μην εμποδίζονται οι μπίζνες…
