Παραθέτουμε άλλα δύο βιβλία από τα πολλά (και ομολογουμένως καλά στο σύνολό τους) που συχνά προτείνει το βιβλιοπωλείο “Δύο”:
“Οι λύκοι επιστρέφουν”
Μπέρτολτ Μπρέχτ, Άννα Ζέγκερς, Χάινριχ Μπελ, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Μαξ Φρις, Χάινερ Μίλερ κ.ά. Πώς βίωσαν σπουδαίοι γερμανόφωνοι συγγραφείς -κάποιοι ήταν Εβραίοι- την ήττα και τα συντρίμμια του ναζιστικού καθεστώτος; Είκοσι εννέα συγκλονιστικά διηγήματα της λογοτεχνίας των ερειπίων, καθημερινές προσωπικές ιστορίες στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου αλλά και αμέσως μετά. Τα κείμενά τους αποτελούν ομολογία συλλογικής ευθύνης και ψυχικού άλγους, ενώ συγχρόνως προβάλλουν τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης του λαού μέσα σ’ ένα σκηνικό απόλυτης ερήμωσης: ερείπια των πόλεων αλλά και ερείπια της ψυχής και της κοσμοαντίληψης των ανθρώπων. Τα περισσότερα είναι σύντομα, χαμηλόφωνα, μ’ ένα λόγο κοφτό που κόβει την ανάσα.
“Το βιβλίο της ανησυχίας”
Αυτοβιογραφία χωρίς γεγονότα, αποσπασματική, ημιτελής, όπου η παραίτηση είναι ο μόνος τρόπος δράσης και η ασυνειδησία η βάση της ζωής: “Αν η καρδιά μπορούσε να σκεφτεί, θα σταματούσε“. Δεν είναι μυθιστόρημα ούτε ημερολόγιο ούτε σημειωματάριο. Είναι το “Βιβλίο της ανησυχίας” του Fernando Pessoa, ένα από τα σημαντικότερα κείμενα όλων των εποχών. “Για να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο πρέπει να το ξεχάσεις, να μην του δίνεις πια καμιά προσοχή. Γι’ αυτό πραγματοποιώ είναι δεν πραγματοποιώ. Η ζωή είναι γεμάτη με παραδοξότητες, όπως τα τριαντάφυλλα με αγκάθια“.
