Ζωγράφος δημιούργησε έναν πίνακα που απεικονίζει χιλιάδες αιχμάλωτα κοτόπουλα σε μονάδα παραγωγής αυγών. Ουδεμία νύξη γίνεται για τον πόνο που προκαλεί το κλουβί στις κότες. Ο πίνακας δείχνει τα φυλακισμένα κοτόπουλα απλά ως μια γεωμετρική δομή, χωρίς να απεικονίζει καθόλου τα συναισθήματα του βασανισμένου ζώου.
Ο πίνακας φτιάχτηκε το 1994. Ο “καλλιτέχνης” ζωγράφος που νομίζει ότι ο πόνος των ζώων είναι τέχνη είναι ο Doug Argue που ζει στη Νέα Υόρκη (http://www.dougargue.com/). Ο ζωγράφος πούλησε τον πίνακα στον πλούσιο συλλέκτη τέχνης Gerald Cafesjian ο οποίος για να βγάλει κέρδος τον δάνεισε επί δυο δεκαετίες στο Μουσείο Τέχνης Weisman του Πανεπιστημίου της Μινεάπολης στις Η.Π.Α. Πρόσφατα ο πίνακας δανείστηκε από τον πλούσιο συλλέκτη σε μουσείο στην Αρμενία και τώρα βρίσκεται πίσω στις Η.Π.Α.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι αστοί επισκέπτες του μουσείου στις Η.Π.Α. είχαν ενθουσιαστεί με τον πίνακα και τον αγαπούσαν ιδιαίτερα. Προφανώς δεν σκέφτηκαν ποτέ ότι στα κοτόπουλα που παράγουν τα αυγά που τρώνε, δεν αρέσει καθόλου να είναι φυλακισμένα σε κλουβιά και είναι πραγματικά θλιβερό που ο ζωγράφος επέλεξε να δείξει τα κλουβιά με τα κοτόπουλα απλά ως μια γεωμετρική δομή αντί να προσπαθήσει να απεικονίσει τον πόνο των φυλακισμένων ζώων. Ο πίνακας αυτός, δείχνοντας τη μονάδα παραγωγής αυγών με τα κλουβιά ως μια “όμορφη” γεωμετρική δομή, απενοχοποιεί την εκμετάλλευση των φυλακισμένων ζώων από τον καπιταλισμό, κρύβει τον πόνο των ζώων στα κλουβιά και ενθαρρύνει τους θαυμαστές της “τέχνης” να δέχονται τη χρήση των κλουβιών ως κάτι το “φυσικό”, τόσο “φυσικό” που ο ζωγράφος μπορεί να το κάνει “τέχνη”. Είναι επίσης σημαντικό να παρατηρήσουμε πως το καπιταλιστικό σύστημα βρήκε τρόπο όχι μόνο να βγάζει κέρδος από το αυγό του φυλακισμένου κοτόπουλου, αλλά ακόμα και από την “καλλιτεχνική” απεικόνιση αυτού του εγκλεισμού των ζώων στη μονάδα παραγωγής. Ακόμα χειρότερο είναι πως οι επισκέπτες του μουσείου τέχνης -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα- δεν φαίνεται να έχουν προβληματιστεί για τον πίνακα και τον δέχονται ως “υψηλή τέχνη”!
Άραγε ποιό είναι το επόμενο βήμα στη δίψα του καπιταλισμού για περισσότερο κέρδος; Ζωγράφοι που θα πουλάνε πίνακες με φυλακισμένους πολιτικούς κρατούμενους στις φυλακές του κράτους; Μπορεί να το δούμε κι αυτό. Κάποτε ένας φωτογράφος στην Αφρική είδε ένα παιδάκι που πέθαινε από τη πείνα και ένας γύπας περίμενε να πεθάνει για να το φάει, και αντί να βοηθήσει το πεινασμένο παιδί και να διώξει τον γύπα, έβγαλε φωτογραφία για να την πουλήσει σε περιοδικά.
Η αναισθησία του ανθρώπου στον καπιταλισμό δεν έχει όρια. Γι’ αυτό είναι απόλυτη ανάγκη να ανατραπεί ο καπιταλισμός και το αιμοβόρο κράτος όσο γίνεται γρηγορότερα.
Εδώ η είδηση για τον πίνακα με τα κοτόπουλα.
