Πριν από δύο μήνες ο αδερφός μου δολοφονήθηκε άγρια στο κέντρο της Αθήνας. Πριν από μερικά χρόνια δύο νέοι άνθρωποι, ο Σαχζάτ Λουκμάν και ο Παύλος Φύσσας, επίσης δολοφονήθηκαν με φασιστικό τρόπο. Αυτοί που διέπραξαν αυτά τα εγκλήματα ισχυρίζονται ότι είναι απειλή οι μετανάστες, οι ομοφυλόφιλοι, οι τρανς, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι αλλόθρησκοι, οι διαφορετικοί.
Στην πραγματικότητα δεν είναι οι ίδιοι «κανονικοί» άνθρωποι. Είναι αποτρόπαιοι και αδίστακτοι, όπως οι πράξεις τους. Έχουν το θράσος να καταστρέφουν τις ζωές ανθρώπων και των οικογενειών τους. Καθένας από αυτούς τους τρεις είχε όνειρα, διαφορετικά μα ανθρώπινα και γενναία. Ο Λουκμάν όνειρα για μια καλύτερη ζωή στη χώρα μας, ο Φύσσας όνειρα για μια ζωή χωρίς φασισμό μα μονάχα σεβασμό για όλους, ο Ζαχαρίας όνειρα για μια ζωή που να χωράει όλους τους ανθρώπους με ποικιλία και ελευθερία. Είμαστε όμως εδώ, δίπλα στις οικογένειες που πενθούν και αγωνίζονται για μια κοινωνία που θα χωράει τους πάντες. Γιατί δεν θέλουμε άλλα θύματα και απαιτούμε δικαιοσύνη. Για κάθε Λουκμάν, για κάθε Φύσσα, για κάθε Ζαχαρία.
Νίκος Κωστόπουλος
