Στον εικοστό πρώτο αιώνα η πλειονότητα εξακολουθεί να παρακάμπτει τα φώτα της επιστήμης, να αδιαφορεί για τη γνώση και να πιστεύει σε μεταφυσικά παραμύθια και ιστορίες γι’ αγρίους. Εξακολουθεί να παρακάμπτει τα γεγονότα, την ιστορία και τη λογική, επιμένοντας να πιστεύει σε κόμματα-κώματα, σε πατρίδες-παρτίδες που περιέχουν αφεντικά και δούλους ως… φιλαράκια, ομόψυχα, ομοιογενώς και με κοινά συμφέροντα! Στον εικοστό πρώτο αιώνα γονείς υπονομεύουν τη σωτηρία των παιδιών τους, λέγοντας ότι δεν υπάρχει κορονοϊός και τα κρατάνε σπίτι με κίνδυνο να τα χάσουν, όταν έχουν διεγνωσμένα κολλήσει τον ιό! Μιλάνε για συνωμοσίες, τσιπς (τι πατατάκια ρε;), δηλώνουν “αρνητές” και “επαναστάτες” την ώρα που καταφάσκουν στα πάντα και κρύβονται στους καναπέδες τους! Στον εικοστό πρώτο αιώνα η πλειονότητα λειτουργεί με… αναθέσεις και ακόμα αποζητά σωτήρες, βάζει πλάτη, νύχια και δόντια για να μη βγει από την προϊστορία και βρεθεί έξω από τα δήθεν ασφαλή σπήλαιά της. Γιατί ακόμα -και πάντα- φοβάται ανύπαρκτα ή ανίσχυρα θηρία.
Τι ζούμε!…
