Έκπληκτοι διαβάσαμε προ μηνός στην ιστοσελίδα του δημοτικού ραδιοφώνου της Ξάνθης τις δηλώσεις του προέδρου του Σωματείου Αρτοποιών Ξάνθης Παναγιώτη Αμπεριάδη (εδώ). Το ίδιο έκπληκτοι σταθήκαμε σε δημοσίευμα του ThrakiToday (εδώ) και αναρωτηθήκαμε μήπως… παίρνουμε ψωμί από άλλη πόλη!
Ξεκαθαρίζοντας (καμιά φορά πρέπει να διατυπώνονται και τα αυτονόητα) ότι δεν έχουμε τίποτε με κανένα συνάδελφο αλλά ούτε και με τους αρτοποιούς, σημειώνουμε όσα ακολουθούν. Για τα οποία, ο καιρός που πέρασε αξιοποιήθηκε στο να κάνουμε τη δική μας έρευνα, αν και ήμασταν σίγουροι για το αποτέλεσμα αφού μιλάμε για ένα αγαθό που σχεδόν όλοι αγοράζουμε καθημερινά. Και με σκοπό να υποβοηθήσουμε μια σοβαρή και ειλικρινή συζήτηση για το ψωμί, αλλά και για διάφορες κατά συνθήκη ανακρίβειες. Που συχνά είναι εξόφθαλμες…
Όλα καλά…
Στο πρώτο δημοσίευμα, ο κ. Αμπεριάδης υποστήριξε ότι οι αρτοποιοί και οι πρατηριούχοι «δείχνουν στους πελάτες τους το πραγματικό βάρος του ψωμιού που τους προσφέρουν, βάζοντάς το στη ζυγαριά και ενώ είναι βαρύτερο από 350 γραμμάρια, αυτοί εξακολουθούν να τους το δίνουν 90 λεπτά του ευρώ». Λίγες μέρες πριν, ο ίδιος δήλωνε στην Ξανθιώτικη εφημερίδα «Εμπρός» (εδώ), ότι «η τιμή του ψωμιού κυμαίνεται περίπου από 2,57 έως 2,85 ευρώ το κιλό». Κάντε τις απαραίτητες αναγωγές για να βρείτε τις ακριβείς τιμές και να δείτε… τη σημασία που έχουν τα ψιλά. Και μην ξεχνάμε ότι στις μέρες μας μπορεί κάποιος να βρει ψωμί σχεδόν σε όποια τιμή αλλά και σε… όποιες συνθήκες διατήρησης και υγιεινής θέλει. Κλείνοντας με τα του πρώτου δημοσιεύματος, σημειώνεται εκεί ότι ο κ. Αμπεριάδης δηλώνει ότι τηρείται από την πρώτη στιγμή στην Ξάνθη η νομοθεσία που υποχρεώνει σε συσκευασία του ψωμιού! Μην παραλείποντας να τονιστεί με νόημα στο ρεπορτάζ: «Σημειώνοντας όμως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση να ανταποκριθεί, καθώς απαιτείται περισσότερος χρόνος και περισσότερα “χέρια” για τη δουλειά αυτή»…
Το… «σαφάρι» και οι οδηγίες
Το δεύτερο δημοσίευμα κάνει λόγο για «σαφάρι ελέγχων» (πρόκειται για δεκαέξι ελέγχους σε δώδεκα μέρες του Ιουλίου, όπως γράφεται στον υπέρτιτλο), ένα «σαφάρι» από το οποίο προέκυψε «συμμόρφωση σε μεγάλο βαθμό»…
Δεν θα σχολιάσουμε περισσότερο, αφού καθένας έχει καθημερινή εικόνα και μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του, γνωρίζοντας για τι ακριβώς μιλάμε. Κρατάμε τα εξαγόμενα της δικής μας έρευνας σε περίπτωση που χρειαστεί να επανέλθουμε. Θα επαναλάβουμε μόνο όσα χρήσιμα αναγράφονται στο τέλος του ρεπορτάζ του ThrakiToday, για να βοηθήσουμε ακόμη περισσότερο την εξαγωγή συμπερασμάτων: «Όπως διευκρινίζεται από πλευράς της υπηρεσίας, τα προϊόντα αρτοποιίας πρέπει να συσκευάζονται όταν πωλούνται εκτός των αρτοποιείων. Στο εξωτερικό μέρος των συσκευασιών πρέπει να υπάρχουν έντυπες και καθαρογραμμένες ενδείξεις μεταξύ των οποίων το καθαρό βάρος και η ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας. Στον άρτο και τα αρτοπαρασκευάσματα -ανεξάρτητα από το σχήμα και τη μορφή τους- να αναγράφεται με ευκρίνεια η τιμή ανά κιλό. Συμπληρωματικά, στα προϊόντα που πωλούνται ανά τεμάχιο να αναγράφεται η τιμή ανά τεμάχιο. Ο άρτος και τα αρτοπαρασκευάσματα όταν διατίθενται ασυσκεύαστα (στα αρτοποιεία) ζυγίζονται υποχρεωτικά ενώπιον του καταναλωτή».
