INDEXANTHI.GR
Αρθρογραφία

Αφιερωμένο…

Λαϊκή σήμερα το μεσημέρι. Οι πάγκοι μαζεύονται, τα καφάσια φορτώνονται, οι τελευταίοι φωνάζουν δυνατά για να ξεπουλήσουν. Ένας μανάβης πετάει τα φρούτα που του μείνανε στο χαντάκι. Μισοσάπια όπως είναι τα κλωτσάει, σχεδόν τα λιώνει.

Περνώντας τα κοιτάζω, όλα σιχαμερά, δεν τρώγεται τίποτα όπως τα ’κανε. Σε λίγο θα ’ρθουν οι εξαθλιωμένοι να μαζέψουν. Εκτός από την πείνα τους, θα έχουν ν’ αντιμετωπίσουν και τη σκληρότητα, τον κυνισμό, την αδιαφορία που προσωποποιεί καθένα απ’ αυτά τα λιωμένα ροδάκινα – αυτά που ένα ανθρώπινο σίχαμα προτιμάει να συνθλίψει, παρά να τα κάνει χαμόγελο στο πρόσωπο ενός απελπισμένου.

Πιο κάτω ένας άλλος μανάβης έχει βάλει τα φρούτα που του απόμειναν σε σακούλες, τα ’χει δέσει και τα ’χει αφήσει τακτοποιημένα λίγο πιο κει. Κάποιοι περνώντας τον ρωτούν «πόσο;» Δεν γυρίζει καν να τους κοιτάξει ούτε ξεχωρίζει ελληνικές ή ξένες προφορές. Απαντάει με το τσιγάρο στο στόμα και το κεφάλι σκυμμένο στα τελάρα του «πάρτε τα».

Δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτόν. Ούτε πώς τον λένε, ούτε αν έχει οικογένεια, ούτε αν κοιμάται απ’ τις έγνοιες το βράδυ, ούτε αν ονειρεύεται πια. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αν ποτέ εξεγερθούμε, πάρτε εσείς τους διαβασμένους εργατοπατέρες, και δώστε μου εμένα αυτόν τον άνθρωπο πλάι μου στο δρόμο.

(κρεμασμένο στο διαδίκτυο από κάποιο φίλο φίλης)

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη

Super User

Αφιέρωμα στον εμβληματικό Γιάννη Κυριακίδη που από σήμερα δεν είναι κοντά μας

Super User

Από τα επίκαιρα του διαδικτύου

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies