Η παρουσίαση του βιβλίου “Χωρίς αποτύπωμα” (κυκλοφορεί από τις “Εκδόσεις των Συναδέλφων”) ήταν η αφορμή για να ξεδιπλωθούν η προσωπικότητα, η γραφή και το σύνολο του έργου του Σερραίου συγγραφέα.
Ξεκινώντας από την τελευταία πτυχή και απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο Λευτέρης Μαυρόπουλος ξεδίπλωσε ένα φιλόδοξο –όπως είπε, αλλά και όπως αποτυπώνεται στα λεγόμενά του- συγγραφικό εαυτό και αποτύπωσε τη συγγραφική πορεία του λέγοντας: “Στα 1993 ξεκίνησα να γράφω το πρώτο βιβλίο μου (σ.σ. τα βιβλία παρατίθενται στο τέλος του ρεπορτάζ), που είχε ιστορική βάση και ολοκληρώθηκε το 1995, για να κυκλοφορήσει τελικά το 1999. Στο δεύτερο βιβλίο στάθηκα σε μια κρίσιμη στιγμή, τη μικρασιατική καταστροφή και ήταν αυτό που άρχισε να με κάνει γνωστό. Στη συνέχεια κάνω ένα διάλειμμα με τον “Θανατοναύτη”, αλλά και ένα άλμα: μετά από περιγραφή τόπων που δεν έχω δει, πέρασα σε καταγραφή καταστάσεων που δεν έχω βιώσει! Κι έπειτα έρχεται το τέταρτο βιβλίο, με αφορμή μια ιστορική στιγμή, τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, φτάνοντας ως τις αρχές της δεκαετίας του 2000“.
Ο Λευτέρης Μαυρόπουλος μίλησε για τον τρόπο γραφής και έμπνευσής του και απάντησε σε βομβαρδισμό ερωτήσεων που πλάτυναν τη συζήτηση, αγγίζοντας ζητήματα εκπαιδευτικά, συγγραφικά, γλωσσικά, ιστορικά και άλλα.
Βιογραφικό
Ο Λευτέρης Μαυρόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962·και μέχρι τα δεκαοκτώ του έζησε στην Πτολεμαΐδα. Το 1984 πήρε το πτυχίο της Νεοελληνικής Φιλολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. Από το 1987 ζει στο Χρυσό Σερρών και εργάζεται ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση.
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα “Το πραγματικό παραμύθι που μας χώρεσε όλους” (1999), “Ο κάλυκας” (2002), “Ο θανατοναύτης” (2004) και “Το άλλο μισό μου πορτοκάλι” (2007), ενώ έχει συμμετάσχει και σε δύο συλλογικούς τόμους με ισάριθμα διηγήματά του.