Εξώστης

Αδελφοί Απευθύνω υμίν μίαν ακόμη επιστολή, την τεσσαρακοστή όγδοη τοιαύτη (τόσες είναι και οι ημέρες του προπασχαλινού διαστήματος που παραπλανητικώς λέγεται «τεσσαρακοστή» και ταυτίζεται εις

Αδελφοί «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Γεώργιο Σουρή και μνημονεύετε Νίκο Τσιφόρο», λέγω παραφράζοντας Ελύτη.

Αδελφοί Την ημέρα του «όχι», εις τη μεγάλη νύχτα των συνταγματαρχών (28.10.1967), εγεννήθη μορφή τινά μέλλουσα ν’ αλλάξει το τοπίο (ακριβέστερα: τα φώτα) στην παιδεία:

Αδελφοί Στην τεσσαρακοστή πρώτη επιστολή μας γράφαμε ότι «το να παλεύει τις με το… τέρας του πολιτισμού –έστω και γράφοντας δι’ αυτό- συχνά ισοδυναμεί με

Αδελφοί Habemus papam! Με δεκαήμερη καθυστέρηση, βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να επιβεβαιώσω τα απεγνωσμένα εγνωσμένα: μετά τον μαύρο καπνό που αναπεμπόταν εδώ και καιρό στο

Αδελφοί Αποστέλλω υμίν εγκάρδιους χαιρετισμούς, ομού μετά της αλληλεγγύης μου εις τον δοκιμαζόμενο λαό της συμβασιλεύουσας, δια πλείστους όσους λόγους. «Όλη η πόλη μια παρέα»

Αδελφοί Τι είναι η ζωή, λέγω! Από το πανηγυρικό «party - party στις εφτά του Μάρτη» φτάσαμε στο σπαραξικάρδιο «a dio ombre a quatro di

Αδελφοί Το να παλεύει τις με το… τέρας του πολιτισμού –έστω και γράφοντας δι’ αυτό- συχνά ισοδυναμεί με «πρόκληση αλλότριας ακολασίας» όπως ευσχήμως αναφέρεται εις

Αδελφοί Η επιστροφή από τας μαραθωνίους διακοπάς και η νέα Εξώστεια περίοδος, σηματοδοτείται από την τεσσαρακοστή επιστολή. Ήτις θα έπρεπε να έχει την έκτασιν των

Αδελφοί Εύρηκα! Γράφουμε έκθεση με θέμα –ανάθεμα!- «πώς πέρασα τις εκλογές μου»; Κι επειδή αρέσκομαι λειτουργών υποδειγματικά (όπως ο τεθνεών σαν σήμερα Αλέξανδρος, σαν αύριο,