ποίημα

Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε αλλ’ έως τώρα τίποτε μ’ αυτά δεν κατορθώνω

Πιστεύω να υπάρξει ένας παράδεισος και για μας γεμάτος ανυπολόγιστα φιλιά, τσιγάρα καφέδες και κρασιά, κουτούκια και ταξιά έρημες μεταμεσονύχτιες πλατείες, κλειστά μαγαζιά. Θωμάς Γκόρπας

Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι

Γράφω ποιήματα μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι υπεύθυνες υπηρεσίες που δεν περιέχουν τη λέξη: Ελευθερία, τη λέξη: Δημοκρατία. Δεν φωνασκούν: Κάτω οι τύραννοι ή: