Αυτή την εβδομάδα ο Μειμαράκης στη βουλή εξαπέλυσε τις πιο βαριές κατηγορίες ενάντια στην αριστερά: «μνημονιακή αριστερά», «νεοφιλελεύθερη αριστερά». Δεν έχει επιχειρήματα; Έχει παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που έχουμε εμείς όταν κατηγορούμε τη δεξιά παράταξη ότι μέσα από τα σπλάχνα της βγήκαν χούντες και ακροδεξιά.
Κι ο πολίτης, τι βιώνει από τη περίφημη «αριστερή» κυβέρνηση: περικύκλωση, ασφυξία, μαρτύρια.
Τι πίνεις; Κρασί. Αύξηση του Φ.Π.Α.
Πώς ξεδίνεις; Τσιγάρο. Αύξησε την τιμή.
Πού αισθάνεσαι ασφάλεια; Στο σπίτι μου. Πλήρωσε ΕνΦΙΑ.
Πώς μετακινείσαι; Με το μετρό. Δώσε συν είκοσι λεπτά.
Τι επιθυμείς για τα παιδιά σου; Υγεία, να μάθουν ξένες γλώσσες, να βρουν δουλειά. Θα έχεις και Φ.Π.Α.
Με τι πληρώνεσαι; Με τη σύνταξη. Θα είναι μικρότερη.
Μέσα από την αριστερά, πρέπει να το αποδεχτούμε, έχει γίνει τερατογένεση: Η κυβέρνηση Τσίπρα. Δεν πρόκειται για αριστερή παρένθεση. Πρόκειται για την πιο μαύρη παρένθεση προδοσίας και όνειδος στην ιστορία της αριστεράς.
Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στον πρωθυπουργό. Είναι ευθύνη όλων όσων ενεργοποιούνται σήμερα μέσα στον ΣυΡιζΑ, πρώτα από όλα των βουλευτών του: καθηγητές πανεπιστημίου με ηθικολογικά κηρύγματα, συνδικαλιστές με κραυγαλέες αντιμνημονιακές ομιλίες, δημοσιογράφοι με φλογερά γραφτά ενάντια σε κυβερνήσεις ΠαΣοΚ και Νέας Δημοκρατίας, ψηφίζουν σήμερα χωρίς ίχνος αιδούς μνημονιακές ρυθμίσεις χειρότερες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Αυτή η κυβέρνηση πρέπει κατεπειγόντως να φύγει. Όχι όμως μόνο να φύγει. Να φύγει με πίσσα και πούπουλα…
(από παρέμβαση του Αλέκου Αλαβάνου στη συνδιάσκεψη της ΛαΕ)