XanTheater

  • "Ξεμπέρδεψαν με το παλιό" με διορισμούς, βολέματα, ταξιδάκια και όλα τα... "ωφελήματα ημών"
  • Μόνο η "Θράκη" είδε;
  • Αφού ανίχνευσε την πιάτσα, αποφάσισε να μη στηρίξει τα τοπικά μέσα και να διαφημιστεί δωρεάν μέσω ανακοινώσεων που οι... πρόθυμοι άκριτα αναπαράγουν! 
  • Τη δάγκωσε αδέσποτο αλλά το νοσοκομείο δεν είχε αντιλυσσικό! Πήγε και το αγόρασε μόνη και επέστρεψε...
  • Μετά την τρίμηνη -και βάλε- εξαφάνιση (τα μπάνια του λαού γαρ), επέστρεψαν έμπλεοι... αγωνιστικότητας και με παντελώς αταίριαστα με το κλίμα της ήττας παχιά λόγια
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Μπορεί εδώ και δεκαετίες να είχε καταλήξει ένας αστός δημοσιολόγος και κάποιες στιγμές να έχει υπηρετήσει με ζήλο δεξιές κυβερνήσεις -ειδικά τότε που αρθρογραφούσε μέσα από τις σελίδες του «Ελεύθερου Τύπου»- δεν έπαυε όμως να ήταν ένα άτομο με ακέραιο χαρακτήρα και να μην μπορεί να του αποδώσει κανείς οτιδήποτε μεμπτό -πέρα απ' την κριτική που μπορεί να γίνει για τις πολιτικές του επιλογές- ενώ έχει μια μεγάλη διαδρομή μέσα στο Κ.Κ.Ε.

Υπήρξε γραμματέας της Ε.Π.Ο.Ν. στις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας, επικεφαλής ενεργειών της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών (Ο.Π.Λ.Α.), ένας άνθρωπος που σε δύσκολες εποχές υπήρξε διευθυντής του «Ριζοσπάστη» και για τη δράση του φυλακίστηκε, εξορίστηκε, κινδύνευσε να χάσει την ίδια του τη ζωή.

Ο Χρήστος Πασαλάρης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 χρονών, δημοσιογράφος που με την παρουσία του σημάδεψε τον ελληνικό τύπο. Κανένας δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι στην μακροχρόνια επαγγελματική του πορεία, σε όσα έντυπα υπήρξε διευθυντής τα εκτόξευσε κυκλοφοριακά, καθώς και ότι τα γραφόμενα του είχαν κύρος και δεν περνούσαν απαρατήρητα από το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αρθρογραφούσε στη βδομαδιάτικη εφημερίδα "Realnews", όπου διατύπωσε την άποψη ότι είναι "Ιστορική η ευθύνη του Κ.Κ.Ε. για επανένωση της Αριστεράς".

Σ' αυτό το έντυπο έγραψε ένα συγκλονιστικό βιωματικό κείμενο που αναφερόταν την εποχή που υπήρξε επικεφαλής της Ο.Π.Λ.Α. Πειραιά και πήρε εντολή να εκτελέσει έναν ταγματασφαλίτη. Απέφυγε να το κάνει και στην πορεία ο τότε ταγματασφαλίτης κατέληξε ένας από τους ήρωες ΕΛΑΣίτες στην θρυλική μάχη του "Κάστρου του Υμηττού".

Αρκετά από τα κείμενα που έγραψε ο Χρήστος Πασαλάρης στην εφημερίδα του Νίκου Χαζηνικολάου είναι "διαμάντια", όπως αυτό που τιτλοφορείται «Ποιός θα μας σώσει από τους "σωτήρες" μας;» και το ιστορικό του κείμενο "Και εσύ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς την 24η Φλεβάρη!". Επίσης, ίσως είναι ο μόνος αστός δημοσιογράφος που έγραψε τα πράγματα με το όνομα τους σε ότι αφορά στη λεγόμενοι "4η εξουσία" και τους "λειτουργούς" της:

"…Αλλά πάνω από όλους μήπως συνευθύνεται και το δικό μας «σινάφι», δηλαδή το αρπακτικό κοπάδι των media, με τους θηλυκούς και αρσενικούς καταπιάνες-κονδυλοφόρους, με τους τηλεοπτικούς «μικρο-Τσοχατζόπουλους» και τις θεόρατες μαύρες αμοιβές, που καμιά βουλή και κανένας εισαγγελέας και κανένα συνδικάτο δεν τόλμησε να τους αγγίξει γιατί όλοι τρέμουν το στόμα τους και την χολή τους;». Όσοι λειτουργούμε στα Μ.Μ.Ε. τα τελευταία εβδομήντα χρόνια ξέρουμε ότι ο τύπος μαστίζεται, μαζί με το πολιτικό σύστημα, από μια πρωτοφανή κρίση που όμοιά της δεν έχει ζήσει στα 225 χρόνια της ύπαρξής του. Οι εννιά παραδοσιακοί τηλεοπτικοί σταθμοί και οι οκτώ παλαιότερες εφημερίδες των Αθηνών έχουν κυριολεκτικά πνιγεί στα χρέη. Μόνο τα μεγάλα κανάλια χρωστάνε σήμερα στις τράπεζες 1.224.000.000 ευρώ. Συνέπεια της κρίσης οι οδυνηρές περικοπές μισθών και οι ομαδικές απολύσεις εργαζομένων, αλλά και οι απεργίες με τις συχνές διακοπές εκπομπών.

Κάποιοι «βαρόνοι» της παλιάς φουρνιάς παραδίδονται σε ανομολόγητους συμβιβασμούς είτε με την πολιτική εξουσία είτε με ισχυρά οικονομικά κυκλώματα είτε με μεγαλοτραπεζίτες είτε και με ξένα αφεντικά. Οι ανυποψίαστοι πολίτες δύσκολα «πιάνουν» τις… ύπουλες στροφές του τάδε καναλιού ή τις ξαφνικές «αποκαλύψεις» της τάδε εφημερίδας ή τα στημένα υπονοούμενα κάποιου εξωνημένου «παρουσιαστή». Η δημοσιογραφική δεοντολογία κουρελιάζεται κάθε μέρα, κάθε ώρα από (ελάχιστους ευτυχώς) νοικιασμένους κονδυλοφόρους και από (μετρημένα ευτυχώς) αργυρώνητα λαρύγγια. Δυστυχώς όμως καμιά εξουσία δεν τολμά να ασχοληθεί με τα φαινόμενα διαφθοράς στον ρύπο, ουδέ καν τα αρμόδια σωματεία.

Έτσι, αχαλίνωτα καθώς είναι, τα media αυξάνονται και πληθύνονται και κατρακυλάνε ολοένα και περισσότερο στην κρίση. Σήμερα η δόλια Ελλάδα των μνημονίων κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με κάπου 160 κανάλια, 900 ραδιοσταθμούς, 600 εφημερίδες και περιοδικά, σχεδόν όλα παθητικά, με τους περισσότερους εκδότες εντελώς άσχετους με τη δημοσιογραφία! Κάποιοι από αυτούς -ανάμεσά τους και σεσημασμένοι- έχουν στήσει media για να ξεπλένουν μαύρο χρήμα ή για να εκβιάσουν την εξουσία ή για να στηρίξουν παράλληλες επιχειρήσεις τους ή για να τσεπώνουν και να διανέμουν μίζες, όπως καλή ώρα ο υπόδικος Λιακουνάκος…".

πηγή

 

Medi help