INDEXANTHI.GR
Κοινωνία

Γιατί η Παρασκευή είναι «μαύρη»…

Πέρασε η πολυαναμενόμενη Παρασκευή, που είναι μαύρη από όλες τις απόψεις. Ένα ακόμα καπιταλιστικό αμερικάνικο χάπενινγκ, κατά το οποίο οι άνθρωποι μετατρέπονται σε ζόμπι του καταναλωτισμού, με παντελή απουσία οπουδήποτε ενδοιασμού να ποδοπατήσουν ό,τι και όποιον βρεθεί ανάμεσα σε κείνους και στο «σκοτεινό αντικείμενο του πόθου», με το ταμπελάκι που αναγράφει 20%, 30%, 40%…

Ιδιαίτερα σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, το θέαμα του άνεργου-χαμηλόμισθου που στήνεται σε ουρές για μία τηλεόραση ή το iPhone την ώρα που δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, μοιάζει κωμικοτραγικό αν όχι παρανοϊκό.

Στην αρχή είχαμε τις Κυριακές, έπειτα λευκές νύχτες με τα καταστήματα να μένουν ανοιχτά ως τα ξημερώματα, λες και αυτό που έλειπε στον Έλληνα για να καταναλώσει είναι ο χρόνος. Μετά φτάσαμε και στις μαύρες Παρασκευές για να δέσει το γλυκό. Η «Μαύρη Παρασκευή» είναι η πλέον πολυδιαφημιζόμενη μέρα μεγάλων προσφορών και εκπτώσεων. Είναι η μέρα που έγινε γνωστή σε όλο τον πλανήτη από viral βίντεο, με κόσμο να ποδοπατιέται στην Αμερική, να γρονθοκοπεί και να γρονθοκοπείται, να στέκεται όλη την προηγούμενη νύχτα έξω από τις τζαμαρίες για κάποιο προϊόν. Είναι η μέρα που εξαιτίας της μανίας των προσφορών, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της “Wal-Mart” έχασε τη ζωή του όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από περίπου διακόσιους καταναλωτές.

Τα τελευταία χρόνια ήρθε και στην Ελλάδα λοιπόν, μόνο που οι ακραίες σκηνές περιορίστηκαν σε σπρωξίματα και ουρές πριν τα ξημερώματα. Και ο μόνος λόγος που δεν είδαμε και σκηνές βίας είναι το μέγεθος των προσφορών, που σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει αυτό της Αμερικής. Όμως, το πρόβλημα της κάθε «Μαύρης Παρασκευής» δεν εντοπίζεται μόνο στις ουρές των υπνωτισμένων καταναλωτών. Δεν περιορίζεται καν στο θλιβερό θέαμα και στον προσωπικό τους εξευτελισμό. Το πρόβλημα είναι ότι πετυχαίνει ένα καπιταλιστικό αίσχος σε μία χώρα διαλυμένη από τον καπιταλισμό. Το πρόβλημα είναι ότι οι υπάλληλοι, που πληρώνονται έτσι κι αλλιώς με πενταροδεκάρες, διαλύονται. Το πρόβλημα είναι ότι συνθλίβεται κάθε μικρή ή μεσαία επιχείρηση που αδυνατεί να μπει σε ανταγωνισμό με τα μεγαθήρια και κλείνει η μία μετά την άλλη.

Σύμμαχος μας στη μάχη απέναντι σε αυτό τον άθλιο θεσμό, είναι η συνείδηση των ανθρώπων που δεν τους επιτρέπει να μπουν στην «αρένα» ακόμα και για τη μεγαλύτερη προσφορά. Και ευτυχώς είναι ακόμα αρκετοί.

πηγή

 

Σχετικά άρθρα

Το χρονοδιάγραμμα πληρωμών του νέου πακέτου μέτρων στήριξης

Super User

Μείωση 15% των πράξεων υιοθεσίας το 2019 στην Ελλάδα

Super User

Τα επτά μέτρα στήριξης εν μέσω πανδημίας

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies