XanTheater

  • Όχι μόνο κλείνουν λες κι είναι... "εδώδιμα-αποικιακά", αδιαφορώντας για το "λειτούργημα", τις "επάλξεις" και τα άλλα στομφώδη, αλλά μερικοί ούτε καν το αναγγέλλουν!
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Συνεχίζεται η... επένδυση στον πολιτισμό στην Ξάνθη: 31.500 ευρώ για Ξαρχάκο-Πρωτοψάλτη, 15.000 για Περίδη-Καλημέρη. Και έπεται συνέχεια...
  • Μπορούν να εξηγήσουν στον κόσμο όλοι οι φορείς (του "κόμματος της εργατιάς" μη εξαιρουμένου) και όλα τα Μ.Μ.Ε. της Ξάνθης, γιατί αυθαίρετα αναφέρουν πάντα και μόνο ως "εργατικό" το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ξάνθης; Ακόμη και η επιγραφή στην είσοδό του, το φωνάζει!
  • Τόσα χρόνια δεν το έμαθε κι ας επιμένει να το γράφει πολύ συχνά: Λοβέρδος λέγεται. Λοβέρδος. Χωρίς "μ". Ο Λομβάρδος που κάπου άκουσε στα τσαλαβουτήματά του, ήταν άλλος
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

“Δίχως καβάτζα καμιά” - Γιώργος Ι. Αλλαμανής, εκδόσεις Λιβάνη, σελίδες 303

Είναι μακράν ό,τι καλύτερο και περιεκτικότερο έχει κυκλοφορήσει για τον Νικόλα Άσιμο. Συνηθίζεται να γράφονται βιβλία στο πόδι και με εμπορικά κριτήρια, για κάποιους που “πουλάνε”. Όμως αυτό το βιβλίο κρύβει μέσα του μια πολύχρονη κι επίπονη έρευνα, έναν όγκο δουλειάς που δεν έχουν όλα μαζί τα υπόλοιπα βιβλία που γράφτηκαν για τον “Κροκάνθρωπο”.

Ο βίος και η πολιτεία του Νικόλα Άσιμου, από τα παιδικά χρόνια και την Κοζάνη, μέχρι την οδό Καλλιδρομίου όπου γράφτηκε ο τραγικός επίλογος κι όπου σήμερα γίνεται "αγώνας" να επιβληθούν η τάξις και η ασφάλεια (περάστε μια βόλτα). Το πέρασμα από τη Θεσσαλονίκη, τα μαγαζιά που εμφανίστηκε, τα σπίτια και οι παρέες εκεί. Σίγουρα κάτι γνωστό θα αναδυθεί μπροστά σε όσους γνώρισαν ή άκουσαν για κείνη την εποχή. Ένα όνομα, ένα στέκι, ένα γεγονός. Σπουδαίες λεπτομέρειες και πλουσιότατο φωτογραφικό υλικό από τον πρώτο χρόνο της ζωής του ως το τέλος της, που βοηθούν να φωτιστεί (όσο μπορεί να γίνει αυτό σε ανθρώπους σαν τον Άσιμο) η πολυσχιδής προσωπικότητα κι η περιπετειώδης ζωή του. Θα βρείτε κάθε τι που τον αφορά, μέχρι και καταλόγους με την “παράνομη” και μη κασετο-δισκογραφία του, τα σπίτια που διέμεινε, ακόμα και τις επαφές-συνεντεύξεις που έγιναν για να γραφτεί αυτό το βιβλίο! Καταθέσεις φίλων και γνωστών, συγγενών, μαρτυρίες επώνυμων κι ανώνυμων που πέρασαν από κοντά του.

Κι επιτέλους, κάποιος μιλάει εκτεταμένα και με πλήθος καταγεγραμμένων στοιχείων για την υπόθεση του 1977. Για τη σύλληψη του Άσιμου μαζί με άλλους δεκαπέντε, τις μέρες εκείνου του Οκτώβρη που σημαδεύτηκαν από τις δολοφονίες των Κασίμη, Μπάαντερ, Ένσλιν και Ράσπε. Ο Νικόλας Άσιμος, η τρελή πεταλούδα του ροκ που πετούσε επίμονα γύρω από το φως της λάμπας αποζητώντας την εκρηκτική έξοδο από την παγίδα…