XanTheater

  • Ένα εξαίσιο κείμενο ξανθιώτισσας προς υποψήφιους των δημοτικών εκλογών
  • Τώρα επισημαίνουν όλοι (μα όλοι, ακόμη και οι αμίλητοι των τελευταίων χρόνων) κάθε λακκούβα και κάθε ατέλεια της πόλης
  • Για γέλια και για κλάματα: Σιωπή ή μετρημένες κουβέντες ολόκληρων χρόνων μετατράπηκαν σε φλογερό ενδιαφέρον και βομβαρδισμό ιδεών και προτάσεων!
  • ...και ξαφνικά εμφανίζονται από το πουθενά διάφοροι απίθανοι και... πιθανοί τύποι φωνάζοντας "φύγετε όλοι, ήρθαμε εμείς και θα κάνουμε τους δήμους της Ξάνθης παραδείσους"!
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Να ζεις στην ίδια πολιτεία παντοτινά

και να 'χεις των αναχωρήσεων τη μανία

μα φεύγοντας απ' το γραφείο τα βραδινά

να κάνεις οφθαλμοπορνεία στα καφενεία.

 Άλλοτες είχαμε τα πλοία κρυφό σκοπό

μα ο κόσμος έγινε σαν αδειανή φυλλάδα

είναι τι ίδιο πια να μένεις στην Ελλάδα

με το να ταξιδεύεις στο Fernando Po.

 

Τα φορτηγά είναι κακοτάξιδα κι αργούν

μες στα ποστάλια πλήττεις βλέποντας τουρίστες

το να φορτώνεις μήνες ρύζια στο Ραγκούν

είν’ ένα πράγμα που σκοτώνει τους αρτίστες.

 

Οι πόλοι γίνανε σε μας πολύ γνωστοί

θαυμάσαμε πολλές φορές το Βόρειο Σέλας

κι έχουν οι πάγοι χρόνια τώρα σκεπαστεί

από αδειανά κουτιά σπανιόλικης σαρδέλας.

 

Στην Ταϊτή έζησε μήνες κι ο Λοτί

αν πας λιγάκι παρακάτου, στις Μαρκίζες

που άλλοτες τρώγανε μπανάνες κι άγριες ρίζες

καλλυντικά τώρα πουλάνε του Coty.

 

Οι Γιαπωνέζες, τα κορίτσια στη Χιλή

κι οι μαύρες του Μαρόκου που πουλάνε μέλι

έχουν σαν όλες τις γυναίκες τα ίδια σκέλη

και δίνουν με τον ίδιο τρόπο το φιλί.

 

Η αυτοκτονία, προνόμιο πια στα θηλυκά

κάποτε κάναμε κι εμείς αυτή τη σκέψη.

Πεθαίνεις πιο σιγά με τα ναρκωτικά

μα τελευταία κι αυτά τα ‘χουν νοθέψει.