XanTheater

  • "Φίδι στα καμαρίνια του ανοιχτού δημοτικού θεάτρου Ξάνθης" λέει είδηση της 1ης Αυγούστου. Πού είναι το περίεργο;
  • Το... καλοκαιράκι φέρνει συνεχείς αναβολές συνεδριάσεων δημοτικών οργάνων σε δήμους της Π.Ε. Ξάνθης
  • Η ρήση "δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται" βρήκε εφαρμογή (και) στον ΣυΡιζΑ Ξάνθης
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Ήταν 11 Φεβρουαρίου του 1934 όταν μια εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος, ο Δημήτρης ή Μήτσος Παρτσαλίδης, γίνεται το πρώτο στέλεχος του Κ.Κ.Ε. που κατορθώνει να γίνει δήμαρχος σε πόλη της Ελλάδας και συγκεκριμένα στην Καβάλα.

Στέλεχος στην Ένωση Καπνεργατών Καβάλας, ξεκίνησε από το 1924 σαν μέλος της Ο.Κ.Ν.Ε. και τον επόμενο χρόνο βρίσκεται στο κόμμα. Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στη συνέχεια στο 5ο συνέδριο του Κ.Κ.Ε. εκλέγεται μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Βασικό ρόλο στην ταχύτατη κομματική ανάδειξη έπαιξε το ότι φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (Κ.U.T.V.) στη Μόσχα. Εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής Καβάλας: τον Σεπτέμβριο του 1932 ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης και τον Ιανουάριο του 1936 ως υποψήφιος της συμμαχίας του Παλλαϊκού Μετώπου.

Όμως, η δημαρχιακή θητεία του στην Καβάλα δεν κράτησε παρά λίγους μήνες, αφού στις 17 Μάη 1934 με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης του Π. Τσαλδάρη καθαιρείται από δήμαρχος με την κατηγορία ότι «μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο» και βάσει του ιδιώνυμου νόμου του 1929 εκτοπίζεται στον Αη Στράτη. Τον Σεπτέμβρη του 1936 βρίσκεται στην παρανομία και μετά τη σύλληψη του Ζαχαριάδη, αναλαμβάνει την καθοδήγηση του Κ.Κ.Ε. μαζί με τον Βασίλη Νεφελούδη και τον Στέλιο Σκλάβαινα, συγκροτώντας μια τριμελή γραμματεία. Συλλαμβάνεται μαζί με τους συντρόφους του από το μεταξικό καθεστώς τον Απρίλη του 1938 και εξορίζεται αρχικά στην Ακροναυπλία και αμέσως μετά βρίσκεται στην Ακτίνα Θ' των φυλακών της Κέρκυρας.

Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής υπήρξε στέλεχος του Ε.Α.Μ., ενώ μετά την απελευθέρωση μαζί με τον Γιώργη Σιάντο και τον Ηλία Τσιριμώκο υπέγραψαν εκ μέρους του Ε.Α.Μ.-Κ.Κ.Ε. τη συμφωνία της Βάρκιζας.

Ξανασυλλαμβάνεται τον Ιούλη του 1947 και εκτοπίζεται στην Ικαρία απ’ όπου δραπετεύει τον Απρίλη του 1949 και βρίσκεται να πολεμάει μέσα από τις τάξεις του Δ.Σ.Ε. Ηγείται στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση μετά την απομάκρυνση του Μάρκου Βαφειάδη, ενώ μετά την επιστροφή του Νίκου Ζαχαριάδη στην Ελλάδα, έρχεται σε κάθετη ρήξη με τον γενικό γραμματέα του Κ.Κ.Ε. με αποτέλεσμα τη διαγραφή του από το κόμμα το 1952. Επανέρχεται στο Κ.Κ.Ε. και μάλιστα σαν μέλος του Πολιτικού Γραφείου μετά την 6η πλατιά ολομέλεια όπου και καθαιρέθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης

Μετά τη διάσπαση του Κ.Κ.Ε. στην 12η ολομέλεια το 1968, ήταν από τα κορυφαία στελέχη που ίδρυσαν το Κ.Κ.Ε. εσωτερικού. Συμμετέχει στον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της χούντας του Παπαδόπουλου σαν μέλος του Π.Α.Μ., ενώ συλλαμβάνεται το 1971 και καταδικάζεται σε δεκατέσσερα χρόνια φυλάκισης για "παράνομη και επικίνδυνη αντεθνική δραστηριότητα".

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στην Αθήνα στις 22 Ιούνη του 1980.

πηγή: Βαθή Κόκκινο

 

Καλαϊδόπουλος