XanTheater

  • "Φίδι στα καμαρίνια του ανοιχτού δημοτικού θεάτρου Ξάνθης" λέει είδηση της 1ης Αυγούστου. Πού είναι το περίεργο;
  • Το... καλοκαιράκι φέρνει συνεχείς αναβολές συνεδριάσεων δημοτικών οργάνων σε δήμους της Π.Ε. Ξάνθης
  • Η ρήση "δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται" βρήκε εφαρμογή (και) στον ΣυΡιζΑ Ξάνθης
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

"Παρανοϊκο-κριτική" - Σαλβαντόρ Νταλί, εκδόσεις "Αιγόκερως", σελίδες 158

Εγώ ο Σαλβαντόρ Νταλί, ρωμαιοκαθολικός και αποστολικός, κατ’ εξοχήν απολιτικός και διανοητικά μοναρχικός, διαπιστώνω σεμνά και με μεγάλη μου χαρά ότι όλες οι ορμές της σύγχρονης δημιουργικής ενότητας συγκεντρώνονται γύρω από μια και μοναδική αρετή: την αντίθεση στην αστική κουλτούρα”. Και μόνο αυτά τα λεγόμενα του μεγαλοφυούς καλλιτέχνη, που κρύβουν μια περίτρανα αποσιωπημένη αλήθεια, είναι αρκετά για να μας παρακινήσουν στη γνωριμία με τη σκέψη του.

Πρόκειται για ένα βιβλίο γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο, όπου ο Νταλί με άμεσο τρόπο παραθέτει σκέψεις, στιγμιότυπα και αυτοβιογραφικά στοιχεία. Με άξονα την τέχνη, η σκέψη του “θεότρελου” καλλιτέχνη απλώνεται και αγκαλιάζει συναισθήματα, εικόνες και αφηρημένα σχήματα. “Καταγγέλλουμε την πλήρη έλλειψη νιότης ανάμεσα στους νέους μας, τη σάπια ατμόσφαιρα των φιλικών κύκλων, τους αποπνιχτικούς και εντελώς πληκτικούς χώρους των διαφόρων θεαμάτων”, γράφει. Και ο νους του τρέχει κι αγκαλιάζει τα πάντα χωρίς να γνωρίζει σύνορα ή απαγορεύσεις. Με εφαλτήριο μικρά στιγμιότυπα, όπως αναμνήσεις του παρελθόντος ή το κοίταγμα ενός πίνακα, ο Νταλί βρίσκει αφορμή να επιτεθεί στη συμβατικότητα και στην καλλωπισμένη κοινωνική υποκρισία, να περιγράψει τις χώρες των ονείρων του και να μας ξεναγήσει στις λαμπρές αβύσσους του νου του.

Ορισμένες εικόνες προκαλούν την έκσταση, που με τη σειρά της προκαλεί ορισμένες εικόνες” γράφει, πιστός στους αέναους κύκλους που διαγράφει ο καλλιτεχνικός νους, συνθέτοντας κι αναλύοντας, καταστρέφοντας και δημιουργώντας χωρίς φόβο απέναντι στις μεγάλες αντιφάσεις. Για να καταλήξει: “Ο καιρός μας πλαντάζει από ηθικό σκεπτικισμό και πνευματική ανυπαρξία. Η οκνηρία της φαντασίας, αναθαρρεύοντας από την μηχανική πρόοδο του μεταπολέμου, ταπείνωσε το πνεύμα, το αφόπλισε και το ατίμασε. Ο μηχανικός πολιτισμός θα καταστραφεί από τον πόλεμο και οι μάζες που τον οικοδόμησαν θα γίνουν βορά στα κανόνια. Μάλιστα, εσάς σκέφτομαι νέοι όλων των εθνών, ενθουσιώδεις κι αφοσιωμένοι, με τα πρόσωπά σας των αθλητικών ηρώων, εύθυμοι και διαχυτικοί, σύντροφοι της βλακείας”.

 

Καλαϊδόπουλος