XanTheater

  • "Φίδι στα καμαρίνια του ανοιχτού δημοτικού θεάτρου Ξάνθης" λέει είδηση της 1ης Αυγούστου. Πού είναι το περίεργο;
  • Το... καλοκαιράκι φέρνει συνεχείς αναβολές συνεδριάσεων δημοτικών οργάνων σε δήμους της Π.Ε. Ξάνθης
  • Η ρήση "δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται" βρήκε εφαρμογή (και) στον ΣυΡιζΑ Ξάνθης
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

«Μαρτυρολόγιο – Ημερολόγια 1970-1986», Αντρέι Ταρκόφσκι, εκδόσεις "Νεφέλη", σελίδες 434.

Στο «Μαρτυρολόγιο» αποτυπώνεται ο καθημερινός, λαχανιασμένος ρυθμός της ζωής ενός προικισμένου ατόμου, του σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι, που συναντά δυσκολίες ακόμα και στα πιο απλά περιστατικά της ημέρας του και ζει μια ζωή στερημένη και τραγική. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι ιθύνοντες που ενέκριναν τα κονδύλια για να γυριστούν οι ταινίες του, έκαναν στη συνέχεια το παν για να τις πολεμήσουν.

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό της ζωής του Ταρκόφσκι και τα ημερολόγια που κρατούσε από τις 30 Απριλίου 1970 ως την τελευταία σημείωση της 15ης Δεκεμβρίου 1986 στο Παρίσι. Ένα ανυπέρβλητο χρονολόγιο εμποτισμένο από τις σκέψεις και τις ιδέες ενός μοναδικού ανθρώπου, ενός αιρετικού διανοούμενου. «Ε, λοιπόν, είναι πραγματικά περίεργο», γράφει στις 9 Σεπτεμβρίου 1970. «Όποτε συγκεντρώνονται πολλοί άνθρωποι για να δημιουργήσουν συλλογικά κάτι, αρχίζουν αμέσως να αλληλοπεριφρονούνται, να αλληλομισούνται και ν’ αλληλοκαταπιέζονται, γιατί ο καθένας αγαπάει μόνο τον εαυτό του. Αυτό που λένε συντροφικότητα είναι μια σκέτη απάτη».

Ένα ογκώδες βιβλίο, το υλικό του οποίου συγκεντρώθηκε και μεταφράστηκε από τον Αλέξανδρο Ίσαρη για να εκδοθεί μετά από σκληρή προσπάθεια το καλοκαίρι του 1990, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του χαρισματικού Αντρέι Ταρκόφσκι. Στο τέλος του βιβλίου παρατίθεται και ένα ενδιαφέρον χρονολόγιο της ζωής του σκηνοθέτη, πέρα από το φωτογραφικό υλικό, τις σημειώσεις, τα χειρόγραφα και ό,τι άλλο συνθέτει αυτό το πολύ καλό βιβλίο.

 

Καλαϊδόπουλος