XanTheater

  • ...ναι, αλλά φτιάχνουν δρόμους!
  • Για την τρομερή ποιότητα της ασφάλτου που στρώθηκε στην 28ης Οκτωβρίου, θα τα πούμε μετά τα πρωτοβρόχια...
  • Μόνο η πόλη απελευθερώθηκε στις 4 Οκτωβρίου; Η περιοχή του "Flamingo" και κάποιες άλλες; Δεν "εορτάζουν";
  • Δεν βγήκε στις Γιορτές Παλιάς Πόλης το τρενάκι του δήμου Ξάνθης - Διάχυτη η ανησυχία για την υγεία του...
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

"Πούστευε και μη ερεύνα" - Τζίμης Πανούσης, εκδόσεις "Opera", σελίδες 277

Ο σατιρισμός γεγονότων της επικαιρότητας (και όχι μόνο) και ο σαρκασμός που δεν διστάζει να γίνει και αυτοσαρκασμός, είναι δύο πολύ δύσκολα πράγματα και όποιος αποπειράθηκε ν’ ασχοληθεί μαζί τους θα το γνωρίζει καλά. Ελάχιστοι οι μάλλον χαρισματικοί που τα κατάφεραν καλά τις τελευταίες δεκαετίες.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο –μεγάλος απών πλέον- Τζίμης Πανούσης, το χιούμορ και η σκέψη του οποίου έχουν σημαδέψει τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Ο ανήσυχος κι ενοχλητικός Τζιμάκος των "Μουσικών Ταξιαρχιών" που μεγάλωσε κι ωρίμασε σαν το παλιό κρασί, χωρίς να χάσει κανένα χαρακτηριστικό συστατικό του. Έχοντας πίσω του ένα ένδοξο παρελθόν με συναυλίες, παραστάσεις, ραδιοφωνικές εκπομπές και εκδόσεις βιβλίων, ο "συμπαγής καλλιτέχνης" όπως αυτοσαρκαζόμενος χαρακτηριζόταν, έγραψε την πορεία του. Τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά δεν τον πτόησαν στο ελάχιστο. Το σπινθηροβόλο πνεύμα που κρυβόταν πίσω από τα ντροπαλά και ταυτόχρονα διαπεραστικά μάτια δεν ησύχαζε στιγμή, καταφέρνοντας καίρια πλήγματα στον κατεστημένο τρόπο σκέψης κι ανοίγοντας τρύπες στα κατά συνθήκην ψεύδη. Με όπλο ένα απαράμιλλο χιούμορ που έκρυβε (ή φανέρωνε, αν προτιμάτε) έναν υψηλότατο δείκτη νοημοσύνης, ο Τζίμης Πανούσης ανέτρεπε κι ανασυνέθετε τα πάντα. Η εξαιρετική ικανότητά του να παίζει με τις λέξεις και να διευρύνει τους ορίζοντες της αντίληψης ήταν μοναδική και σπάνια -ως καθόλου- εντοπίζεται σε άλλους καλλιτέχνες. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τα βιβλία του και να προσέξει τον λόγο του. Και ιδίως πίσω από αυτόν.

Στο εν λόγω βιβλίο -που είναι από τα αρτιότερα που έχει εκδώσει- ανατρέπει εκ βάθρων όσα ταλανίζουν τους καιρούς μας, με αιχμή του δόρατος την Εκκλησία. "Κενή Διαθήκη", "Τεχνολογία ή θάνατος", "Νέα Δημοπρασία", "όπου ακούς πανάκριβες αυτοκινητάρες, κράτα και μικρό τσουτσούνι", τα αποφθέγματα είναι ατελείωτα και ο λόγος τόσο μεστός νοημάτων, που θα πρέπει κανείς να διαβάζει κάποιες φράσεις αρκετές φορές για ν’ ανακαλύψει όλα όσα κρύβουν και να γελάσει ξανά και ξανά. Όχι φτηνά, γιατί "θα πάμε στον παγκόσμιο χαμό με το εφηβαίο μας καλοχτενισμένο και την ψυχή στο στόμα".