XanTheater

  • Όλα καλά, όλα ανθηρά στην Ξάνθη... εκτός από την τιμή της βενζίνης
  • "Φίδι στα καμαρίνια του ανοιχτού δημοτικού θεάτρου Ξάνθης" λέει είδηση της 1ης Αυγούστου. Πού είναι το περίεργο;
  • Το... καλοκαιράκι φέρνει συνεχείς αναβολές συνεδριάσεων δημοτικών οργάνων σε δήμους της Π.Ε. Ξάνθης
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

"Η πριγκίπισσα του λωτού" - Ελίνα Μαρμαρίδου, σελίδες 60, εκδόσεις "Μανδραγόρας"

Το βιβλίο της Ελίνας Μαρμαρίδου (που είχε κυκλοφορήσει ταυτόχρονα με την ποιητική συλλογή της «Λόγος λόγος δύναμις αυτού») είναι μια μοναχική περιδιάβαση στην αύρα των παρισινών δρόμων, μια κινηματογραφική πορεία στα όρια φαντασίας και πραγματικότητας.

Η συγγραφέας μπαινοβγαίνει σε καφέ κι εστιατόρια, τριγυρίζει στους δρόμους, μεταφέρει την αύρα, τις εικόνες, τις γεύσεις και τις μυρωδιές του κόσμου της και μας καλεί να την ακολουθήσουμε αδειάζοντας το νου μας από οτιδήποτε άλλο. Πρόκειται για ένα παραμυθένιο τοπίο που απαιτεί μια αφηρημένη ανάγνωση, καθώς συντίθεται άλλοτε από πραγματικές κι άλλοτε από φανταστικές, σουρεαλιστικές εικόνες. Είναι στιγμές που νοιώθεις να σου τρυπάνε τη μύτη οι μυρωδιές των παρισινών καφέ. Είναι κι άλλες που βλέπεις τις εικόνες του δρόμου να εκρήγνυνται και ν’ ανασυντίθενται, φτιάχνοντας έναν ανείδωτο, πρωτόγνωρο κόσμο. Χρώματα, μουσική, μοναξιά μα και κόσμος πολύς γύρω, μια πολύβουη πόλη που συχνά γίνεται ένα ακίνητο σκηνικό, πλάσματα ή και φαντάσματα του νου παλεύουν ν’ αναδυθούν.

Ένα σκηνικό που συχνά φέρνει στο νου τον Francis Scott και τη Zelda Fitzgerald, χαμένους μέσα στους καπνούς των μπαρ και των συναθροίσεων, μέσα σε μουσικές κι απέναντι σε ιδρωμένες ορχήστρες. Και με τον μάγο έρωτα να κρεμιέται αθέατος από τους βαρείς πολυελαίους, σκορπίζοντας ανεξήγητα ρίγη γύρω και βγάζοντας τη γλώσσα σε όσους δεν τον βλέπουν, σε όσους δεν μπορούν να εξηγήσουν…

 

Καλαϊδόπουλος