Ήταν 25 Οκτωβρίου του 2011 όταν βρέθηκε στην Ξάνθη ο τότε… αγαπητός των τηλεοπτικών καναλιών οικονομολόγος Γιάνης Βαρουφάκης. Παραθέτουμε αυτούσια τη συνομιλία μας (είχε δημοσιευτεί στον τοπικό τύπο) μαζί με ένα μεταγενέστερο μικρό, σατιρικό video, βοηθώντας τον καθένα να κάνει μια περιήγηση στον χρόνο αλλά και να βγάλει τα συμπεράσματά του…

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή στο Ι.Θ.Τ.Π. για την ομιλία του Γιάννη Βαρουφάκη

«Υπάρχει φως στο τούνελ αλλά όχι με τη συγκεκριμένη πολιτική»

Ήταν ίσως ο περισσότερος κόσμος των τελευταίων ετών αυτός που συγκεντρώθηκε χθες το βράδυ στην καπναποθήκη «Π» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, για να παρακολουθήσει την ομιλία του οικονομολόγου Γιάννη Βαρουφάκη.

Η απέραντη καπναποθήκη «Π» ήταν ασφυκτικά γεμάτη, με κόσμο που δεν έπαυε να προσέρχεται αρκετή ώρα μετά την έναρξη της εκδήλωσης και που έφτανε ως τις σκάλες! Το βιβλίο «Κρίσης λεξιλόγιο» ήταν μόνο η αφορμή για να βρεθεί στην Ξάνθη ο κ. Βαρουφάκης και να απλοποιήσει τους οικονομικούς όρους που ξαφνικά μπήκαν στις ζωές μας, κάνοντάς τους κατανοητούς στον καθένα. Δυναμική παρουσία στη σημερινή συζήτηση για την κρίση, ο προσκεκλημένος ερμηνεύει ζωηρά και με ακρίβεια τους οικονομικούς όρους που κυκλοφορούν στα στόματα όλων, καταδυναστεύοντας την καθημερινότητα. Η εκδήλωση έγινε σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Ποταμός», ενώ το βιβλίο προλόγισε ο Γενικός Γραμματέας Μακεδονίας–Θράκης, καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Γεώργιος Χατζηκωνσταντίνου.

Ο Γιάννης Βαρουφάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Μαθηματικά και Οικονομικά στα πανεπιστήμια των Essex και Birmingham της Βρετανίας, κάνοντας τη διδακτορική διατριβή του στην οικονομική θεωρία, στο πανεπιστήμιο του Essex. Αργότερα δίδαξε στο ίδιο πανεπιστήμιο, από το 1985 δίδαξε στο πανεπιστήμιο Norwich της ανατολικής Αγγλίας για δύο χρόνια και το 1987 εκλέχτηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Cambridge. Από το 1988 έως το 2000 δίδασκε οικονομική θεωρία και πολιτική φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Sydney της Αυστραλίας, ενώ παράλληλα έχει διδάξει στο πανεπιστήμιο της Γλασκώβης (Σκωτία) και κατέχει ερευνητική θέση στον τομέα της πολιτικής και οικονομικής φιλοσοφίας στο Universite Catholique de Louvain (Βέλγιο). Από το 2000 διδάσκει οικονομική θεωρία στο πανεπιστήμιο Αθηνών και βασικοί ερευνητικοί τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Πολιτική Οικονομία, η Θεωρία Παιγνίων, η Πειραματική Οικονομική και η Πολιτική Φιλοσοφία.

«Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το πολιτικό και για το οικονομικό σύστημα»

Μιλώντας με απλότητα και σαφήνεια, ο κ. Βαρουφάκης σημείωσε χαρακτηριστικά: «Θα θυμάστε ότι το 1999 που είχαμε τους σεισμούς όλοι οι Έλληνες γίναμε σεισμολόγοι! Τώρα έχουμε αυτό τον… σεισμό της κρίσης και γίναμε όλοι οικονομολόγοι, πράγμα που είναι καλό. Γιατί αντίθετα με τους σεισμούς όπου δεν χρειάζεται να είναι όλοι σεισμολόγοι, στο θέμα της κρίσης είμαστε όλοι ενεργοί πολίτες και οι εξελίξεις εξαρτώνται από το τι σκέφτεται και τι πράττει καθένας από εμάς. Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το πολιτικό και για το οικονομικό σύστημα».

Όσο για το πώς προέκυψε το βιβλίο «Κρίσης λεξιλόγιο», ο οικονομολόγος δήλωσε: «Το βιβλίο προέκυψε όταν άρχισα να έχω συνεχή ερωτήματα από πολίτες -και βασικά από δημοσιογράφους- που ρωτούσαν τι σημαίνει spread, τι CDS, τι είναι η κρίση και πώς προέκυψε. Και όταν έφτασα στο σημείο να απαντήσω για… τριακοστή φορά στο ίδιο ερώτημα, είπα να το γράψω και να το δίνω. Έτσι ξεκίνησε και αργότερα προέκυψε η ιδέα αυτά τα κείμενα να γίνουν βιβλίο».

Ο κ. Βαρουφάκης κατέγραψε ότι «η καθημερινότητα του πολίτη –με μικρές εξαιρέσεις- έχει καταβαραθρωθεί εδώ και ενάμισι χρόνο», λέγοντας ότι «δεν είναι ότι θα γίνει κάτι τώρα και κάτι θ’ αλλάξει, αλλά κάτι γίνεται κάθε μέρα εδώ και δύο χρόνια περίπου...». Και εξηγώντας το περιβόητο «κούρεμα» που βρίσκεται στην αιχμή της επικαιρότητας, είπε: «Έχουν μπει διάφοροι νεολογισμοί στη ζωή μας που τελικά δεν σημαίνουν τίποτε... “Κούρεμα” σημαίνει διαγραφή χρέους, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο που λέει ότι δεν μπορεί να πληρώσει συντάξεις και θα τις κόψει, θα κάνει το ίδιο και με τους δανειστές του. Αυτό έπρεπε να έχει γίνει πριν από δύο χρόνια, γιατί το ελληνικό δημόσιο δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει. Οι δανειακές συμφωνίες με την τρόικα απλοποιούνται ως εξής: σου λένε, “δεν έχεις να δώσεις, άρα θα σου δώσω εγώ και κάποια στιγμή εσύ θα μου τα επιστρέψεις με τόκο, υπό τον όρο ότι εσύ θα μειώσεις το Α.Ε.Π. δηλαδή το εθνικό σου εισόδημα”. Το οποίο όμως σημαίνει ότι η δυνατότητα αποπληρωμής αυτών των δανείων μικραίνει μακροπρόθεσμα. Έτσι, φαίνεται να ελπίζουμε σε θαύμα, αλλά θαύμα δεν γίνεται στην οικονομία και ιδίως όταν και η υπόλοιπη οικονομία –ευρωπαϊκή και παγκόσμια- βρίσκεται σε ύφεση. Κάτι που σημαίνει ότι όλα αυτά τα δάνεια που πήραμε και οι δόσεις για τις οποίες αγωνιούμε μήνα με τον μήνα, απλώς δυσχεραίνουν το χρέος, μειώνοντας το εισόδημα και βάζοντάς μας ακόμα πιο βαθιά στην τρύπα».

«Η πτώχευση έχει γίνει πριν από ενάμισι-δύο χρόνια»

Καταθέτοντας την παραπάνω –εκ των πραγμάτων προκύπτουσα- εκτίμηση, ο κ. Βαρουφάκης λέει χαρακτηριστικά: «Είναι σαν κάποιος να έχει χάσει τη δουλειά του, να μην μπορεί να αποπληρώσει το στεγαστικό του και να έχει πάρει μια πιστωτική κάρτα, να τραβάει χρήματα για να αποπληρώνει το στεγαστικό του. Αυτός δεν είναι πτωχευμένος;».

Και διαμηνύοντας ότι «η μερική διαγραφή του δημόσιου χρέους ήταν και είναι αναπόφευκτη», ο ομιλητής δήλωσε: «Το ότι την καθυστερήσαμε τόσο πολύ, κάνει την κρίση χειρότερη. Επίσης, το ότι καθυστέρησε σημαίνει ότι η κρίση είναι βαθύτερη και τα εισοδήματα είναι χαμηλότερα. Δεν μπορούμε να πούμε τι θα συμβεί τώρα, με την πολιτική που θα ασκηθεί αναφορικά με το “κούρεμα”. Κι αυτό γιατί δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο θα “κουρευτεί” το δημόσιο χρέος, αλλά από το υπό ποιους όρους θα μας αφήσουν να το κάνουμε. Επειδή γνωρίζουν ότι είναι αδύνατο να μη γίνει “κούρεμα” αλλά και ότι περιμένουν οι Ιταλοί στη γωνία για να κάνουν το ίδιο». Και βαθαίνοντας τον εύλογο συλλογισμό του, συμπληρώνει: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον ελληνικό λαό είναι να μας αφήσουν οι Γερμανοί να κάνουμε “κούρεμα”, την ίδια ώρα που ο ελληνικός λαός ματώνει επίτηδες όχι για να ανανήψει, αλλά για να παραδειγματιστούν οι Ιταλοί. Και να μην τους μπαίνουν οι ιδέες ότι μπορούν να γλιτώσουν ένα κομμάτι του χρέους τους χωρίς να ματώσουν κι εκείνοι. Οπότε, η αύξηση της ελληνικής φτώχειας δεν θα έχει στόχο τη βελτίωση των δημοσιονομικών και την αύξηση της παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας, αλλά τον παραδειγματισμό της Ιταλίας…».

Απαντώντας δε σε σχετική ερώτηση εκπροσώπων τοπικών μέσων ενημέρωσης, ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε ότι «υπάρχει φως στο τούνελ αλλά όχι με τη συγκεκριμένη πολιτική που ασκείται σήμερα σε ευρωπαϊκό και σε ελληνικό επίπεδο».

«Έρχεται η 28η Οκτωβρίου, ένα δεύτερο όχι…»

Η παραπάνω εκτίμηση του οικονομολόγου, μοιραία έφερε στο προσκήνιο ερωτήματα για αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό αλλά και έξοδο από το ευρώ.

«Μία άρδην αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό είναι απόλυτα αναγκαία αλλά δεν είναι ικανή, αφού μπορεί να γίνει αλλαγή της κυβέρνησης και να μην αλλάξει τίποτα», υπογράμμισε ο ομιλητής. Και απαντώντας στην περί το ευρώ φιλολογία, είπε: «Στη δεκαετία του ‘90 ήμουν από τους λίγους ανάμεσα στους Έλληνες οικονομολόγους, που έλεγα ότι η είσοδος στο ευρώ ήταν σφάλμα. Από κει και πέρα όμως, άλλο να πεις ότι δεν θα έπρεπε να έχουμε μπει και άλλο να ισχυριστείς ότι πρέπει να βγούμε. Γιατί αν βγεις, δεν πας εκεί που θα ήσουν αν δεν είχες μπει, αλλά πέφτεις από ένα γκρεμό».

Προς επίρρωση των λεγομένων του, ο κ. Βαρουφάκης έκανε λόγο για το αλαλούμ που θα δημιουργούσε μια έξοδος από την ευρωζώνη, λέγοντας: «Όσο υπάρχει το ευρώ, η δημιουργία μιας νέας δραχμής θα ήταν καταστροφική γιατί θα δημιουργούσε δύο Ελλάδες: αυτή της μαύρης αγοράς που θα λειτουργεί με ευρώ και στην οποία θα συμμετέχουν οι έχοντες, κατέχοντες και επιτήδειοι –όπως στην κατοχή με τις χρυσές λίρες- και μια άλλη Ελλάδα της όλο και πιο φτηνής δραχμής. Οπότε η έξοδος από το ευρώ δεν είναι λύση. Μπορεί και να… μην υπάρχει ευρώ σε λίγο, οπότε θα γυρίσουμε στη δραχμή θέλουμε δεν θέλουμε, αλλά η μοναδική λύση και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη όσο υπάρχει ευρώ, είναι να σπάσει ο φαύλος κύκλος», δήλωσε χαρακτηριστικά και κατέληξε λέγοντας: «Και ο μόνος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό, είναι η όποια ελληνική κυβέρνηση να πει όχι στους όρους της τρόικας και να αφήσει τους Ευρωπαίους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Έρχεται η 28η Οκτωβρίου, ένα δεύτερο όχι…».

 

Καλαϊδόπουλος
zolotas