XanTheater

  • Απέραντος σκουπιδότοπος είσοδοι πολυκατοικιών, καταστήματα και δρόμοι, από εκείνους που θέλουν να... νοικοκυρέψουν την πόλη
  • Στην τελική ευθεία μπαίνουν οι εκδηλώσεις με τίτλο "Σκίζομαι για την πόλη μου", στο πλαίσιο του πανελλαδικού προγράμματος "Εκλογές είναι, θα περάσουν"
  • Ένα εξαίσιο κείμενο ξανθιώτισσας προς υποψήφιους των δημοτικών εκλογών
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Ξεκινά το βράδυ της Παρασκευής 11 Ιανουαρίου το 5ο Φεστιβάλ Αμερικανικού Κινηματογράφου στην Ξάνθη, με τέσσερις προβολές ταινιών σε ισάριθμες συνεχείς ημέρες (όλες στο Youth Lab – Δημοτική Βιβλιοθήκη Ξάνθης στις 21.00) ως εξής:

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου

"Salam neighbor" (2015), σκηνοθεσία: Ζακ Ινγκράσι, Κρις Τεμπλ, χώρες: Η.Π.Α., Ιορδανία, Συρία, γλώσσες: Αγγλικά, αραβικά, διάρκεια: 75’.

Επτά μίλια μακριά από τον πόλεμο, 85.000 Σύριοι προσπαθούν να ξαναξεκινήσουν τις ζωές τους μέσα στο στρατόπεδο προσφύγων της Ιορδανίας Ζα’ατάρι. Ως οι πρώτοι κινηματογραφιστές που παίρνουν άδεια από τα Ηνωμένα Έθνη προκειμένου να κατασκηνώσουν μέσα σε ένα τέτοιο χώρο, οι Αμερικανοί Ζακ Ινγκράσι και Κρις Τεμπλ καταφέρνουν να διεισδύσουν στην καρδιά της πιο επείγουσας διεθνούς ανθρωπιστικής κρίσης, μεταφέροντας στον υπόλοιπο κόσμο μία πρωτοφανή, προσωπική όσο και πολύτιμη ματιά από τις συνθήκες και τις ανθρώπινες ιστορίες που βιώνουν εκεί.

Από τη συνάντηση με την Ουμ Άλι, μία γυναίκα που παλεύει για να ξεπεράσει την προσωπική απώλεια και τα πολιτιστικά εμπόδια, μέχρι τον «περπατημένο» 10χρονο Ραούφ ο οποίος κρύβει τα τραύματά του πίσω από ένα χαμόγελο που δεν αφήνει ποτέ το πρόσωπό του, παρακολουθούμε αφηγήσεις που εμπνέουν, για άτομα που πασχίζουν ενάντια στις πιθανότητες να ξαναχτίσουν τις ζωές τους και των συμπατριωτών τους από την αρχή. Μέρος μιας ευρύτερης καμπάνιας για την ευαισθητοποίηση του κόσμου απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, το "Salam neighbor" παραμένει μια από τις πιο σημαντικές κινηματογραφικές προσπάθειες πάνω στο θέμα, προορισμένη όχι μόνο να συγκινήσει αλλά και να προκαλέσει την επιθυμία για προσωπική δράση.

Σάββατο 12 Ιανουαρίου

"Theinterrupters" (2011), σκηνοθεσία: Steve James, σενάριο: Alex Kotlowitz ("New York Times" magazine article), πρωταγωνιστούν: Tio Hardiman, Ameena Matthews, Toya Batey, διάρκεια: 125'.

Ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα και βραβευμένα ντοκιμαντέρ του 2011, μια κραυγή αγωνίας κατά της βίας έτσι όπως την έζησαν τρεις κάτοικοι του Σικάγο όταν αποφάσισαν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

Γυρισμένο κατά τη διάρκεια ενός χρόνου στο Σικάγο, το ντοκιμαντέρ του Steve James (θυμηθείτε το αριστουργηματικό «Hoopdreams» του 1994) αφηγείται την απίστευτη και όμως αληθινή ιστορία τριών καθημερινών ανθρώπων που ένα πρωί αποφάσισαν να αναλάβουν δράση και να καθαρίσουν την πόλη από τα κρούσματα βίας που την είχαν μετατρέψει στο πιο επικίνδυνο μέρος στον πλανήτη. Αφορμή στάθηκε το βίαιο ξυλοκόπημα ενός μαθητή γυμνασίου ο οποίος υπέκυψε στα τραύματά του, καθώς ο αποτρόπαιος θάνατός του κινηματογραφούταν για να κυκλοφορήσει λίγο αργότερα ως viral βίντεο στο διαδίκτυο, σε μια μανιασμένη υπερκατανάλωση βίας και τρόμου.

Κάπως έτσι οι τρεις ήρωες της ταινίας του Τζέιμς έγιναν μέλη του προγράμματος «Violence interrupters» που λειτουργεί μέσα στον οργανισμό CeaseFire, ο οποίος ιδρύθηκε από τον επιδημιολόγο Γκάρι Σλάτκιν που πιστεύει ότι η εξάπλωση της βίας μιμείται την εξάπλωση των επιδημιών και άρα η θεραπεία πρέπει να είναι η ίδια: να βρεις αυτό που έχει προσβληθεί περισσότερο και να χτυπήσεις την επιδημία στη ρίζα της.

Το φιλμ ακολουθεί κατά τη διάρκεια ενός χρόνου την Αμίνα Μάθιους (την κόρη ενός διάσημου αρχηγού συμμορίας της πόλης, που προσπαθεί να φέρει στο σωστό δρόμο ένα νεαρό κορίτσι), τον Κομπ Γουίλιαμς ο οποίος κινητοποιείται μετά τη δολοφονία του πατέρα του και τον Εντι Μποκανέγκρα που προσπαθεί να ξεπεράσει ό,τι του άφησε ο φόνος που διέπραξε όταν ήταν δεκαεπτά ετών, σε μια καθημερινότητα που αγγίζει τον πιο συγκλονιστικό ρεαλισμό.

Κυριακή 13 Ιανουαρίου

"Page one: Inside the «New York Times»" (2011), σκηνοθεσία: Andrew Rossi, σενάριο: Kate Novack, Andrew Rossi, πρωταγωνιστούν: David Carr, Sarah Ellison, Larry Ingrassia, διάρκεια: 92'.

Όπως ο τίτλος εύγλωττα δηλώνει, μας ξεναγεί στα άδυτα του εκδοτικού κολοσσού και στις δραματικές αλλαγές που υφίσταται η έντυπη ενημέρωση τα τελευταία χρόνια. Μας μεταφέρει στο παρασκήνιο μιας από τις σημαντικότερες, ιστορικότερες και πιο iconic εφημερίδες στον κόσμο.

Ένα από τα τελευταία προπύργια της έντυπης ενημέρωσης, οι "NewYorkTimes" πασχίζουν να επιβιώσουν στη νέα εποχή του ηλεκτρονικού τύπου και να αποφύγουν τη μοίρα που οδηγεί στα τάρταρα μερικές από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εφημερίδες. Με οδηγό τον λαλίστατο David Carr, έναν εκκεντρικό συντάκτη με αμαρτωλό παρελθόν, το φιλμ διεισδύει στα άδυτα αυτού του δημοσιογραφικού κολοσσού παραδίδοντας εντατικά μαθήματα δεοντολογίας σε κάθε φιλόδοξο γραφιά, αποκαλύπτοντας σκάνδαλα και ιστορικές στιγμές από το παρελθόν και προσφέροντας τα δικά του αδιάσειστα επιχειρήματα πάνω στο πιο καυτό ζήτημα που ταλανίζει τον κόσμο των media.

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου

"SongofLahore" (2015), σκηνοθεσία: Σαρμίν Ομπάιντ-Σινόι, Άντι Σόκεν, χώρες: Η.Π.Α., Πακιστάν, γλώσσες: Αγγλικά, ουρντού, παντζάμπι, διάρκεια: 82’.

Κάποτε η Λαχόρη υπήρξε το πολιτιστικό κέντρο του Πακιστάν, ένας παράδεισος για μουσικούς και καλλιτέχνες κάθε είδους. Μέχρι που το 1977 ο εξισλαμισμός της χώρας και ο σκληρός νόμος της σαρία κατέστησαν παράνομη και αμαρτωλή τη χρήση της μουσικής και μετέτρεψαν σε παρίες τους γνώστες της. Η χαλάρωση των περιορισμών τα τελευταία χρόνια οδήγησε τον Ιζάτ Ματζίντ στη δημιουργία των "Sachalstudios", πείθοντας μερικούς από τους μεγαλύτερους βιρτουόζους της χώρας να ξεσκονίσουν τα όργανά τους προκειμένου να αναστήσουν τις μουσικές παραδόσεις μιας κοινωνίας που έμοιαζε να έχει ξεχάσει τις ρίζες της.

Όταν η πρωτοποριακή διασκευή τους στο κλασικό τζαζ κομμάτι «Takefive» του Ντέιβ Μπρούμπεκ με παραδοσιακά όργανα της πατρίδας τους γίνεται viral hit στο YouTube, οι ίδιοι μετατρέπονται σε διασημότητες σχεδόν εν μία νυκτί, λαμβάνοντας μια πρόσκληση από τον κορυφαίο τζαζίστα Γουίντον Μαρσάλις για να εμφανιστούν μαζί με την περίφημη ορχήστρα του σε μια συναυλία στο Lincoln center της Νέα Υόρκης. Το «Τραγούδι της Λαχόρης» καταγράφει το ταξίδι και τη σκληρή προετοιμασία αυτών των πεισματάρηδων μουσικών, σε ένα απολαυστικό και ακαταμάχητα ξεσηκωτικό οδοιπορικό-ντοκουμέντο για τη δύναμη της μουσικής και όλα όσα ενώνουν και χωρίζουν Ανατολή και Δύση.

 

Καλαϊδόπουλος