INDEXANTHI.GR
Κόσμος

35 χώρες στις οποίες οι Η.Π.Α. υποστήριξαν φασίστες, εμπόρους ναρκωτικών και τρομοκράτες

Η υποστήριξη των Η.Π.Α. σε ακροδεξιούς και το πρόσφατο πραξικόπημα στην Ουκρανία, είναι απλώς άλλο ένα παράδειγμα της στήριξης από τις Η.Π.Α. του φασισμού, της τρομοκρατίας και της διακίνησης ναρκωτικών, κατά τη διάρκεια όλης της σύγχρονης ιστορίας.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ιστοσελίδα AlterNet, o δημοσιογράφος Nicolas J.S. Davies ρίχνει μια ματιά στην ιστορία του 20ου και 21ου αιώνα και δείχνει πως φασίστες δικτάτορες, έμποροι ναρκωτικών και πολέμαρχοι σε όλο τον κόσμο, έχουν απολαύσει την υποστήριξη και την χορηγία των Η.Π.Α. στο πλαίσιο του αδυσώπητου αγώνα τους για άσκηση παγκοσμίου ελέγχου και κυριαρχίας.

Για τους δύσπιστους, το αγγλικό κείμενο (εδώ) περιέχει περισσότερες λεπτομέρειες για την κάθε περίπτωση που δεν συμπεριλήφθηκαν στην μετάφραση, καθώς και πολλά links πηγών για το κάθε θέμα. Ο συνειδητοποιημένος λαός των Η.Π.Α. ήταν ενεργά αντίθετος σε πολλά από αυτά παρά την τεράστια προπαγάνδα.

Παρακάτω, σύμφωνα με τον Nicolas J.S. Davies, είναι οι 35 σημαντικότερες χώρες που η πρόσφατη ιστορία απέδειξε ότι η Αμερική έβαλε το “χεράκι” της. Ένα “χεράκι” που αρκετές φορές δεν ήταν και τόσο αόρατο.

1. Αφγανιστάν

Στη δεκαετία του 1980, οι Η.Π.Α. συνεργάστηκαν με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία για να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Αφγανιστάν (αυτή η επιχείρηση γέννησε και το φαινόμενο ”Μπιν Λάντεν” και την Αλ Κάιντα από τους ισλαμιστές μισθοφόρους που προσέλαβε η C.I.A.). Η εισβολή των Η.Π.Α. το 2001 αποκατέστησε τους πολέμαρχους και εμπόρους ναρκωτικών στην εξουσία. Το Αφγανιστάν είναι σήμερα η 175η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και από το 2004 κατέχει το ρεκόρ παραγωγής οπίου (5.300 τόνοι ετησίως).

2. Αλβανία

Μεταξύ 1949 και 1953, οι Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο έκαναν ενεργές προσπάθειες για να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Αλβανίας, της μικρότερης και πιο ευάλωτης κομμουνιστικής χώρας της ανατολικής Ευρώπης. Πολλοί Αλβανοί εξόριστοι είχαν προσληφθεί και εκπαιδευτεί για να επιστρέψουν στην Αλβανία, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η διαφωνία και ο σχεδιασμός μιας ένοπλης εξέγερσης. Πολλοί που συμμετείχαν στο πρόγραμμα ήταν πρώην συνεργάτες της ιταλικής και γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου. Ανάμεσά τους ήταν ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Xhafer Deva, ο οποίος επέβλεψε την απέλαση των «Εβραίων, κομμουνιστών και συναφών υπόπτων» (όπως περιγράφεται σε έγγραφο των ναζί) στο Άουσβιτς. Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των Η.Π.Α. έχουν αποκαλύψει ότι ο Deva ήταν ένας από τους 743 φασίστες εγκληματίες πολέμου που έχουν προσληφθεί από τις Η.Π.Α. μετά τον πόλεμο.

3. Αργεντινή

Έγγραφα των Η.Π.Α. που διέρρευσαν το 2003 αποκάλυψαν συνομιλίες μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α. Henry Kissinger και του υπουργού Εξωτερικών της Αργεντινής Admiral Guzzetti τον Οκτώβριο του 1976, λίγο μετά τη στρατιωτική χούντα που κατέλαβε την εξουσία στην Αργεντινή (Kissinger explicitly approved the junta’s “dirty war,” in which it eventually killed up to 30.000, most of them young people, and stole 400 children from the families of their murdered parents). Ο βρώμικος πόλεμος που ακολούθησε είχε σαν αποτέλεσμα να σκοτωθούν συνολικά 30.000 άνθρωποι, οι περισσότεροι νέοι, και εκλάπησαν τετρακόσια μωρά που προέρχονταν από οικογένειες των οποίων οι γονείς δολοφονήθηκαν.

4. Βραζιλία

Το 1964, ο στρατηγός Castelo Branco ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που καθιέρωσε μια βίαιη στρατιωτική δικτατορία επί δύο δεκαετίες. Ο Vernon Walters, στρατιωτικός ακόλουθος των Η.Π.Α. και αργότερα διευθυντής της C.I.A. και αναπληρωτής πρεσβευτής στον Ο.Η.Ε., είχε μια καλή σχέση με τον Castelo Branco μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η C.I.A. παρείχε την αναγκαία υποστήριξη για να εξασφαλιστεί η επιτυχία του πραξικοπήματος , συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης της εργατικής αντιπολίτευσης και σε ομάδες φοιτητών στις διαδηλώσεις στους δρόμους, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία και τη Βενεζουέλα.

5. Καμπότζη

Όταν ο Πρόεδρος Νίξον διέταξε τον μυστικό και παράνομο βομβαρδισμό της Καμπότζης το 1969, οι πιλότοι των Η.Π.Α. διατάχθηκαν να παραποιήσουν και να αλλοιώσουν τις καταγραφές για να αποκρυφτεί το γεγονός ότι σκοτώθηκαν τουλάχιστον μισό εκατομμύριο Καμποτζιανοί από τη ρίψη βομβών στη χώρα τους. Δεδομένου ότι οι Ερυθροί Χμερ ενισχύθηκαν το 1973, η C.I.A. ανέφερε ότι “η προπαγάνδα ήταν η πιο αποτελεσματική μεταξύ των προσφύγων θυμάτων του βομβαρδισμού από B 52”. Μετά, αφού οι Ερυθροί Χμερ σκότωσαν τουλάχιστον δύο εκατομμύρια από τους συμπατριώτες τους και είχαν εκδιωχθεί από τον βιετναμέζικο στρατό (και την Ε.Σ.Σ.Δ. που ήταν ενάντια στους Ερυθρούς Χμερ) το 1979, η ομάδα των Η.Π.Α. στην Καμπότζη -η οποία είχε βάση στην πρεσβεία των Η.Π.Α. στη Μπανγκόκ- έθεσε ως στόχο να τους κρατήσει για τουλάχιστον άλλη μια δεκαετία ως «αντίσταση» στη νέα επίσημη κυβέρνηση της Καμπότζης, η οποία είχε την υποστήριξη του Βιετνάμ. Με την πίεση των Η.Π.Α., το Worl Food Program παρείχε δώδεκα εκατομμύρια δολάρια για να ταΐσει 20-40.000 στρατιώτες των Ερυθρών Χμερ. Για πάνω από δέκα χρόνια οι μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α. πρόσφεραν στους Χμερ δορυφορική πληροφόρηση, ενώ ειδικές δυνάμεις των Η.Π.Α. και της Βρετανίας (S.A.S.) τους εκπαίδευσαν μεταξύ άλλων και στην τοποθέτηση εκατομμυρίων ναρκών που συνεχίζουν να σκοτώνουν κόσμο. Η βρετανική κυβέρνηση έχει παραδεχθεί το 1991 την υποστήριξη που παρείχε στους Χμερ και την εμπλοκή που είχε η Θάτσερ σε αυτό, η οποία έλεγε ψέματα εκείνο τον καιρό. Να θυμίσουμε ότι τα εγκλήματα των Ερυθρών Χμερ έχουν αποτυπωθεί, μέσω αστικής προπαγάνδας, στην κοινή γνώμη σαν “εγκλήματα των κομμουνιστών“, ενώ ήταν η Ε.Σ.Σ.Δ. και το Βιετνάμ που τους έδιωξαν από την εξουσία και οι Η.Π.Α. και Μεγάλη Βρετανία που τους στήριξαν.

6. Χιλή

Όταν ο Salvador Allende έγινε πρόεδρος το 1970, ο πρόεδρος Nixon είχε υποσχεθεί “θα κάνω την οικονομία της Χιλής να κελαηδάει”. Οι Η.Π.Α., ο κυριότερος εμπορικός εταίρος της Χιλής, μείωσε τότε σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο με τη χώρα των Άνδεων για να προκαλέσει ελλείψεις και οικονομικό χάος. Το State Department και η C.I.A. είχαν κάνει εξελιγμένες επιχειρήσεις προπαγάνδας και δυσφήμισης στη Χιλή για μια δεκαετία, χρηματοδοτούσαν συντηρητικούς πολιτικούς, συνδικάτα, ομάδες φοιτητών και όλα τα μέσα ενημέρωσης, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς τους με το στρατό. Μετά, αφού ο στρατηγός Pinochet κατέλαβε την εξουσία, η C.I.A. διατήρησε στο μισθολόγιό της τους υπαλλήλους της στη Χιλή και συνεργάστηκε στενά με τη χιλιανή μυστική υπηρεσία πληροφοριών, ενώ η στρατιωτική κυβέρνηση σκότωνε χιλιάδες ανθρώπους και φυλάκιζε και βασάνιζε δεκάδες χιλιάδες.

7. Κίνα

Στα τέλη του 1945, 100.000 Αμερικανοί στρατιώτες πολέμησαν στο πλευρό των δυνάμεων του Kuomintang της Κίνας σε περιοχές του βορρά που είχαν καταληφθεί από τους κομμουνιστές. Ο Chiang Kai-shek ήταν ίσως ο πιο διεφθαρμένος όλων των συμμάχων των Η.Π.Α.. Μια σταθερή ροή των συμβούλων των Η.Π.Α. στην Κίνα είχε προειδοποιήσει ότι η βοήθεια των Η.Π.Α. είχε κλαπεί από τον Chiang και τους φίλους του, ορισμένες μάλιστα είχαν πωληθεί ακόμη και στους Ιάπωνες, αλλά η δέσμευση των Η.Π.Α. με τον Chiang συνεχίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

8. Κολομβία

Όταν οι ειδικές δυνάμεις των Η.Π.Α. και η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών βοήθησαν τις κολομβιανές δυνάμεις να κυνηγήσουν και να εξολοθρεύσουν των άρχοντα των ναρκωτικών Pablo Escobar, συνεργάστηκαν με μια ομάδα εθελοντών φρουρών εν ονόματι «Los Pepes». Το 1997, ο Diego Murillo Bejarano και άλλοι ηγέτες συμμοριών ίδρυσαν την A.U.C. (Ηνωμένες Δυνάμεις Αυτοάμυνας της Κολομβίας), που ήταν υπεύθυνη για το 75 % των βίαιων θανάτων πολιτών στην Κολομβία κατά τη διάρκεια των επόμενων δέκα ετών.

9. Κούβα

Οι Η.Π.Α. υποστήριξαν τη δικτατορία του Batista στη δημιουργία συνθηκών καταπίεσης που σκότωσαν 20.000 ανθρώπους. Ο πρώην πρεσβευτής των Η.Π.Α. Earl Smith κατέθεσε ενώπιον του Κογκρέσου ότι “η επιρροή των Η.Π.Α. ήταν τόσο συντριπτική στην Κούβα, αφού ο πρέσβης της Αμερικής ήταν ο δεύτερος πιο σημαντικός άνθρωπος, μερικές φορές πιο σημαντικός και από τον Κουβανό πρόεδρο”. Μετά την επανάσταση, η C.I.A. ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία τρομοκρατίας ενάντια στην Κούβα, τη διαμόρφωση των εξόριστων Κουβανών στη Φλόριντα, την Κεντρική Αμερική και τη Δομινικανή Δημοκρατία, για διάπραξη φόνων και σαμποτάζ στο νησί. Οι πράξεις που χρηματοδοτήθηκαν από τη C.I.A. ενάντια στην Κούβα, περιλαμβάνουν την απόπειρα εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων, δεκάδες απόπειρες δολοφονίας κατά του Fidel Castro, δολοφονίες αρκετών υπαλλήλων της κυβέρνησης, πολλές βομβιστικές επιθέσεις το 1960 και τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον τουριστών, τον βομβαρδισμό ενός γαλλικού πλοίου στο λιμάνι της Αβάνας, την επίθεση τρομοκρατίας του κουβανικού αεροσκάφος η οποία είχε σχεδιαστεί από τον Luis Posada Carriles και τον Orlando Bosch, οι οποίοι παραμένουν μέχρι και σήμερα ελεύθεροι στις Η.Π.Α.

10. Ελ Σαλβαδόρ

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Ελ Σαλβαδόρ στη δεκαετία του 1980 ήταν μια λαϊκή εξέγερση εναντίον ενός καθεστώτος που κυβερνούσε με πρωτοφανή αγριότητα. Τουλάχιστον 70.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και χιλιάδες άλλοι εξαφανίστηκαν. Η Επιτροπή Αλήθειας που καθορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη μετά τον πόλεμο, διαπίστωσε ότι το 95 % των νεκρών σκοτώθηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις και τάγματα θανάτου, και μόνο το 5 % από αντάρτες του F.M.L.N. Οι κυβερνητικές δυνάμεις δημιουργήθηκαν, εκπαιδεύτηκαν, εξοπλίστηκαν και εποπτεύονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη C.I.A., τις ειδικές δυνάμεις και τη σχολή της Αμερικής.

11. Γαλλία

Στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ινδοκίνα, την Ινδονησία, την Κορέα και τις Φιλιππίνες στο τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου, η προώθηση των συμμαχικών δυνάμεων διαπίστωσε ότι οι κομμουνιστικές αντιστασιακές δυνάμεις είχαν πάρει τον έλεγχο μεγάλων περιοχών ή ακόμα και ολόκληρων χωρών, όταν οι γερμανικές και ιαπωνικές δυνάμεις είχαν αποσυρθεί ή παραδοθεί. Στη Μασσαλία, η κομμουνιστική ένωση C.G.T. έλεγχε τις αποβάθρες που ήταν το κλειδί για το εμπόριο με τις Η.Π.Α. και τη διενέργεια του σχεδίου Μάρσαλ. Το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών των Η.Π.Α. (O.S.S.), είχε συνεργαστεί με την αμερικανο-σικελική μαφία και τους γκάνγκστερ της Κορσικής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά, αφού το O.S.S. έγινε η νέα C.I.A. μετά τον πόλεμο, χρησιμοποίησε τις επαφές του για να αποκαταστήσει τους γκάνγκστερ της Κορσικής στην εξουσία στη Μασσαλία, προκειμένου να σπάσουν τις απεργίες στις αποβάθρες και να πάρουν τον έλεγχο από την C.G.T. Η C.I.A. προστάτευσε τους Κορσικανούς κι αυτοί δημιούργησαν εργαστήρια ηρωίνης. Η αποστολή του εν λόγω ναρκωτικού στη Νέα Υόρκη εκτινάχθηκε στα ύψη, ενώ η αμερικανο-σικελική μαφία άκμασε υπό την προστασία της C.I.A.

12. Γκάνα

Δεν φαίνεται να υπάρχει παρότρυνση εθνικών ηγετών στην Αφρική αυτές τις μέρες. Και αυτό μπορεί να είναι σφάλμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1950 και το 1960 υπήρχε ένα ανερχόμενο αστέρι στην Γκάνα: ο Kwame Nkrumah, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός υπό βρετανική κυριαρχία το 1952-1960. Όταν η Γκάνα έγινε ανεξάρτητο κράτος, έγινε πρόεδρος. Ήταν σοσιαλιστής, παναφρικανός και αντιιμπεριαλιστής, και το 1965 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Νεοαποικιοκρατία: Το τελευταίο στάδιο του ιμπεριαλισμού». Ο Nkrumah ανατράπηκε με πραξικόπημα της C.I.A. το 1966. Η C.I.A. αρνήθηκε τη συμμετοχή της σε αυτό, αλλά ο βρετανικός τύπος αργότερα ανέφερε ότι σαράντα πράκτορες της C.I.A. λειτουργούσαν έξω από την πρεσβεία των Η.Π.Α. στη χώρα. Ο πρώην πράκτορας της C.I.A. John Stockwell έχει αποκαλύψει πολλά σχετικά με τον καθοριστικό ρόλο της C.I.A. στο πραξικόπημα αυτό, στο βιβλίο του «Στην αναζήτηση των εχθρών».

13. Ελλάδα

Όταν οι βρετανικές δυνάμεις προσγειώθηκαν στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944, βρήκαν ότι η χώρα βρισκόταν υπό τον αποτελεσματικό έλεγχο του Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ., την αντάρτικη ομάδα αριστερών που σχηματίστηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας το 1941 μετά την ιταλική και γερμανική εισβολή. Ο Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ. χαιρέτισε τις βρετανικές δυνάμεις αλλά οι Βρετανοί αρνήθηκαν οποιαδήποτε συμφωνία μαζί τους και εγκατέστησαν μια κυβέρνηση που περιλάμβανε μονάρχες και συνεργάτες των ναζί. Όταν ο αντάρτικος στρατός πραγματοποίησε μια μεγάλη διαδήλωση στην Αθήνα, η αστυνομία άνοιξε πυρ και σκότωσε 28 άτομα. Οι Βρετανοί προσέλαβαν μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας εκπαιδευμένα από τους ναζί για να κυνηγήσουν και να συλλάβουν τα μέλη του Ε.Λ.Α.Σ., τα οποία επανεξοπλίστηκαν ως κίνημα αντίστασης. Το 1947, βυθισμένοι σε ένα βίαιο εμφύλιο πόλεμο, οι Βρετανοί -οι οποίοι ήταν σε πτώχευση- ζήτησαν βοήθεια από τις Η.Π.Α. να αναλάβουν την κατεχόμενη Ελλάδα. Η υποστήριξη των Η.Π.Α. στη φασιστική κυβέρνηση που ήταν εγκατεστημένη στην Ελλάδα, στη συνέχεια κατοχυρώθηκε στο δόγμα Τρούμαν, γεγονός που θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως η αρχή του ψυχρού πολέμου. Ο Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ. παρέδωσε τα όπλα του το 1949, αφού η Γιουγκοσλαβία απέσυρε την υποστήριξή της και 100.000 από τα μέλη του εκτελέστηκαν, εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν.

14. Γουατεμάλα

Μετά από την πρώτη προσπάθειά της να ανατρέψει μια ξένη κυβέρνηση στο Ιράν το 1953, η C.I.A. ξεκίνησε μια επιχείρηση για να εξαλείψει την εκλεγμένη φιλελεύθερη κυβέρνηση του Jacobo Arbenz στη Γουατεμάλα το 1954. Η C.I.A. προσέλαβε και εκπαίδευσε ένα μικρό στρατό μισθοφόρων κάτω από την αρχηγία του εξόριστου Γουατεμαλού Castillo Armas, για να εισβάλουν στη Γουατεμάλα με τριάντα αεροπλάνα δίχως αμερικανικά σύμβολα, με αεροπορική υποστήριξη. Ο πρέσβης Peurifoy, απεσταλμένος των Η.Π.Α. στη Γουατεμάλα, ετοίμασε μια λίστα των κατοίκων της χώρας που έπρεπε να εκτελεστούν και ο Armas εγκαταστάθηκε ως πρόεδρος. Η κυριαρχία του τρόμου που ακολούθησε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, οδήγησε σε σαράντα χρόνια εμφυλίου πολέμου στον οποίο τουλάχιστον 200.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, οι περισσότεροι από αυτούς αυτόχθονες. Έγγραφα της C.I.A. περιγράφουν λεπτομερώς τη σφαγή και την καταστροφή ολόκληρων χωριών.

15. Αϊτή

Περίπου διακόσια χρόνια μετά την εξέγερση των σκλάβων που δημιούργησε το έθνος της Αϊτής και νίκησε τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, ο λαός της χώρας που είχε υποφέρει τόσο πολύ ήταν τελικά σε θέση να επιλέξει μια πραγματικά δημοκρατική κυβέρνηση με επικεφαλής τον πατέρα Jean-Bertrand Aristide το 1991. Ωστόσο, ο πρόεδρος Aristide ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά από οκτώ μήνες και ο Οργανισμός Πληροφοριών Άμυνας των Η.Π.Α.(D.I.A.) προσέλαβε μια παραστρατιωτική δύναμη που ονομαζόταν FRAPH για να επιτεθεί και να καταστρέψει το κίνημα Lavalas, το οποίο είχε δημιουργηθεί από τον Aristide στην Αϊτή. Η C.I.A. προσέλαβε τον ηγέτη της FRAPH Emmanuel “Toto” Constant, δίνοντάς του όπλα από τη Φλόριντα. Όταν ο πρόεδρος Clinton έστειλε μια δύναμη κατοχής των Η.Π.Α. να αποκαταστήσει τον Aristide στην εξουσία το 1994, τα μέλη της FRAPH που κρατούνταν από τις δυνάμεις των Η.Π.Α. αφέθηκαν ελεύθερα με εντολή της Ουάσιγκτον και η C.I.A. διατήρησε την FRAPH για να υπονομεύσει τον Aristide και το κίνημά του. Αφού ο Aristide εξελέγη πρόεδρος για δεύτερη φορά το 2000, μια ειδική ομάδα δράσης των Η.Π.Α. με διακόσιους στρατιώτες εκπαίδευσε εξακόσια πρώην μέλη της FRAPH στη Δομινικανή Δημοκρατία, για να προετοιμάσουν ένα δεύτερο πραξικόπημα. Το 2004 ξεκίνησε μια εκστρατεία βίας με σκοπό την αποσταθεροποίηση της Αϊτής, η οποία αποτελούσε εσκεμμένα στην ουσία την αφορμή για τις αμερικανικές δυνάμεις να εισέλθουν στη χώρα της Καραϊβικής και να απομακρύνουν από το αξίωμά του τον Aristide.

16. Ονδούρα

Το πραξικόπημα στην Ονδούρα το 2009 προκάλεσε καταστολή και μαζικές δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων, συνδικαλιστών και δημοσιογράφων. Παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν την οποιαδήποτε ανάμειξη σε αυτό, απέρριψαν να διακόψουν τη στρατιωτική βοήθεια. Ωστόσο, το Wikileaks αποκάλυψε ότι η πρεσβεία των Η.Π.Α. διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη διαχείριση του πραξικοπήματος κατά του Manuel Zelaya και στο σχηματισμό μιας κυβέρνησης που, σύμφωνα με αναφορές από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταπιέζει και δολοφονεί τους κατοίκους της.

17. Ινδονησία

Το 1965 ο στρατηγός Suharto ανέλαβε την εξουσία μετά την ανατροπή του προέδρου Sukarno, και η θητεία του πυροδότησε ένα κύμα μαζικών δολοφονιών που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από μισό εκατομμύριο τουλάχιστον ανθρώπους. Διπλωμάτες των Η.Π.Α. αργότερα παραδέχθηκαν ότι είχαν ετοιμάσει και παραδώσει λίστες με τα ονόματα 5.000 μελών του κομμουνιστικού κόμματος που έπρεπε να δολοφονηθούν.

18. Ιράν

Το Ιράν μπορεί να αποτελεί την πιο ενδεικτική περίπτωση πραξικοπήματος της C.I.A. και των μακροπρόθεσμων συνεπειών του. Το 1953, η C.I.A. και η M16 του Ηνωμένου Βασιλείου ανέτρεψαν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Mohamed Mosadegh. Το Ιράν είχε εθνικοποιήσει τη βιομηχανία πετρελαίου με ομόφωνη ψήφο του κοινοβουλίου του, λήγοντας το μονοπώλιο της Ιρανικής Εταιρίας Πετρελαίου “Anglo” (σημερινή Β.Ρ.) που στο Ιράν κατέβαλλε μόνο το 16% της αξίας του πετρελαίου. Για δύο χρόνια το Ιράν αντιστάθηκε στον βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό και τις διεθνείς οικονομικές κυρώσεις. Μετά αφού ο πρόεδρος Eisenhower ανέλαβε τα καθήκοντά του το 1953, η C.I.A. ενέκρινε το αίτημα της Βρετανίας για επέμβαση. Μετά την αρχική αποτυχία του πραξικοπήματος και αφού ο σεΐχης της Περσίας και η οικογένειά του είχαν καταφύγει στην Ιταλία, η C.I.A. κατέβαλε εκατομμύρια δολάρια στη δωροδοκία στρατιωτικών και στην ενοικίαση γκάνγκστερ για να εξαπολύσουν τη βία στους δρόμους της Τεχεράνης. Ο Mosadegh αφαιρέθηκε απομακρύνθηκε τελικά από το αξίωμα του και επέστρεψε ο σεΐχης για να κυβερνήσει με μεγάλη βαρβαρότητα ως μαριονέτα της δύσης μέχρι την ιρανική επανάσταση του 1979.

19. Ισραήλ

Από το 1966, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν ασκήσει το βέτο τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την προστασία του Ισραήλ 83 φορές, περισσότερο από ό,τι τα άλλα τέσσερα μόνιμα μέλη σε συνδυασμό, και 42 του εν λόγω βέτο ήταν στα ψηφίσματα που σχετίζονται με το Ισραήλ ή/και την Παλαιστίνη. Η Διεθνής Αμνηστία κυκλοφόρησε πρόσφατα μια έκθεση που υποστήριζε ότι “οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν δείξει μια ανάλγητη περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή, σκοτώνοντας δεκάδες Παλαιστινίων αμάχων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη κατά τα τελευταία τρία χρόνια, με σχεδόν απόλυτη ατιμωρησία”. Από την πλευρά του ο Richard Falk, Ειδικός Εισηγητής του Ο.Η.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Κατεχόμενα Εδάφη, περιέγραψε την επίθεση στη Γάζα το 2008 ως “μαζική παραβίαση του διεθνούς δικαίου”, προσθέτοντας ότι “οι Η.Π.Α. έχουν παράσχει όπλα και υποστήριξαν την πολιορκία, έτσι είναι συνένοχοι στα εγκλήματα”. Ο νόμος Leahy απαιτεί από τις Η.Π.Α. να κόψουν την στρατιωτική βοήθεια προς τις δυνάμεις που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά κάτι τέτοιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ εναντίον του Ισραήλ.

20. Ιράκ

Το 1958, αφού η μοναρχία που υποστηριζόταν από τους Βρετανούς ανατράπηκε από τον στρατηγό Abdul Qasim, η C.I.A. στρατολόγησε έναν Ιρακινό 22 ετών ονόματι Saddam Hussein για να δολοφονήσει τον νέο πρόεδρο. Ο Hussein και οι συνεργοί του δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν τη δουλειά και κατέφυγαν στο Λίβανο. Η C.I.A. τους νοίκιασε ένα διαμέρισμα στη Βηρυτό και στη συνέχεια ο Hussein μεταφέρθηκε στο Κάιρο όπου προσελήφθη ως πράκτορας των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών και σύχναζε επιμελώς στη πρεσβεία των Η.Π.Α.. Ο Qasim δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ενός πραξικοπήματος που υποστηριζόταν από τις Η.Π.Α. το 1963, και όπως και στη Γουατεμάλα και στην Ινδονησία, η C.I.A. έδωσε στη νέα κυβέρνηση μια λίστα με τουλάχιστον 4.000 κομμουνιστές που έπρεπε να «εξαλειφθούν». Αλλά από τη στιγμή που βρέθηκε στην εξουσία η επαναστατική κυβέρνηση του Μπάαθ (το Μπάαθ είναι το μαζικότερο και μακροβιότερο εθνικιστικό σοσιαλιστικό κίνημα που έκανε την εμφάνισή του στον αραβικό κόσμο), αρνήθηκε να είναι μια δυτική μαριονέτα και εθνικοποίησε τη βιομηχανία πετρελαίου στο Ιράκ, υιοθέτησε μια αραβική εθνική εξωτερική πολιτική και έχτισε τα καλύτερα συστήματα εκπαίδευσης και υγείας στον αραβικό κόσμο. Το 1979 ο Saddam Hussein έγινε πρόεδρος, διεξήγαγε εκκαθαρίσεις των πολιτικών αντιπάλων και ξεκίνησε έναν καταστροφικό πόλεμο κατά του Ιράν, κάτι για το οποίο ο Donald Rumsfeld και άλλοι αξιωματούχοι των Η.Π.Α. εξέφρασαν την ικανοποίηση τους και τον χαιρέτησαν ως ένα αποτελεσματικό σύμμαχο κατά της Τεχεράνης. Όταν το Ιράκ εισέβαλε στο Κουβέιτ, ο Hussein έγινε πιο χρήσιμος στις Η.Π.Α. ως εχθρός παρά ως σύμμαχος. Στη συνέχεια η αμερικανική χώρα άρχισε παγκοσμίως την προπαγανδιστική εκστρατεία της για να δυσφημίσει τον Ιρακινό πρόεδρο, τον «νέο Χίτλερ», κάτι που διευκόλυνε την εισβολή των Η.Π.Α. και των διεθνών εταίρων της στο Ιράκ το 2003.

21. Κορέα

Όταν οι δυνάμεις των Η.Π.Α. κατέφθασαν στην Κορέα το 1945, παρελήφθησαν από υπαλλήλους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (R.P.C.), η οποία ήταν συγκροτημένη από αντιστασιακές ομάδες που είχαν αφοπλίσει και πείσει τις ιαπωνικές δυνάμεις να παραδοθούν και άρχισαν να καθιερώνουν τον νόμο και την τάξη σε όλη την Κορέα. Η στρατηγός Hodge τις απέλασε και τοποθετήθηκε στο νότιο μισό της Κορέας υπό τη στρατιωτική κατοχή των Η.Π.Α. Αντίθετα, οι ρωσικές δυνάμεις στη Βόρεια Κορέα αναγνώρισαν την R.P.C., γεγονός που οδήγησε στη διαίρεση της Κορέας μακροπρόθεσμα. Οι Η.Π.Α. έφεραν πίσω από την Κίνα τον Syngman Rhee -έναν συντηρητικό Κορεάτη εξόριστο- και τον τοποθέτησαν ως πρόεδρο της Νότιας Κορέας το 1948. Ο Rhee έγινε δικτάτορας και καθοδηγούταν από την αντικομμουνιστική σταυροφορία, η οποία συλλάμβανε και βασάνιζε χιλιάδες ανθρώπους με την κατηγορία ότι είναι κομμουνιστές και κατέστειλε βίαια τις διαδηλώσεις, σκοτώνοντας 100.000 ανθρώπους. Τελικά ο Rhee αναγκάστηκε να παραιτηθεί κατά τη διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων των φοιτητών το 1960.

22. Λάος

Η C.I.A. ξεκίνησε την παροχή της εναέριας υποστήριξης στις γαλλικές δυνάμεις στο Λάος το 1950 και παρέμεινε ενεργή εκεί για 25 χρόνια. Η C.I.A. επινόησε τουλάχιστον τρία πραξικοπήματα μεταξύ 1958 και 1960 για να κρατήσει έξω την αριστερή κυβέρνηση Pathet Lao και συνεργάστηκε με τους δεξιούς άρχοντες των ναρκωτικών του Λάος, όπως με τον στρατηγό Phoumi Nosavan, μετέφερε όπιο από τη Βιρμανία, το Λάος και το Βιετνάμ, και προστάτευε το μονοπώλιο από το εμπόριο οπίου στο Λάος. Το 1962 η C.I.A. προσέλαβε έναν μυστικό μισθοφορικό στρατό από 30.000 βετεράνους πρώην αντάρτες πολέμων στη Ταϊλάνδη, την Κορέα, το Βιετνάμ και τις Φιλιππίνες, για την καταπολέμηση του Pathet Lao. Δεδομένου ότι ένας μεγάλος αριθμός Αμερικανών στρατιωτών στο Βιετνάμ ήταν εθισμένος στην ηρωίνη, η εταιρεία “Air America” που ήταν στις υπηρεσίες της C.I.A., μετέφερε όπιο από την επικράτεια του Hmong στα εργαστήρια ηρωίνης του στρατηγού Vang Pao στο Long Tieng και στο Vientiane για την αποστολή στο Βιετνάμ. Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες από τη C.I.A. για την ανατροπή του Pathet Lao, οι Η.Π.Α. βομβάρδισαν την ασιατική χώρα με δύο εκατομμύρια τόνους βομβών.

23. Λιβύη

Η επέμβαση του Ν.Α.Τ.Ο. ήταν δικαιολογημένη με δόλο ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. ως μια προσπάθεια να προστατευθούν οι άμαχοι της Λιβύης. Ωστόσο, το Ν.Α.Τ.Ο. διεξήγαγε 7.700 αεροπορικές επιδρομές κατά τις οποίες 30.000-100.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ολόκληρα χωριά μετατράπηκαν σε ερείπια και πραγματοποιήθηκε εθνοκάθαρση. Η χώρα παραμένει σε χάος, καθώς ισλαμιστές πολιτοφύλακες εκπαιδεύονταν και εξοπλίζονταν από τη δύση για να αναλάβουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της χώρας και να ανταγωνιστούν για την εξουσία.

24. Μεξικό

Ο αριθμός των νεκρών σε πολέμους των ναρκωτικών στο Μεξικό, πρόσφατα έφθασε τους 100.000. Το πιο βίαιο καρτέλ ναρκωτικών είναι οι Zetas. Αμερικανοί αξιωματούχοι το αποκαλούν ως “το πιο σοφιστικέ και επικίνδυνο καρτέλ ναρκωτικών, άρτια εξελιγμένο τεχνολογικά, που λειτουργεί στο Μεξικό”. Αλλά δεν μας λένε ότι το καρτέλ Zetas σχηματίστηκε από μεξικανικές δυνάμεις ασφαλείας που εκπαιδεύτηκαν από τις ειδικές δυνάμεις των Η.Π.Α. στη σχολή της Αμερικής στο Fort Benning στη Georgia και στο Fort Bragg στη βόρεια Carolina.

25. Βιρμανία

Μετά την κινέζικη επανάσταση, οι στρατηγοί του Kuomintang μετακόμισαν στη βόρεια Βιρμανία και έγιναν ισχυροί άρχοντες των ναρκωτικών, με την προστασία του ταϊλανδέζικου στρατού, τη χρηματοδότηση της Ταϊβάν και την εναέρια υποστήριξη και εφοδιασμό από τη C.I.A.. Η παραγωγή οπίου στη Βιρμανία αυξήθηκε από δεκαοκτώ τόνους το 1958 σε εξακόσιους τόνους το 1970. Η C.I.A. διατήρησε αυτές τις δυνάμεις ως προπύργιο ενάντια στους κομμουνιστές της Κίνας, αλλά έγινε το «χρυσό τρίγωνο», ο μεγαλύτερος παραγωγός οπίου στον κόσμο.

26. Νικαράγουα

Ο Anastasio Somoza κυβέρνησε τη Νικαράγουα σαν προσωπικό του φέουδο για 43 χρόνια με την άνευ όρων υποστήριξη της Εθνικής Φρουράς των Η.Π.Α., διαπράττοντας αδιανόητα εγκλήματα, βασανιστήρια, εκβιασμούς και βιασμούς με ατιμωρησία. Μετά την επανάσταση των Sandinista και όταν ο Somoza ανατράπηκε το 1979, η C.I.A. προσέλαβε, εκπαίδευσε και χρηματοδότησε μισθοφόρους για να εισβάλουν στη Νικαράγουα και να διαπράξουν τρομοκρατικές ενέργειες για να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. Το 1986 το Διεθνές Δικαστήριο καταδίκασε τις Η.Π.Α. για την αποστολή αυτή και διέταξε οι Η.Π.Α. να θέσουν ένα τέλος στην επιθετικότητά τους και να πληρώσουν πολεμικές αποζημιώσεις στη Νικαράγουα, κάτι που φυσικά δεν έγινε ποτέ. Η αντίδραση των Η.Π.Α. ήταν να δηλώσουν ότι πλέον δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου, παρακάμπτοντας έτσι όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

27 Πακιστάν, 28 Σαουδική Αραβία, 29 Τουρκία

Σύμφωνα με τον πρώην συνεργάτη και εμπειρογνώμονα τρομοκρατίας της C.I.A. και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των Η.Π.Α. Larry Johnson “το κύριο πρόβλημα που αφορά στην αξιολόγηση μιας τρομοκρατικής απειλής, είναι στο να οριστεί επακριβώς η κατάσταση του κράτους. Οι μεγαλύτεροι ένοχοι σήμερα, σε αντίθεση με ό, τι συνέβη πριν από είκοσι χρόνια, είναι το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία. Το Ιράν, παρά τις ασυναρτησίες του δεξιού κλάδου/νεοσυντηρητικών, δεν είναι τόσο δραστήριο στην προώθηση ή στη διευκόλυνση της τρομοκρατίας”. Κατά τα τελευταία δώδεκα χρόνια, η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια στο Πακιστάν ξεπερνά τα 18.600 εκατομμύρια δολάρια. Οι Η.Π.Α. απλώς διαπραγματεύτηκαν τη μεγαλύτερη συμφωνία πώλησης όπλων στην ιστορία με τη Σαουδική Αραβία. Και η Τουρκία είναι ένα μακροχρόνιο μέλος του Ν.Α.Τ.Ο. Οι τρεις κύριοι χορηγοί της τρομοκρατίας στον κόσμο σήμερα είναι σύμμαχοι των Η.Π.Α.

30. Παναμάς

Αξιωματούχοι της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών των Η.Π.Α. ήθελαν να συλλάβουν τον Manuel Noriega το 1971, όταν ήταν επικεφαλής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών του Παναμά. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι είχαν άφθονα στοιχεία για να τον καταδικάσουν για διακίνηση ναρκωτικών, ο Noriega είχε πολύ καιρό για να δράσει αναλόγως ως συνεργάτης της C.I.A. και πληροφοριοδότης κι έτσι παρέμεινε άθικτος. Παρά το γεγονός ότι η C.I.A. αγνόησε προσωρινά τις πράξεις του κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Carter, ο Noriega συνέχισε να λαμβάνει τουλάχιστον 100.000 δολάρια ανά έτος από το υπουργείο Οικονομικών των Η.Π.Α. Όταν ανήλθε στην εξουσία ως de facto κυβερνήτης του Παναμά, αποτελούσε πάλι μεγάλη αξία για τη C.I.A., καθώς ήταν σε θέση να υποβάλει τις εκθέσεις του σχετικά με τις συναντήσεις του με τον Fidel Castro και με τον Daniel Ortega της Νικαράγουας και υποστήριζε παράλληλα τους μυστικούς πολέμους των Η.Π.Α. στην Κεντρική Αμερική. Ο Noriega προφανώς παράτησε την διακίνηση ναρκωτικών το 1985, πολύ πριν οι Η.Π.Α. τον κατηγόρησαν γι’ αυτό το έγκλημα το 1988. Η κατηγορία ήταν ένα πρόσχημα για την εισβολή στον Παναμά από τις Η.Π.Α. το 1989, κύριος στόχος της οποίας ήταν να αποκτήσουν οι Η.Π.Α. μεγαλύτερο έλεγχο αυτής της λατινικής χώρας, αν και η παρέμβαση στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 2.000 ανθρώπους.

31. Φιλιππίνες

Δεδομένου ότι οι Η.Π.Α. ξεκίνησαν τον λεγόμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας το 2001, μια ειδική ομάδα από πεντακόσιους στρατιώτες των Η.Π.Α. διεξήγαγε μυστικές επιχειρήσεις στις νότιες Φιλιππίνες. Τώρα, στο πλαίσιο της πολιτικής Obama «περιστροφή του άξονα προς την Ασία», η στρατιωτική βοήθεια των Η.Π.Α. στις Φιλιππίνες αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς (από δώδεκα εκατομμύρια το 2011 σε πενήντα το τρέχον έτος). Αλλά οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις Φιλιππίνες έχουν αναφέρει ότι η αύξηση της βοήθειας συμπίπτει με την αύξηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ταγμάτων θανάτου εναντίον αμάχων. Τα τρία τελευταία χρόνια τουλάχιστον 158 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στα χέρια αυτών των μονάδων.

32. Συρία

Όταν ο πρόεδρος Obama ενέκρινε την αποστολή όπλων και μαχητών από τη Λιβύη προς τη βάση του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στην Τουρκία με αγνώστων στοιχείων αεροσκάφη του Ν.Α.Τ.Ο. στα τέλη του 2011, πίστευαν ότι οι Η.Π.Α. και οι σύμμαχοί της μπορούσαν να αναπαράγουν την «επιτυχή» ανατροπή της κυβέρνησης της Λιβύης. Λίγους μήνες αργότερα, όταν δυτικοί ηγέτες υπονόμευσαν το ειρηνευτικό σχέδιο του Kofi Annan με αυτό του «Plan B», μακριά από την επιδίωξη της ειρήνης, ήταν ένα κίνητρο για την κλιμάκωση της βίας με την παροχή όπλων και οικονομικής στήριξης στους τζιχαντιστές στη Συρία ώστε να διασφαλιστεί ότι θα αγνοηθεί το ειρηνευτικό σχέδιο Annan και θα αγωνιστούν. Αυτή η κίνηση σφράγισε τη μοίρα εκατομμυρίων Σύριων. Οι συνομιλίες της Γενεύης ΙΙ ήταν μια προσπάθεια κατά το ήμισυ να αναβιώσει το ειρηνευτικό σχέδιο Annan το 2012, αλλά η δυτική επιμονή σε μια «πολιτική μετάβαση» σήμανε την άμεση παραίτηση του Al Assad, γεγονός που δείχνει ότι οι ηγέτες της δύσης εξακολουθούν να δίνουν μεγαλύτερη αξία σε μια αλλαγή καθεστώτος παρά στην ειρήνη.

33. Ουρουγουάη

Στην Ουρουγουάη το 1970, όταν ο αρχηγός της αστυνομίας Alejandro Otero εναντιώθηκε στους Αμερικανούς στο να εκπαιδεύσει τους πράκτορές του στην τακτική των βασανιστηρίων, υποβιβάστηκε. Ο Αμερικανός αξιωματούχος στον οποίο ο Otero εξέδωσε πολλές καταγγελίες ήταν ο Dan Mitrione, ο οποίος εργαζόταν για το Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας των Η.Π.Α., ένα τμήμα της Αμερικανικής Υπηρεσίας για τη Διεθνή Ανάπτυξη . Έχει αναφερθεί ότι οι συνεδρίες του Mitrione περιλάμβαναν βασανιστήρια σε άστεγους που κακοποιούνταν μέχρι θανάτου με ηλεκτροσόκ, για να διδάξει στους μαθητές τους μέχρι πού μπορούν να φτάσουν με αυτές τις τεχνικές.

34. Γιουγκοσλαβία

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί του Ν.Α.Τ.Ο. στη Γιουγκοσλαβία το 1999 ήταν μια πράξη κατάφωρης επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 2.4 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Όταν ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Robin Cook είπε στην υπουργό Εξωτερικών των Η.Π.Α. Madeleine Albright ότι “το Ηνωμένο Βασίλειο έχει δυσκολίες με τους δικηγόρους του” για τη σχεδιαζόμενη επίθεση, αυτή πρότεινε στους Βρετανούς “τότε βρείτε νέους δικηγόρους”, όπως αποκάλυψε ο υφυπουργός Εξωτερικών James Rubin. Η συμμαχική δύναμη εδάφους του Ν.Α.Τ.Ο. στην επίθεση εναντίον της Γιουγκοσλαβίας ήταν ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου (K.L.A.) με επικεφαλής τον Hashim Thaci. Τόσο η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης το 2010, καθώς και το βιβλίο «Το κυνήγι» της Carla Del Ponte, πρώην εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία, υποστήριξαν τους ισχυρισμούς ότι κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ν.Α.Τ.Ο. ο Thaci ήταν επικεφαλής μιας εγκληματικής οργάνωσης που ονομαζόταν «Ομάδα της Drenica» που έστειλε πάνω από τετρακόσιους Σέρβους στην Αλβανία για να δολοφονηθούν, να εξαχθούν και να πουληθούν τα όργανα τους στη μαύρη αγορά. Ο Hashim Thaci είναι τώρα πρωθυπουργός του προτεκτοράτου του Ν.Α.Τ.Ο. στο Κοσσυφοπέδιο.

35. Ζαΐρ (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό)

Ο Patrice Lumumba, πρόεδρος του Εθνικού Παν-Αφρικανικού Κινήματος του Κονγκό, συμμετείχε ενεργά στον αγώνα της χώρας για ανεξαρτησία και εξελέγη πρωθυπουργός για πρώτη φορά στο Κονγκό το 1960. Καθαιρέθηκε από ένα υποστηριζόμενο από τη C.I.A. πραξικόπημα με επικεφαλής τον Joseph-Desire Mobutu, αρχηγό του επιτελείου του στρατού. Ο Mobutu κατάργησε τις εκλογές και αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος το 1965 μετονομάζοντας τη χώρα, και διοίκησε με τη βοήθεια και υποστήριξη των Η.Π.Α. ως δικτάτορας γνωστός για τη βιαιότητά του για τριάντα χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Κάρτερ αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από τον Αφρικανό ηγέτη, το Ζαΐρ συνέχισε να λαμβάνει το 50 % του συνόλου των αμερικανικών στρατιωτικών ενισχύσεων στην υποσαχάρια Αφρική. Στη δεκαετία του 1990 η υποστήριξη των Η.Π.Α. στον Mobutu άρχισε να κλονίζεται και να μειώνεται, έως ότου ανατράπηκε από τον Laurent Kabila το 1997. Λίγο μετά πέθανε.

πηγή: disdaimona

 

Σχετικά άρθρα

Έσωσε χίλιους πρόσφυγες και κινδυνεύει με εικοσαετή φυλάκιση!

Super User

Η.Π.Α., Καναδάς και Μεξικό αγοράζουν περισσότερα ρομπότ «δολοφονώντας» θέσεις εργασίας

Super User

Εξήντα χρόνια από την εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies