INDEXANTHI.GR
Αρθρογραφία

H μουσική περίληψη του νέου μνημονίου

«Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα

σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι

κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει

βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει».

Και επειδή η πλάτη μας δεν αντέχει, όχι άλλους φόρους αλλά όλα όσα μας φορτώνουν, ας φροντίσουμε να λύσουμε το “ζήτημα του καθενός αιώνος” ανατρέποντας το νόμο που λέει

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι.

Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι.

Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη

κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει“.

Μια καλή αρχή για να γίνει ο καθένας μας και συλλογικά “γενναίος – μάρτυς – ήρως” ίσως να είναι και η απεργία της Τετάρτης 17 Μάη!

(Την αρχική ιδέα τη κλέψαμε από ένα φίλο στο fb, σύνθεση και ερμηνεία Πασχάλης Τόνιος, λόγια Γιώργος Σουρής). Ακολουθούν οι στίχοι, γραμμένοι το 1883 αλλά πάντα επίκαιροι.

Φόροι

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα

σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι

κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει

βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.

 

Ό,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει

στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα

μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει

φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα

του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα

και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

 

Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει

ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει

χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι

κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.

Τέτοιοι χωριάτες που ‘μαστε αντέχουμε εις όλα

και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.

 

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι.

Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι.

Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη

κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.

 

Μ’ αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει

τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία.

Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει

γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία.

Φτώχεια και πλούτος – ζήτημα του καθενός αιώνος:

Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος.

 

Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει

για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά

εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει

χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά.

Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος

πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος – μάρτυς – ήρως.

πηγή: Αντίσταση στις γειτονιές

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

Επιστολή του Αντώνη Κοσμίδη

Super User

Κλειστές οι εκκλησιές την επόμενη εβδομάδα ώστε να καθαριστούν οι εικόνες από το κραγιόν

Super User

Ας ξαναμιλήσουμε για το “εφοπλιστικό θαύμα”

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies