INDEXANTHI.GR
Κόσμος

Χρονικό και σχόλια για τη “νίκη” των Νοτιοαφρικανών μεταλλωρύχων

Ήταν τέτοιες μέρες (για την ακρίβεια 8 Αυγούστου) του 1987 όταν μετά τη μεγαλύτερη απεργία στη Νότιο Αφρική, 340.000 μεταλλωρύχοι επέστρεφαν στα 52 ορυχεία άνθρακα και χρυσού χωρίς καμιά αξιοσημείωτη ικανοποίηση των αιτημάτων τους, αφήνοντας πίσω οκτώ νεκρούς και 50.000 απολυμένους.

27 χρόνια αργότερα, η διεθνής ειδησεογραφία έμελλε να κάνει λόγο για «νίκη των απεργών μεταλλωρύχων μετά από απεργίες πέντε μηνών», σημειώνοντας ότι «επιστρέφουν στις δουλειές τους με μια συμφωνία σταθμό για τα δικαιώματά τους». Είδηση που αναπαραγάγει και σχολιάζει το indexanthi.gr, συλλέγοντας πληροφορίες από τον αστικό και μη τύπο (πρώτο σχετικό δημοσίευμα εδώ).

Γεγονός είναι ότι οι ηγέτες των συνδικάτων των ορυχείων της Νότιας Αφρικής κατέληξαν σε συμφωνία με τις μεγαλύτερες εξορυκτικές εταιρείες μετάλλων που δραστηριοποιούνται στη χώρα, τερματίζοντας τη μεγαλύτερη απεργία που έχει γίνει ποτέ, διάρκειας πέντε μηνών. Σαν αποτέλεσμα κατόρθωσαν αύξηση του μισθού τους στα 12.500 ραντ από το 2017. Ο αγώνας τους δεν μπορεί παρά να θεωρείται «νίκη για όλους τους εργάτες της Νότιας Αφρικής» όπως δήλωσε περιχαρής και ο πρόεδρος του συνδικάτου A.M.C.U. Τζόζεφ Ματουντζούα, προσθέτοντας ότι «είναι μια νίκη για όλους τους εργάτες της Νότιας Αφρικής και μια συμφωνία οπωσδήποτε αξιοπρεπής». Τα πράγματα ίσως να μην είναι ακριβώς έτσι, όμως αυτή είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση που δεν είναι του παρόντος… Άλλωστε ίσως αυτή να είναι μία νίκη, αλλά θα πρέπει να ληφθούν υπόψη διάφορες παράμετροι. Όπως –για παράδειγμα- πόσο πληθωρισμό έχει η χώρα, γιατί τα χρήματα αυτά τα ζητούσαν οι εργαζόμενοι από το 2012 και απ’ ό,τι φαίνεται στο ρεπορτάζ θα τα πάρουν το… 2017!

Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι οι συμφωνίες διαφοροποιούνται από εταιρεία σε εταιρεία και ανάλογα με την κατηγορία εργαζομένων. Ωστόσο, ο βασικός κατώτατος μισθός θα αυξάνεται κατά 1.000 ραντ τον χρόνο για την επόμενη τριετία. Επίσης το προσωπικό θα λαμβάνει πρόσθετες παροχές όπως σύνταξη, στεγαστική και υγειονομική ασφάλεια, ενώ οι εργαζόμενοι επρόκειτο να πάρουν αναδρομικά μισθούς, επτά ημέρες από την επιστροφή τους στην εργασία τους.

Αλυσιδωτές αντιδράσεις και συνδικαλιστική γραφειοκρατία

Η μερική νίκη της απεργίας των μεταλλωρύχων στη Νότια Αφρική ήταν επόμενο να προκαλέσει αλυσιδωτές απεργίες σε άλλους τομείς. Έτσι, μία βδομάδα μετά την συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ του ανεξάρτητου συνδικάτου των μεταλλωρύχων A.M.C.U. και των τριών καπιταλιστικών ομίλων στα ορυχεία της Μαρικάνα (εκεί που τον Αύγουστο του 2012 είχαν δολοφονηθεί εν ψυχρώ 34 μεταλλωρύχοι από την αστυνομία) ξεκίνησαν απεργίες στον τομέα του μετάλλου.

Οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές του N.U.M.S.A. (Εθνική Ένωση Μεταλλεργατών Νότιας Αφρικής), που συμμετέχουν στο φιλοκυβερνητικό Κογκρέσο Νοτιοαφρικάνικων Συνδικάτων (COSATU), αναγκάστηκαν να κηρύξουν απεργία ζητώντας αυξήσεις 12% στους μισθούς, καθώς και ικανοποίηση σειράς αιτημάτων, μεταξύ των οποίων επίδομα κατοικίας 1.000 ραντ (69 ευρώ) το μήνα -ποσό λίγο χαμηλότερο από το ένα πέμπτο του κατώτερου μισθού- και πληρωμή τουλάχιστον 36 ωρών στην περίοδο που οι εργάτες δουλεύουν με μειωμένο ωράριο. Οι καπιταλιστές αντέτειναν αυξήσεις 9,5%, για να τις αυξήσουν στο 10% για φέτος, 9,5% για του χρόνου και 9% για τον τρίτο χρόνο. Η πρότασή τους απορρίφθηκε από το NUMSA που ζητάει αυξήσεις με διψήφια νούμερα.

Είναι προφανές ότι η απεργία αυτή επιβλήθηκε από τη νίκη της απεργίας των μεταλλωρύχων, παρ’ ότι δεν διαφαίνεται να έχει τη δυναμική της άλλης απεργίας (που κράτησε πέντε μήνες). Οι γραφειοκράτες του N.U.M.S.A. δεν παραλείπουν να δώσουν μαθήματα «καθωσπρέπει» συνδικαλισμού, καταγγέλλοντας κάθε μορφής βία. Ταυτόχρονα, έριξαν λίγο τις απαιτήσεις τους μόλις οι καπιταλιστές έδωσαν ένα 0,5% παραπάνω από το αρχικό ποσοστό της αύξησης (από 9% σε 9,5%), μειώνοντας κι αυτοί το ποσοστό της αύξησης που διεκδικούν. Από 12% που έλεγαν αρχικά, τώρα δηλώνουν ότι οι αυξήσεις δεν πρέπει να πέσουν κάτω από το 10%. Κάποια στιγμή το παζάρι ίσως καταλήξει σε ένα «καλό» νούμερο, για να μπορούν οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές να πανηγυρίζουν. Ούτε αυτό όμως θα γινόταν, αν δεν υπήρχε η μεγάλη πεντάμηνη απεργία των μεταλλωρύχων που οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές (του αδελφού σωματείου του N.U.M.S.A., του N.U.M.) λοιδορούσαν.

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

Στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού…

Super User

Νέο πραξικόπημα στην Πορτογαλία

Super User

Ανακοίνωση για τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας εξέδωσε η Διεθνής Αμνηστία

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies