Στο προχθεσινό (21 Φεβρουαρίου) ετήσιο τακτικό απολογιστικό συνέδριο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ξάνθης επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά η ύπαρξη των δύο γραμμών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Από τη μία οι δυνάμεις του ΠΑΜε που παρουσίασαν μία πλούσια δράση όλο το προηγούμενο διάστημα μέσα από τις πρωτοβουλίες και τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες, την ενημέρωση, στις οποίες πρωτοστάτησαν σε χώρους δουλειάς που επικρατούν η απληρωσιά, η τρομοκρατία, οι απολύσεις. Πιο συγκεκριμένα:
- Κατήγγειλε κι έκανε παρεμβάσεις σε μια σειρά χώρους, όπως στην “Big Tem”, στον “Δράκο” Α.Ε., στη “ΒιοΚοτ”, στη “Leon Gas”, στα “Θερμοκήπια Θράκης”
- Συμμετείχε στα πανελλαδικά συλλαλητήρια του ΠΑΜε στη Θεσσαλονίκη τον Ιούνη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον Σεπτέμβρη στη Δ.Ε.Θ. ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Συνέβαλε στην επιτυχία των γενικών απεργιών τον Μάη και Δεκέμβρη του 2017, περιφρουρώντας του χώρους της “Sunlight” και της “e–Value” που δεν υπάρχει σωματείο εργαζομένων
- Μπροστά στον εορτασμό της 1η Μάη διοργάνωσε αντιπολεμικό διήμερο με τη συμμετοχή συναδέλφων συνδικαλιστών από την Τουρκία, από τον κλάδο του μετάλλου. Συγκέντρωση-πορεία 11η Φλεβάρη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, κινητοποίηση από κοινού με την Ε.Ε.Δ.Υ.Ε. και εργατικά σωματεία της περιοχής Α.Μ.-Θ. ενάντια στη ΝΑΤΟική βάση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης
- Κατήγγειλε τη στοχοποίηση από τη Χρυσή Αυγή δασκάλας σε σχολείο της Γενισέας, επειδή «τόλμησε να μιλήσει» στα παιδιά της τάξης της για την πρωτομαγιά, καταγγελία με την οποία δεν συμφώνησε η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Κ.Ξ.
Από την άλλη, οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές της πλειοψηφίας του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Κ.Ξ. επιβεβαίωσαν τον ρόλο τους. Αφ’ ενός η συμμετοχή τους στο αναπτυξιακό συνέδριο του ΣυΡιζΑ και στη φιέστα που διοργάνωσαν τον Νοέμβρη, αλλά και την υποδοχή κυβερνητικού κλιμακίου στον όμιλο “Πλαστικών Θράκης” όπου αφού διέλυσαν κάθε εργασιακό-ασφαλιστικό δικαίωμα, αφού κατοχύρωσαν το αίσχος των 586 και 511 ευρώ και τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, έρχονται να “επιθεωρήσουν” πώς πάνε τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Την ίδια ώρα που οι δυνάμεις του ΠΑΜε στην Ξάνθη πραγματοποιούσαν διαμαρτυρία έξω από τον χώρο των “Πλαστικών” και συμμετείχαν στην κινητοποίηση των εργατικών σωματείων και φορέων της περιοχής Α.Μ.-Θ. στην Κομοτηνή, ενάντια στην κυβερνητική φιέστα.
Δεν προβλημάτισε καθόλου την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Κ.Ξ. και επιχειρήθηκε να μεταφερθεί και στο σώμα η αδιαφορία για όλη την αντεργατική λαίλαπα των μέτρων που πέρασαν το προηγούμενο διάστημα, η κατάσταση υποχώρησης που βρίσκεται το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, για τον απεργοκτόνο νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ, οι ευθύνες της κυβέρνησης για όλη αυτή την επίθεση, όταν μάλιστα οι κύριοι της πλειοψηφίας απέρριψαν πρόταση των εκλεγμένων του ΠΑΜε στο διοικητικό συμβούλιο του Ε.Κ.Ξ. για την προκήρυξη απεργίας ενάντια στο πολυνοσχέδιο και στο χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, με την αιτιολογία ότι η απεργία είναι ξεπερασμένη, οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν, ότι πρέπει να βρούμε άλλες μορφές κ.α.
Δεν απασχόλησε την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου του Ε.Κ.Ξ. το τι πρέπει να κάνει το συνδικαλιστικό κίνημα για την ανάκτηση των απωλειών μας, τι σχέδιο δράσης πρέπει να έχει αυτή τη χρονιά και σε ποια κατεύθυνση. Δεν είχαν καν την τόλμη να βάλουν προς ψήφιση στο σώμα το σχέδιο δράσης που πρότεινε το ΠΑΜΕ στη γενική συνέλευση, αλλά και το ψήφισμα ενάντια στη δημιουργία ΝΑΤΟικής βάσης στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Αντίθετα εγκαλούσαν τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ για τις παρεμβάσεις τους στους εργασιακούς χώρους, αλλά και για το ότι καταγγέλλουν «καλούς» εργοδότες. Πώς αλλιώς να καλύψουν την απεργοσπασία τους, την εργοδοτική τους στάση, τη συμφωνία τους στην πράξη με το χτύπημα στο απεργιακό δικαίωμα.
Το πόσο εργοδοτικοί είναι δεν μπορούν να το κρύψουν πλέον, παρόλο που προσπαθούν πίσω από μία γενική και αόριστη επίκληση στην ενότητα. Όταν αυτοί μιλούν για ενότητα, εννοούν αυτήν ανάμεσα σε εργάτες και εργοδότες, εννοούν οι εργάτες να σκύβουν το κεφάλι και να κάνουν ό,τι τους λέει το αφεντικό τους. Αυτή την ταξική συνεργασία επιδιώκουν και αυτήν αντιπαλεύει το ΠΑΜε καθημερινά. Γι’ αυτό υπάρχουν αντικειμενικά δύο γραμμές στο κίνημα.
Μπροστά σε αυτή την απροκάλυπτη σαπίλα, οι δυνάμεις του ΠΑΜε ανέδειξαν την ανάγκη σήμερα οι εργαζόμενοι να αντιπαλέψουν αυτή την κατάσταση, να μην το βάλουν κάτω, να κάνουν στη μπάντα τα εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους, τον εργοδοτικό συνδικαλισμό.
Καλούμε τους εργαζόμενους της Ξάνθης να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να αποφασίσουν τι κίνημα και τι σωματεία θέλουμε, για να βάλουν φρένο στην εργοδοτική ασυδοσία, για ανάκτηση των απωλειών μας και υπογραφή συμβάσεων που θα επαναφέρουν τους μισθούς και τα δικαιώματά μας στα προ κρίσης επίπεδα.
Το επόμενο διάστημα οι δυνάμεις του ΠΑΜε θα πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της πάλης μέσα στους τόπους δουλειάς, μέσα στα σωματεία, κόντρα στα νέα μέτρα που πέρασαν κι αυτά που ετοιμάζουν μεγαλοεργοδοσία, κυβέρνηση και Ε.Ε., αλλά και στο δυνάμωμα της πάλης για την υπογραφή Σ.Σ.Ε. και την επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων εργασίας.
Γραμματεία Ξάνθης του ΠΑΜε
