INDEXANTHI.GR
Διάφορα

Θα κατεδαφιστεί τελικά το… παρατημένο «διατηρητέο»;

Ένα θέμα με το οποίο έχουμε ασχοληθεί κατά διαστήματα τα τελευταία δεκατρία χρόνια (την τελευταία επταετία στον τύπο Ξάνθης και Κομοτηνής), επανήλθε σε δημοσιεύματα του τύπου σαν να μην πέρασε μια μέρα! Ο λόγος για το σπίτι του Μενέλαου Λουντέμη στον Εξαπλάτανο της Πέλλας, όπου ο λογοτέχνης πέρασε τα παιδικά χρόνια του.

Το νεότερο δημοσίευμα αλιεύουμε από το «The Press Project» που αναφέρει τα ακόλουθα:

Τριάντα χρόνια μετά τον χαρακτηρισμό του -με προεδρικό διάταγμα του 1985- ως διατηρητέο, το σπίτι είναι ετοιμόρροπο, καθώς λόγω διαφωνιών γύρω από την κυριότητά του, συναρμοδιοτήτων φορέων και γραφειοκρατικών αγκυλώσεων αφέθηκε πλήρως εγκαταλειμμένο και εκτεθειμένο στον χρόνο και τις καιρικές συνθήκες.

Η τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αλμωπίας, όπου ανήκει διοικητικά η Ενότητα Εξαπλατάνου, πραγματοποίησε επιτόπια αυτοψία και κάλεσε για έλεγχο την αρμόδια Τριμελή Επιτροπή Επικινδύνως Ετοιμόρροπων Κατασκευών Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Στην έκθεσή της, με ημερομηνία 17/12/2014, η Επιτροπή εισηγείται την κατεδάφιση του κτιρίου, λόγω επικινδυνότητας, ενώ περιμετρικά του οικοπέδου, όπου βρίσκεται το κτίριο, τοποθετήθηκαν κορδέλες, για να αποτρέπεται η πρόσβαση πολιτών προς αποφυγή τραυματισμών.

Από την πλευρά των κληρονόμων, η πληρεξούσια δικηγόρος και δισέγγονη του Μενέλαου Λουντέμη, Μαρία Σταυρίδου, εξέφρασε αγανάκτηση, γιατί, όπως είπε, «ποτέ κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για την αποκατάσταση της οικίας». «Οι κληρονόμοι αποφασίσαμε και προχωρήσαμε σε -άνευ χρηματικού ανταλλάγματος- δωρεά του σπιτιού, προκειμένου οι αρμόδιοι φορείς να μπουν στη διαδικασία να ανακαινίσουν το διατηρητέο, η αποδοχή της δωρεάς έγινε, αλλά η αδιαφορία παρέμεινε» πρόσθεσε.

Ένα χρονικό

«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι γιατί ουρλιάζανε οι άνθρωποι». Η φράση από το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη «Οδός Αβύσσου, Αριθμός 0», χαραγμένη σε μπρούντζινη πλάκα στο μνημείο κάτω από τον ίσκιο δύο μεγάλων πλατάνων στη δυτική είσοδο του Εξαπλατάνου Πέλλας, γνωστοποιεί στον επισκέπτη του χωριού ότι εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο μεγάλος έλληνας λογοτέχνης. Μερικά στενά πιο κάτω, στην οδό Μενελάου Λουντέμη, βρίσκεται -όπως πληροφορεί η σχετική επιγραφή- το σπίτι όπου ο συγγραφέας έζησε με την οικογένειά του για δέκα περίπου χρόνια: Ερειπωμένο, εγκαταλειμμένο, ετοιμόρροπο. Στους εναπομείναντες τοίχους είναι γραμμένα συνθήματα με σπρέι και μέσα στα ερείπια υπάρχουν  σκουπίδια. Η εικόνα προκαλεί θλίψη…

Το σπίτι έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο με προεδρικό διάταγμα του 1985, όμως τριάντα χρόνια μετά, η μόνη παρέμβαση που έχει γίνει είναι η τοποθέτηση –προ επταετίας- από τον δήμο ενός μαύρου πλέγματος περιμετρικά της κατοικίας, ώστε να αποφευχθούν ενδεχόμενοι τραυματισμοί περαστικών από σοβάδες και κεραμίδια που πέφτουν. Η αναπαλαίωση του σπιτιού κόλλησε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, στην αδυναμία εξεύρεσης αποδεκτής από όλους τους κληρονόμους λύσης, αλλά και στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Η δημοτική αρχή έχει κατά καιρούς αναλάβει πρωτοβουλίες για τη διευθέτηση του ζητήματος, ωστόσο καμία δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το 1999 η υπηρεσία απαλλοτριώσεων του ΥπΠο είχε απαντήσει αρνητικά σε αίτημα του δήμου για χρηματοδότηση της αγοράς του σπιτιού από τους κληρονόμους. Για την αναπαλαίωση της κατοικίας ώστε να καταστεί προσβάσιμη και επισκέψιμη, ο δήμος εκπόνησε πριν από δεκαπέντε χρόνια τεχνική μελέτη. Η εν λόγω μελέτη -με προϋπολογισμό δαπάνης 222.000 ευρώ- κατατέθηκε το 2007 στο ΥπΠο, ενώ είχε κατατεθεί και παλαιότερα.

«Η αναπαλαίωση της οικίας του Μενέλαου Λουντέμη είναι μία επένδυση για τους δημότες μας, για την πολιτιστική και τουριστική αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής», έλεγε ο τότε δήμαρχος Εξαπλατάνου κ. Τουφεγγόπουλος. Ο εκπρόσωπος των κληρονόμων κι ανιψιός του Λουντέμη κ. Τσίτσος, διαβεβαίωνε ότι και από την πλευρά τους η βούληση για λύση είναι δεδομένη. Η κόρη του Λουντέμη (Μυρτώ), σύμφωνα με τον δήμαρχο του Εξαπλατάνου έχει παραιτηθεί από όποια απαίτηση και το μόνο που επιθυμεί είναι να δει το σπίτι του πατέρα της να αποκαθίσταται. Η Μυρτώ ζει στην Αθήνα και προσπαθεί να αποφεύγει τη δημοσιότητα. «Από πολύ μικρή ηλικία έμεινε μόνη, με τον πατέρα της εξόριστο. Υπήρξε ένα μεγάλο διάστημα που απαγορευόταν και να μιλήσουμε για τον Λουντέμη», σημειώνει ο κ. Τσίτσος. Ο ίδιος γνώρισε τον θείο του κυρίως μέσα από τις εξιστορήσεις των γιαγιάδων, ενώ τον υποδέχθηκε στην επάνοδο από την εξορία στο Βουκουρέστι, όπου μετά από ένα χρόνο -το 1977- πέθανε από καρδιακή προσβολή. «Το όνειρό του θείου μου ήταν να επιστρέψει στην Ελλάδα και να πιει ένα ποτήρι ρετσίνα. Ήταν ταλαιπωρημένη η υγεία του από τις κακουχίες. Από τον ενθουσιασμό του που επέστρεψε στην Ελλάδα δεν πρόσεχε ιδιαίτερα και έτσι έφυγε στα 65 του χρόνια».

Από τα χρόνια που έζησε ο μεγάλος συγγραφέας στον Εξαπλάτανο -1923 ως 1932- οι γηραιότεροι κάτοικοι του χωριού τον θυμούνταν ως μία ευγενική μορφή, έναν άνθρωπο τον γραμμάτων. Στον Εξαπλάτανο ο Λουντέμης έγραψε και τα πρώτα του έργα, το 1927 και 1928. Πρόκειται για συλλογές ποιημάτων που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της Έδεσσας «Αγροτική Ιδέα». Μάλιστα τα έργα αυτά τα υπέγραψε με το πραγματικό του όνομα: Τάκης Βαλασιάδης. Το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο, που λέγεται ότι το εμπνεύστηκε από τον ποταμό Λουδία, το χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1933 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια».

 

Σχετικά άρθρα

Η Π.Α.Μ.-Θ. για την οζώδη δερματίτιδα των βοοειδών

Super User

Για την αποκατάσταση των αναχωμάτων του Έβρου

Super User

Δημόσια συζήτηση με Έλληνες δημοσιογράφους στην Κωνσταντινούπολη

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies