INDEXANTHI.GR
Πολιτισμός

Ένα ενδιαφέρον κείμενο

Από το ενδιαφέρον βιβλίο του Δημήτρη Στεφανάκη (εδώ η επίσκεψή του στην Ξάνθη) “Πώς η λογοτεχνία σού αλλάζει τη ζωή”, αντιγράφουμε ένα εξαιρετικό κείμενο με τίτλο “αλήθειες και μύθοι για τη μοντέρνα ποίηση”:

Αν ανοίξει κανείς ένα συντακτικό θα βρεθεί αντιμέτωπος με πλήθος σχημάτων λόγου, τα περισσότερα από τα οποία αποτελούν εργαλεία για τους ποιητές. Αυτό από μόνο του αναιρεί την εντύπωση ότι η ποίηση υπήρξε στο παρελθόν εύκολη υπόθεση για τον αναγνώστη της. Οι μεταφορές, οι παρομοιώσεις, η αλληγορία. η συνεκδοχή ή το πρωθύστερο, για να αναφέρω μόνο τα πιο γνωστά, λειτουργούσαν ανέκαθεν ως μικρές σπαζοκεφαλιές στο αέναο παιχνίδισμα των λέξεων και των εννοιών. Όταν μάλιστα η ποιητική τέχνη, υπακούοντας στο κυρίαρχο αίτημα της εποχής, απελευθερώθηκε από τα δεσμά της λογικής – κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στις εικαστικές τέχνες και κυρίως στη ζωγραφική- έγινε η σύγχρονη Πυθία. Απόκοσμη και αινιγματική φαίνεται πια να μη μας αφορά. Ποιος αποστηθίζει σήμερα τα λόγια των ποιητών: Απέχουμε αιώνες από τότε που τα έπη του Ομήρου μεταδίδονταν από στόμα σε στόμα, από γένια σε γενιά, δημιουργώντας την προφορική παράδοση που σφυρηλάτησε την ελληνική γλώσσα, Μελαγχολούμε στη σκέψη πως όταν οι ηττημένοι Αθηναίοι έσπαγαν πέτρες στα λατομεία της Σικελίας, απάγγελλαν κατεβατά από τις τραγωδίες του Ευριπίδη. Οι απόγονοί τους σήμερα θα σιγομουρμούριζαν απλώς κάποιο σουξεδάκι της εποχής. Αυτός ο κόσμος φαίνεται πως μπορεί να συνεχίσει χωρίς την ποίηση.

Θέλεις στ’ αλήθεια να σκοτώσεις τους ποιητές: Μπορείς απλώς να τους απαγορεύσεις τις μεταφορές και τις παρομοιώσεις, αλλά τότε τι θα απομείνει: Ο αντιληπτικός κώδικας των αναγνωστών από την άλλη, ακολουθεί τα μικρά ασφαλή βήματα της λογικής μεθόδου. Αδυνατεί να παρακολουθήσει τις τολμηρές πτήσεις της ποιητικής σκέψης. Ο ποιητής θυμίζει κάποιον που θέλει να περάσει το ποτάμι και δεν φροντίζει να πατήσει από πέτρα σε πέτρα αλλά επιχειρεί με μια και μονή δρασκελιά να φτάσει στην αντίπερα όχθη. Ο τρόπος που η μοντέρνα ποίηση συνδέει απομακρυσμένες μεταξύ τους έννοιες, μας γοητεύει κι άλλο τόσο μας δυσκολεύει. Τα αινιγματικά ποιητικά τοπία του Πάουντ, του Έλιοτ, του Ουνγκαρέτι. του Παζ, του Σεφέρη ή του Μαγιακόφσκι, έφτιαξαν έναν αιώνα συνωμοτικής γλώσσας. Είναι φορές που νιώθεις πως έχεις να κάνεις με παράνομους οι οποίοι συνομιλούν ερήμην μας. Η διαταραγμένη σχέση μας με την ποίηση προκαλεί αμηχανία και όχι άδικα. Όσο θα επιζητούμε να κατακτήσουμε τα πάντα με τη σιδηρόφρακτη λογική μας, θα παραμένουμε δύσπιστοι και απρόθυμοι σε ό,τι υπερβαίνει την αντιληπτική μας ικανότητα. Θα είμαστε εχθρικοί με τη δημιουργία που αρνείται να πάει με τα νερά μας. Θα λοιδορούμε τις σπάνιες λέξεις των ποιητών και τα αφηρημένα σχήματα των ζωγράφων. Ανεξήγητη και παράξενη η τέχνη, είτε την πεις ζωγραφική είτε ποίηση είτε οτιδήποτε άλλο, θα μας αιφνιδιάζει όπως ένα σύνθημα στον τοίχο που ενόχλησε τις ναρκωμένες συνειδήσεις μας. Θα συνεχίζουμε τη μακάρια ζωή μας, υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε ενοχλήσεις από τον μεγάλο και ανεπιθύμητο αυτό παρία.

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

Ανοίγει τις πόρτες του το νέο Βυζαντινό Μουσείο Διδυμοτείχου

Super User

Tο 2ο “We grow kids festival” στην Κομοτηνή

Super User

Με Χαρούλη, Ασλανίδου και Μάλαμα το φεστιβάλ του Τυχερού

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies