XanTheater

  • Μεγάλη χαρά δίνει πλέον κάθε "πικραμένος" στα δημοσιογραφικά e-mails - Θυμήθηκαν τον τύπο και οι πλέον αμίλητοι της τελευταίας τετραετίας
  • 3,7% η συμμετοχή καθηγητών της Ξάνθης στην απεργία της 14ης Νοεμβρίου...
  • ...κι ο δήμος Ξάνθης να πανηγυρίζει για το WiFi
  • Μια... "ωραία ατμόσφαιρα" εκεί στο νοσοκομείο Ξάνθης, με τον απόηχο να φτάνει στα κεντρικά Μ.Μ.Ε.
  • Ναυάγησε η υποψηφιότητα Τεφρωνίδη για τον δήμο Ξάνθης με στήριξη του ΣυΡιζΑ, με εκατέρωθεν ανακοινώσεις για... διαζύγιο κοινή συναινέσει
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Όλες οι εξελίξεις που συμβαίνουν μέσα στη χώρα μας και στη γύρω περιοχή, στα Βαλκάνια, την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, βάζουν επιτακτικά ένα ερώτημα: ποιο είναι το αύριο του λαού μας και των γύρω λαών; Τι μας ετοιμάζουν οι δυνάστες της Γης και οι υποτακτικοί τους;

Το ότι η φτώχεια και η ανεργία θα συνεχίσουν να εξαπλώνονται και θα αποδεικνύουν ότι οι διακηρύξεις της κυβέρνησης για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια είναι το ίδιο ψέματα με τις «ρεαλιστικές υποσχέσεις» της Ν.Δ., είναι καθαρό στην πλειονότητα των λαϊκών στρωμάτων. Το ίδιο καθαρό πρέπει να είναι ότι οι ανταγωνισμοί, οι πόλεμοι, οι καταστροφές και ο σκοταδισμός, είναι μια απειλή που απλώνεται πάνω από την περιοχή και αγγίζει τη χώρα μας.

Το ζητούμενο είναι αν θα υποταχτούμε στη βαρβαρότητα και το «μονόδρομο του συστήματος», αν θα δεχτούμε τις νέες «μεγάλες ιδέες», αν θα αφήσουμε το μίσος και τον εθνικισμό να μας οδηγήσουν στην αγκαλιά του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου ή

  • αν θα αρνηθούμε να γίνουμε θυσία στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τους αστικούς τυχοδιωκτισμούς
  • αν θα χαράξουμε το δικό μας δρόμο, το δρόμο της αντίστασης και διεκδίκησης για ψωμί, δουλειά, ειρήνη, ανεξαρτησία.

Στη Μέση Ανατολή οι λαοί δολοφονούνται εδώ και χρόνια από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και την υποδαύλιση τοπικών αντιθέσεων. Στα Βαλκάνια οι Η.Π.Α. (και η Ε.Ε.) επεμβαίνουν με ωμό τρόπο (όπως πρόσφατα στην Π.Γ.Δ.Μ. για την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά και για την αλλαγή των συνόρων Σερβίας-Κοσσόβου) επιδιώκοντας να εξουδετερώσουν την επιρροή της Ρωσίας. Επείγονται να «σφραγίσουν» σαν οικόπεδό τους τη χερσόνησο του Αίμου, αναδεικνύοντας για μια ακόμη φορά αυτή την πολύπαθη περιοχή σε πεδίο έντασης και ανταγωνισμού.

Στην ανατολική Μεσόγειο εξελίσσεται ένας άγριος ενεργειακός ανταγωνισμός, με τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές να «σέρνουν το χορό» και τα αρπακτικά των πετρελαϊκών εταιρειών να κομματιάζουν την Α.Ο.Ζ. της Κύπρου. Δίπλα τους τα «σιδερικά» των μεγάλων δυνάμεων, οι στόλοι και τα αεροπλάνα των Η.Π.Α. – Ρωσίας - Ε.Ε. και άλλων «πρόθυμων», επιβεβαιώνουν ότι το ξαναμοίρασμα του κόσμου και των αγορών δε μπορεί να γίνει παρά μόνο μέσα από τη φωτιά του πολέμου.

Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό τρέχουν να στριμωχθούν και οι εξαρτημένες και συνάμα τυχοδιωκτικές αστικές τάξεις της περιοχής. Άλλες με φιλοδοξίες περιφερειακής δύναμης όπως η τουρκική, που βλέπει ότι παραγκωνίζεται, πιέζεται από τις εξελίξεις και διεκδικεί μερίδιο από το Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Άλλες, όπως αυτές της Π.Γ.Δ.Μ. και της Αλβανίας, νεόκοπες καθώς είναι, επιδιώκουν να σταθεροποιηθούν εναλλάσσοντας το «ρεαλισμό» της υποταγής με τον εθνικισμό, ελπίζοντας ότι θα αποσπάσουν την εύνοια από τους ισχυρούς. Και άλλες, όπως η «δικιά μας», που θεωρεί ότι της παρουσιάζεται χρυσή ευκαιρία για να αναβαθμίσει το ρόλο της, σπεύδει να ανακοινώσει την επέκταση των θαλάσσιων συνόρων στα δώδεκα μίλια και τον τετραπλασιασμό του χώρου «κυριαρχίας» της μέσω των Α.Ο.Ζ., πιστεύοντας ότι ο «στρατηγικός της σύμμαχος» (Η.Π.Α.) θα πάρει το μέρος της και θα ρίξει τους ανταγωνιστές της.

Ο κίνδυνος λοιπόν του πολέμου που πυροδοτεί ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός διευρύνεται με την όξυνση των τοπικών αντιπαραθέσεων και κυρίως αυτών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς ο τυχοδιωκτισμός που συνοδεύει την εξάρτηση δημιουργεί μια αλληλουχία προκλήσεων που εναλλάσσονται εκατέρωθεν. Παράλληλα μια άλλη «αλληλουχία», αυτή του εθνικισμού, εκδηλώνεται μόνιμα και κλιμακούμενα στα λεγόμενα εθνικά θέματα (ελληνοτουρκικά, «μακεδονικό», ελληνοαλβανικές σχέσεις), ρίχνει άφθονο μίσος στην καρδιά και το νου του λαού μας (και των γειτονικών λαών), στρέφει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις σε αντιδραστική τροχιά και (γι' αυτό) υψώνει ισχυρό φραγμό στη δυνατότητα να αναγνωρίσουν ο λαός και η νεολαία μας τα πραγματικά προβλήματα και τους πραγματικούς ενόχους: Ότι, δηλαδή, βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο να γίνου κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών και θυσία στους τυχοδιωκτισμούς των κυρίαρχων αστικών τάξεων. Ότι οδηγούνται σε συνθήκες ενός νέου βάρβαρου μεσαίωνα, με την οικονομική τους εξαθλίωση και την κοινωνική τους υποβάθμιση να συνοδεύονται από την ένταση της φασιστικοποίησης, την άνοδο του φασισμού και την αναβίωση ενός σκοταδισμού παλιότερων εποχών, που η πάλη των λαών τον είχε κάνει μακρινό παρελθόν. Ότι εχθροί του δεν είναι οι γειτονικοί λαοί (θύματα και αυτοί των ίδιων καταστάσεων), αλλά πρώτα απ’ όλους οι ιμπεριαλιστές-φονιάδες των λαών, οι Η.Π.Α. και η Ε.Ε. Ότι την αγανάκτηση και την οργή τους δεν πρέπει να την εισπράττουν οι μετανάστες και οι «ξένοι», αλλά οι πλουτοκράτες της χώρας μας και οι κυβερνήσεις τους. Η σημερινή κυβέρνηση ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ (και η όποια αυριανή θα εφαρμόσει την ίδια και χειρότερη πολιτική) που υλοποιεί τις εντολές των «δανειστών» και την επίθεση του κεφαλαίου στο ακέραιο, και παράλληλα έχει γίνει η πιο αμερικανόδουλη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών, μετατρέποντας τη χώρα σε εκτεταμένη ΝΑΤΟϊκή βάση και πλατφόρμα εξόρμησης των Η.Π.Α.

Μία, λοιπόν, μόνο απάντηση υπάρχει στο ερώτημα για το μέλλον και τη ζωή μας: Αυτή που δόθηκε πριν 45 χρόνια, το Νοέμβρη του ’73, στις πύλες του Πολυτεχνείου. H πάλη του λαού, η πάλη της νεολαίας, η πάλη των εργατών! Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, το φασισμό και τον εθνικισμό, για ειρήνη, ψωμί, δουλειά και δικαιώματα, με αλληλεγγύη και κοινό αγώνα μαζί με όλους τους γειτονικούς λαούς.

  • Αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική παρέμβαση-πικετοφορία το Σάββατο 10 Νοέμβρη στις 11.00 στην κεντρική πλατεία
  • Πορεία για την 45η επέτειο από την εξέγερση του Νοέμβρη το Σάββατο 17 Νοέμβρη στις 18.00 στο Πολυτεχνείο (προκατ).