XanTheater

  • Μετά την τρίμηνη -και βάλε- εξαφάνιση (τα μπάνια του λαού γαρ), επέστρεψαν έμπλεοι... αγωνιστικότητας και με παντελώς αταίριαστα με το κλίμα της ήττας παχιά λόγια
  • Διαχειριστής του Ε.Σ.Π.Α. λίγο πριν από δημοτικές και περιφερειακές εκλογές! Δεν θα πλήξουμε...
  • Νύχτα "κατέβηκε" και εξαφανίστηκε η "είδηση" για τους... τζιχαντιστές στη Γλαύκη
  • Όχι μόνο κλείνουν λες κι είναι... "εδώδιμα-αποικιακά", αδιαφορώντας για το "λειτούργημα", τις "επάλξεις" και τα άλλα στομφώδη, αλλά μερικοί ούτε καν το αναγγέλλουν!
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Μπορούν να εξηγήσουν στον κόσμο όλοι οι φορείς (του "κόμματος της εργατιάς" μη εξαιρουμένου) και όλα τα Μ.Μ.Ε. της Ξάνθης, γιατί αυθαίρετα αναφέρουν πάντα και μόνο ως "εργατικό" το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ξάνθης; Ακόμη και η επιγραφή στην είσοδό του, το φωνάζει!
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Τη βραβευμένη ταινία «Περιμένοντας τα σύννεφα» της σκηνοθέτιδας Γιεσίμ Ουστάογλου παρουσιάζει το απόγευμα (19.00) του Σαββάτου 17 Μαρτίου το Κοινωνικό Κέντρο «Σταύρος Χαλιορής».

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο μυθιστόρημα «Ταμάμα - Η αγνοούμενη του Πόντου» του Γιώργου Ανδρεάδη, για το οποίο και θα γίνει εκτενέστερη αναφορά πριν την προβολή. Προλογίζουν και συντονίζουν την εκδήλωση ο ιστορικός τέχνης Βασίλειος Μακέδος και ο πολιτισμικός ερευνητής Αντώνης Βαρβατσούλιας.

Το 1975 η εξηντάχρονη Αϊσέ ζει σε ένα τουρκικό χωριό στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δυτικά της Τραπεζούντας. Μετά το θάνατο της μεγάλης αδερφής της, απομονώνεται όλο και περισσότερο. Συνδέεται φιλικά με τον 8χρονο Μεχμέτ, ο οποίος προσπαθεί να την παρηγορήσει. Ο ερχομός του Θανάση στο χωριό αλλάζει τη ζωή της. Αποσύρεται σε μια ξύλινη καλύβα στα βουνά, στα σύννεφα, και αρνείται να επιστρέψει στο χωριό. Η συμπεριφορά της μένει ανεξήγητη για τους χωριανούς και τον Μεχμέτ, αφού κανείς δε γνωρίζει το μυστικό της Αϊσέ που κρύβει για πέντε δεκαετίες τώρα: Πριν από την υιοθέτησή της από τουρκική οικογένεια ήταν κόρη Ελλήνων ορθόδοξων Ποντίων και λεγόταν Ελένη.

Αν το ζήτημα του ξεριζωμού των Ποντίων από τους Τούρκους είναι ένα μεγάλο και πολύπλευρο συμφωνικό έργο, η ταινία «Περιμένοντας τα σύννεφα» είναι απλώς το πρελούντιο αυτού του έργου. Γιατί απλώς σε βάζει στο θέμα. Και σε βάζει μάλιστα πολύ μαλακά, για να μην πω άχρωμα. Σε βάζει με το συναίσθημα, και αυτό ελεγχόμενο, και όχι με τη λογική. Η οποία λογική σε οδηγεί σε σωστές αναλύσεις και σε σωστά συμπεράσματα. Το «Περιμένοντας τα σύννεφα» οπωσδήποτε σου προκαλεί μια μελαγχολία. Βοηθάει σε αυτό η θαυμάσια φωτογραφία του Jecek Petrycki, τα καταπληκτικά τοπία, τα πρόσωπα και τα κοστούμια. Αλλά και η ίδια η ιστορία της Αϊσέ, που για περισσότερα από πενήντα χρόνια, από φόβο έκρυβε την ελληνική της καταγωγή.

H Γιεσίμ Ουστάογλου (Yeşim Ustaoğlu, 18 Νοεμβρίου 1960) είναι Τουρκάλα σκηνοθέτρια κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Σαρικαμίς της ανατολικής Τουρκίας και μεγάλωσε στην Τραπεζούντα, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη, εργάστηκε ως αρχιτέκτονας, κατόπιν ως δημοσιογράφος και σε διάφορα τηλεοπτικά εργαστήρια. Μετά από διάφορες βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες, η Ουστάογλου γύρισε το 1994 την πρώτη της μεγάλου μήκους κινηματογραφική ταινία («The trace»), η οποία παρουσιάστηκε σε πολυάριθμα διεθνή φεστιβάλ ταινιών, μεταξύ άλλων στη Μόσχα και στο Γκέτεμποργκ. Διεθνή αναγνώριση απέκτησε με την ταινία «Journey to the sun» (1999), η οποία μεταξύ άλλων πήρε και το βραβείο «Γαλάζιος Άγγελος» για την καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου (Μπερλινάλε). Το 2004 ακολούθησε η ταινία «Waiting for the clouds», η οποία επίσης πήρε διάφορα βραβεία.

 

Medi help