XanTheater

  • "Ξεμπέρδεψαν με το παλιό" με διορισμούς, βολέματα, ταξιδάκια και όλα τα... "ωφελήματα ημών"
  • Μόνο η "Θράκη" είδε;
  • Αφού ανίχνευσε την πιάτσα, αποφάσισε να μη στηρίξει τα τοπικά μέσα και να διαφημιστεί δωρεάν μέσω ανακοινώσεων που οι... πρόθυμοι άκριτα αναπαράγουν! 
  • Τη δάγκωσε αδέσποτο αλλά το νοσοκομείο δεν είχε αντιλυσσικό! Πήγε και το αγόρασε μόνη και επέστρεψε...
  • Μετά την τρίμηνη -και βάλε- εξαφάνιση (τα μπάνια του λαού γαρ), επέστρεψαν έμπλεοι... αγωνιστικότητας και με παντελώς αταίριαστα με το κλίμα της ήττας παχιά λόγια
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Η "Πρωινή δοξολογία" και η "Μαύρη ποίηση" είναι δύο ποιητικές συλλογές του Κώστα Μπαρμπούτη που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις του Μιχάλη Σπανίδη. Με τον μεστό κι αλλιώτικο λόγο τους, έδωσαν το έναυσμα για μια συζήτηση με τον ποιητή -και συγγραφέα-, απάρτια της οποίας παρουσιάζουμε.

Ο Κώστας Μπαρμπούτης είναι συνταξιούχος πια γιατρός παθολόγος-νεφρολόγος, που δούλεψε για τριάντα χρόνια σε διάφορα νοσοκομεία (κυρίως Θεσσαλονίκη και Σέρρες), τα δεκαπέντε εκ των οποίων στη Βουλγαρία.

Ο πατέρας του Θανάσης βρέθηκε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Σόφια, απ' όπου δεν μπορούσε να επιστρέψει. Ο γιος του τον επισκέφτηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών και έμεινε εκεί, αφού αφαίρεσαν και από τον ίδιο την ελληνική ιθαγένεια, δυόμισι μήνες μετά τη μετάβασή του στη Βουλγαρία (το… εθνοσωτήριο έτος 1956, με νωπές τις μνήμες του εμφυλίου και βαριά τη σκιά του μοναρχοφασισμού). Ο Κώστας Μπαρμπούτης δεν μπορούσε να επιστρέψει πια στην Ελλάδα. Έμεινε 22 ολόκληρα χρόνια στη γειτονική χώρα, όπου σπούδασε και εργάστηκε.

Έγραφε από παιδί. Έχει κάνει μεταφράσεις πολλών Βουλγάρων ποιητών και έχει εκδώσει ανθολογία βουλγαρικής ποίησης, ενώ ετοιμάζεται να εκδώσει άλλη μία, καθώς "είναι πάρα πολλοί οι Βούλγαροι ποιητές και πολύ αξιόλογοι, όσο κι αν κάποιοι είναι άγνωστοι" όπως λέει. Έχει γράψει αρκετές ποιητικές συλλογές και πεζά, με τα περισσότερα να μην έχουν εκδοθεί και να "περιμένουν στη σειρά, αφού δεν είναι εύκολη η έκδοση σήμερα". Επίσης, έχει γράψει και παραμύθια "για μικρά και μεγάλα παιδιά" με διδακτικό χαρακτήρα.

"Ιδιαίτερο πεδίο η ποίηση, δεν αρέσει σε κάποιους, αλλά υπάρχουν πολλοί που διαβάζουν" λέει ο ίδιος. "Είναι ένα συμπύκνωμα ιδεών, κάτι ιδιαίτερο και με ειδική τεχνική γραφής, σε αντιδιαστολή με τον πιο ελεύθερο και εκτεταμένο πεζό λόγο. Η ποίηση θέλει κάποια έμπνευση, δεν προγραμματίζεται όπως το πεζό κείμενο".

Τα δύο βιβλία κι άλλα δύο που περιμένουν την έκδοση

Περιγράφοντας τη διαδρομή του με άξονα τα δύο εν λόγω βιβλία, λέει: "Είχα μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης ιδεών και συναισθημάτων, που βέβαια ποικίλουν ανάλογα με τις καταστάσεις, την ηλικία, τις εμπειρίες, το περιβάλλον. Αλλιώς έγραφα παλιά –ίσως με κάποια μεγαλύτερη αισιοδοξία- κι αλλιώς τώρα. Η "Πρωινή δοξολογία" (1965) είναι γραμμένη σε παιδική και εφηβική ηλικία, στο πρωινό της ζωής, στη Βουλγαρία. Υπήρχε μια κοινωνική και οικονομική άνοδος που έδινε αισιοδοξία. Η "Μαύρη ποίηση" μάλλον διακατέχεται από μελαγχολία η οποία υπάρχει σε ανθρώπους με μια ιδεολογία, που εξαπατήθηκαν και βλέπουν πολλά από τα παλιά όνειρά τους να σβήνουν χωρίς ιδιαίτερη ελπίδα για ανανέωση. Αυτό φέρνει απογοήτευση, θλίψη, απαισιοδοξία".

Δεν κρύβει ότι πρόσκειται ιδεολογικά στο Κ.Κ.Ε., του οποίου είναι μέλος χωρίς να έχει καταλάβει θέσεις. "Συχνά δημιουργείται αίσθημα απογοήτευσης που βέβαια δεν θέλουμε να το εκφράζουμε και το ξεπερνάμε. Ίσως κάποια να μην αρέσουν, ακόμη και σε ομοϊδεάτες, αλλά τα ποιήματα δεν γράφονται κατά παραγγελία" λέει.

Ο κ. Μπαρμπούτης συνέγραψε και δύο βιβλία για τον γυρισμό των πολιτικών προσφύγων στις εστίες τους και τα προβλήματα που συνάντησαν μετά από απουσία 35 χρόνων. "Όλα ήταν αλλιώς, τα περισσότερα αγαπημένα τους πρόσωπα είχαν πεθάνει. Υπήρχε εχθρότητα από τις αρχές, αντιδράσεις, υπήρχαν ακόμη και άτομα που δεν τους ήθελαν να επιστρέψουν… Είναι ένα κομμάτι της ιστορίας μας, άνθρωποι με αγωνιστικό παρελθόν που έδωσαν και τη ζωή τους. Ακόμη κι αυτή που έχασαν εδώ, αφού εκεί ήταν εξόριστοι και με άλλη ζωή. Και φυσικά περιγράφεται και η ελληνική κοινωνία και οι τότε συνθήκες, ένα πλαίσιο που πρέπει να φωτιστεί για όποιον θέλει να τα διαβάσει".

"Από ανθρώπους της τρέλας και της περιπέτειας αλλάζουν τα πράγματα"

Πίσω από τα βιβλία υπάρχει ο απέραντος χώρος των σκέψεων και ιδεών που οδηγούν στη γραφή. Μέσα από αυτές και απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο συνομιλητής μας λέει: "Δεν βλέπω γρήγορη και εύκολη λύση. Στη δημοκρατία υποτίθεται ότι ο λαός έχει τον κύριο ρόλο. Αν δεν βγει στους δρόμους, δεν αγωνιστεί και δεν πάρει την εξουσία στα χέρια του, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε. Από ανθρώπους της τρέλας και της περιπέτειας αλλάζουν τα πράγματα, πρέπει να υπάρχει αυτό, δεν πρέπει να παραιτηθούμε. Η εξουσία δεν θέλει να μετέχει ο κόσμος, μόνο να τους στηρίζει…". Και προσθέτει: "Μεγάλο ρόλο έπαιξε και η ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών. Για την οποία δεν πρέπει να ενοχοποιούμε μόνο κάποιους εχθρούς, αλλά πρώτα απ' όλα τους εαυτούς μας. Οι ηγεσίες των κομμάτων εκεί είχαν περιέλθει σε φθορά και ίσως διαφθορά. Ήθελαν να μιμούνται τους αστούς και να ζουν έτσι. Η ιστορία είναι μεγάλη και παλιά, αλλά αντί να πάρουν το καλό, πήραν και το κακό. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει σε μια και δυο γενιές, έχει τα ένστικτά του που τα εκφράζει με διάφορους τρόπους. Και το να αλλάξει αυτό, είναι πολλές φορές ακατόρθωτο για κάποιους. Ωστόσο δεν πρέπει να επικρατήσουν η απογοήτευση, η οπισθοχώρηση και η αποχή. Κάποτε υπήρχε ο "ουτοπικός σοσιαλισμός" που όμως αργότερα έγινε πραγματικότητα. Υπήρξε κάποια πρόοδος, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να αφαιρέσουν ό,τι είχε δοθεί, ορισμένα δεν μπορούν να τα σβήσουν".

Παντρεμένος με ξανθιώτισσα, ο κ. Μπαρμπούτης επισκέπτεται συχνά και περιδιαβαίνει την πόλη. Συνδέεται πλέον με φιλία και αλληλοεκτίμηση με τον εκδότη Μιχάλη Σπανίδη. Και τώρα περιμένει την έκδοση και άλλων βιβλίων του, μεταξύ των οποίων και ένα λαογραφικό για την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ηράκλεια Σερρών (Τζουμαγιά).

 

Medi help