XanTheater

  • Όχι μόνο κλείνουν λες κι είναι... "εδώδιμα-αποικιακά", αδιαφορώντας για το "λειτούργημα", τις "επάλξεις" και τα άλλα στομφώδη, αλλά μερικοί ούτε καν το αναγγέλλουν!
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Συνεχίζεται η... επένδυση στον πολιτισμό στην Ξάνθη: 31.500 ευρώ για Ξαρχάκο-Πρωτοψάλτη, 15.000 για Περίδη-Καλημέρη. Και έπεται συνέχεια...
  • Μπορούν να εξηγήσουν στον κόσμο όλοι οι φορείς (του "κόμματος της εργατιάς" μη εξαιρουμένου) και όλα τα Μ.Μ.Ε. της Ξάνθης, γιατί αυθαίρετα αναφέρουν πάντα και μόνο ως "εργατικό" το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ξάνθης; Ακόμη και η επιγραφή στην είσοδό του, το φωνάζει!
  • Τόσα χρόνια δεν το έμαθε κι ας επιμένει να το γράφει πολύ συχνά: Λοβέρδος λέγεται. Λοβέρδος. Χωρίς "μ". Ο Λομβάρδος που κάπου άκουσε στα τσαλαβουτήματά του, ήταν άλλος
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Με το καλοκαίρι να πυκνώνει –κατά παράδοση- τη φιλαναγνωσία, πυκνώνουμε κι εμείς τις παραθέσεις προτάσεων του βιβλιοπωλείου "Δύο" προς το αναγνωστικό κοινό, με άλλα δύο βιβλία:

"Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες"

«Αυτά τα κείμενα γράφτηκαν για ανθρώπους που αγαπάω και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Γυναίκα". Κανένα δεν είναι κατασκευασμένο, και η γλωσσική τους ακράτεια είναι αποτέλεσμα της άκρατης αγάπης που δεν έχει άλλο τρόπο να φωταγωγηθεί και να επιδείξει την αίγλη της. Βεβαίως και αντιφάσκω από σελίδα σε σελίδα. Γιατί αυτό μου επιβάλλει ο μεταβαλλόμενος εαυτός μου. Και επίσης γιατί όλες οι θέσεις ζωής που υποστηρίζω με πάθος θα μου δημιουργούσαν μεγάλο ζόρι αν με εμπεριείχαν. Έτσι, με τον καιρό κατάλαβα γράφοντας αυτά τα κείμενα, πως η ειλικρίνεια της στιγμής δεν συνιστά αλήθεια»

"Περί βεβαιότητος"

Μολονότι υπό μία έννοια ο τίτλος είναι παραπλανητικός λόγω της μονομέρειάς του, το "Περί βεβαιότητος" έχει δικαίως χαρακτηριστεί ως έργο πάνω στη γνωσιολογία, έργο που εγκαινιάζει νέες γραμμές σκέψης πάνω στις έννοιες της γνώσης, της αμφιβολίας και της δικαιολόγησης των πεποιθήσεων. Αλλά και ανεξάρτητα από τη συμβολή του στην άρθρωση γνωσιοθεωρητικών θέσεων, το βιβλίο αποτελεί σαφώς το τρίτο αριστούργημα του Βίττγκενσταϊν (μετά το "Τρακιάτους" και τις "Φιλοσοφικές έρευνες"), επεκτείνοντας και διευρύνοντας τους βιττγκενσταϊνικούς στοχασμούς πάνω στη γλώσσα, τη λογική και την ανθρώπινη ζωή. Ο πλούτος των παρατηρήσεων, η φιλοσοφική γονιμότητα των ερωτήσεων και των διαφορετικών απαντήσεων, αλλά και η ποικιλία των θεματικών που θίγονται στις σημειώσεις αυτές, όχι μόνο επιβεβαιώνουν έναν τέτοιο χαρακτηρισμό αλλά επιτρέπουν επίσης στον αναγνώστη να παρακολουθήσει την πορεία της σκέψης ενός μεγάλου φιλοσόφου. Στις σημειώσεις αυτές θίγονται οι προβληματικές του ιδεαλισμού και του σκεπτικισμού, η έννοια και ο ρόλος της αμφιβολίας, η έννοια της γνώσης και η θεμελίωσή της, η έννοια της δικαιολόγησης και της τεκμηρίωσης των εμπειρικών πεποιθήσεων, όπως και πολλά άλλα γνωσιολογικά ζητήματα, πέρα από την εμβληματική έννοια της βεβαιότητας που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος των φιλοσοφικών ερευνών του βιβλίου.