XanTheater

  • Προβολή των δήμων όχι μόνο με ξένα (ευρωπαϊκή βοήθεια) αλλά και με ληγμένα "κόλλυβα"!
  • Μεγάλη χαρά δίνει πλέον κάθε "πικραμένος" στα δημοσιογραφικά e-mails - Θυμήθηκαν τον τύπο και οι πλέον αμίλητοι της τελευταίας τετραετίας
  • 3,7% η συμμετοχή καθηγητών της Ξάνθης στην απεργία της 14ης Νοεμβρίου...
  • ...κι ο δήμος Ξάνθης να πανηγυρίζει για το WiFi
  • Μια... "ωραία ατμόσφαιρα" εκεί στο νοσοκομείο Ξάνθης, με τον απόηχο να φτάνει στα κεντρικά Μ.Μ.Ε.
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Το 9ο Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου διοργανώνουν από τις 12 ως τις 17 Δεκεμβρίου στο Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Ξάνθης η Κινηματογραφική Λέσχη της Φ.Ε.Ξ. σε συνεργασία με τους καθηγητές γερμανικής γλώσσας και το "Goethe" Institut.

Με τίτλο "Ταινίες εμπνευσμένες από βιβλία", στόχος του φεστιβάλ είναι να δώσει τη δυνατότητα στο κοινό της περιοχής να γνωρίσει τους Γερμανούς δημιουργούς και το έργο τους μέσα από προβολές και συζητήσεις, καθώς και στους σπουδαστές της γερμανικής να εξασκηθούν στη γλώσσα.

Το πρόγραμμα προβολών (όλες οι ταινίες ξεκινούν στις 21.00) είναι το ακόλουθο:

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου

21.00: "Katz und Maus" - Γάτα και ποντίκι (1966, 88´) του Hansjürgen Pohland με τους Lars Brandt, Peter Brandt (Γιοί του Willi Brandt), Claudia Bremer κ.ά. Βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Günter Grass κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου. Εδώ ζει ο μαθητής Joachim Mahlke με το κόμπλεξ του υπερβολικά μεγάλου μήλου του Αδάμ που έχει στο λαιμό του και που μοιάζει με ποντίκι. Κι αυτό τον κάνει να πιστεύει ότι μια στρατιωτική καριέρα θα ήταν το καλύτερο γι’ αυτόν.

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου

21.00: "Nosferatu" – Το φάντασμα της νύχτας (1978, 103’) του Werner Herzog με τους Klaus Kinski, Isabelle Adjani, Bruno Ganz κ.ά. Βασισμένη στο μυθιστόρημα τρόμου «Ο δράκουλας» του Bram Stocker. Ο Herzog αφηγείται την ιστορία του Δράκουλα, συνδυάζοντας τις εικόνες του κλασικού βωβού αριστουργήματος «Νosferatu» μ’ εκείνες του δικού του κινηματογραφικού κόσμου. Ασημένια Άρκτος στη Μπερλινάλε 1979 για τα σκηνικά του Henning von Gierke, Γερμανικό Βραβείο 1979 για τον Klaus Kinski.

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου

22.00: "Herta Müller" - Χέρτα Μύλερ - Το αλφάβητο του φόβου. Ντοκιμαντέρ του John Albert Jansen (Ολλανδία 2015, 55’). Γεννημένη στο γερμανόφωνο Νίτσκιντορφ της Ρουμανίας, η Χέρτα Μύλερ μεγάλωσε στο δικτατορικό καθεστώς Τσαουσέσκου και αντιστάθηκε στην καταπίεση και την πολιτική τρομοκρατία με τον τρόπο ζωής της, το γράψιμό της. Για το καλλιτεχνικό περιεχόμενο της αντίστασής της βραβεύτηκε το 2009 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το 1987 της δόθηκε η άδεια να φύγει από τη χώρα. Εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο όπου έκτοτε ζει και γράφει. Το έργο της, ο τόπος της, ένας αγώνας που συνεχίζεται, μια μορφή αμετάκλητης επιστροφής στην εξορία. Άβυσσοι κρατικής τρομοκρατίας, τοπία ανοίκειας, απούσας πατρίδας. Τα περιγράφει με την πυκνότητα της ποίησης και τον πραγματισμό της πρόζας. Και γι’ αυτό επίσης της δόθηκε το Βραβείο Νόμπελ.

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου

21.00: "Die spaziergängerin von Sans Souci" - Η περαστική του Sans Souci (Γαλλία/Γερμανία 1982, 108’). Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Joseph Kessel. Σκηνοθεσία: Jacques Rouffio. Ηθοποιοί: Romy Schneider, Michel Piccoli, Helmut Griem, Mathieu Carriere, Maria Schell κ.ά. Παρίσι αρχές της δεκαετίας του 1980: Ο Μαξ Μπάουμστάιν, επιτυχημένος επιχειρηματίας και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δολοφονεί τον πρέσβη της Παραγουάης και παραδίδεται αμέσως στην αστυνομία. Στη δίκη που ακολουθεί αποκαλύπτει τα κίνητρα της πράξης του που πηγάζουν από τη ναζιστική τρομοκρατία που ο ίδιος βίωσε ως παιδί. Για τη Ρόμι Σνάιντερ η ταινία αυτή ήταν μια βαθειά προσωπική επιθυμία. Είχε αγοράσει χρόνια πριν τα δικαιώματα της κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος, είχε αναλάβει επίσης τον ρόλο του παραγωγού και την είχε αφιερώσει στο γιο της που είχε πεθάνει το 1981 σ’ ένα τραγικό δυστύχημα και στον πατέρα του, πρώην σύζυγό της, που είχε αυτοκτονήσει το 1979. Η ίδια πέθανε πριν την πρεμιέρα της ταινίας. «Η περαστική του Σαν Σουσί» είναι κατά κάποιο τρόπο ένα ντοκουμέντο που τεκμηριώνει τη «ραγισμένη καρδιά» της ηθοποιού, αλλά και μια ταινία ενάντια στη λήθη των ναζιστικών εγκλημάτων.

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου

18.00: Τέσσερα παραμύθια των αδερφών Γκριμ για όλη την οικογένεια - Grimm’s Fairy Tales for the whole family. "Die Bremer stadtmusikanten" Οι μουζικάντηδες της Βρέμης (2009, 58’), "Frau Holle" - H κυρά Καλή (2008, 58’), "das tapfere schneiderlein - Ο γενναίος ραφτάκος (2008, 58’) και "Tischlein deck dich" - Τραπεζάκι στρώσου (2008, 58‘).

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου

21.00: "Ο Κάφκα πάει σινεμά" (2002, 55’) του Hanns Zischler. Ο Χανς Τσίσλερ είναι διεθνούς φήμης ηθοποιός, συγγραφέας, δραματουργός, φωτογράφος, γνωστός στη χώρα μας κυρίως από ταινίες των W. Wenders, J.-L. Godard, I. Szabo, C. Chabrol, Κ. Γαβρά. Ο Κάφκα ήταν ενθουσιώδης κινηματογραφόφιλος, συμπέρασμα που βγαίνει από τη μελέτη των ημερολογίων και γραμμάτων του. Αλλά και από τα μυθιστορήματα και διηγήματά του μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο κινηματογράφος, το νέο τότε μέσο, αποτελούσε έμπνευση για τον Κάφκα, έμπνευση για να πειραματιστεί με έναν τρόπο λογοτεχνικής αφήγησης που να είναι παρόμοιος μ’ εκείνον της κινηματογραφικής. Ο Hanns Zischler, γνωστός για το πάθος του να εξερευνά απάτητα πεδία και να αφιερώνει την προσοχή και το ενδιαφέρον του στη λεπτομέρεια, μελέτησε για δεκαετίες τα κείμενα του Κάφκα. Συνέλεξε φωτογραφίες, ενημερωτικά φυλλάδια των κινηματογράφων και αφίσες της εποχής του Κάφκα. Ξεφύλλισε σε βιβλιοθήκες τον τότε ημερήσιο τύπο, αναζητώντας κριτικές ταινιών. Όργωσε τα κινηματογραφικά αρχεία βρίσκοντας ξεχασμένες κινηματογραφικές κόπιες. Οι μελέτες και οι έρευνές του συγκεντρώθηκαν σε μια εξαιρετικά καλαίσθητη έκδοση με πλούσιο οπτικό υλικό, η οποία αποτελεί τόσο ένα θεμέλιο λίθο στην έρευνα του Κάφκα όσο και στις απαρχές του κινηματογράφου. Το βιβλίο εκδόθηκε πριν από είκοσι χρόνια και έκανε πάταγο. Κανείς μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί ότι ο διανοούμενος Κάφκα θα αγαπούσε τόσο πολύ το σινεμά που δεν έχαιρε και ιδιαίτερης εκτίμησης εκείνα τα χρόνια.