Έχουμε όλοι δυο ζωές:
Την πραγματική, αυτή που ονειρευόμαστε
στην παιδική μας ηλικία,
αυτή που συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε μεγάλοι
στο βάθος της ομίχλης
και την ψεύτικη, αυτή που ζούμε
στις συναλλαγές μας με τους άλλους
που είναι η πρακτική, η χρήσιμη,
αυτή που την τελειώνουμε με φέρετρο.
Στην άλλη δεν υπάρχουν φέρετρα, θάνατος.
Μόνο εικόνες των παιδικών μας χρόνων:
Μεγάλα βιβλία χρωματιστά, για να δεις κι όχι να διαβάσεις.
Μεγάλες σελίδες χρωματιστές, για να θυμάσαι αργότερα.
Στην άλλη είμαστε εμείς. Στην άλλη ζούμε.
Σ’ αυτήν πεθαίνουμε και ζωή σημαίνει αυτό ακριβώς.
Αυτή τη στιγμή, λόγω αηδίας, ζω στην άλλη…
Fernando Pessôa
